سرمقاله ایران/ ظرفیت های دیپلماتیک نیویورک

سرمقاله ایران/ ظرفیت های دیپلماتیک نیویورک

ایران/ «ظرفیت های دیپلماتیک نیویورک» عنوان یادداشت روز روزنامه ایران به قلم دکتر یوسف مولایی (استاد دانشگاه) است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

تیم دیپلماسی هسته‌ای ایران راهی نیویورک شده و طبق برنامه اعلام شده قرار است گفت‌وگوهای چندجانبه و دوجانبه از امروز کلید زده شود. به این صورت آخرین روزهای تابستان مجمع عمومی سازمان ملل در حاشیه اجلاس سالانه خویش شاهد نشست مهم هسته‌ای خواهد شد.
آنچه مسلم است، اجلاس تابستانی مجمع عمومی همیشه یک فرصت یا ظرفیت دیپلماتیک برای دولت‌ها بوده است. تهران نیز به نظر می‌آید با همین نگاه در پی حضور پررنگ و اثربخش در نیویورک است. برای خود روحانی در جایگاه سکاندار دیپلماسی، تریبون مجمع عمومی و ملاقات‌های سیاسی نیویورک یک فاکتور تأثیرگذار است. همه چیز بستگی به این دارد که روحانی و تیم دیپلماسی‌اش چگونه فضا را به سمت تفکر خویش یعنی اعتدال و تنش‌زدایی سوق دهند. بی‌شک سخنرانی‌های روحانی برای مخاطبان بین‌المللی، ظرفیت اندیشه اعتدال‌گرایی او را آشکار خواهد کرد. با روشن شدن چنین ظرفیتی، روند گفت‌وگو‌های هسته‌ای می‌تواند یک گام به جلو بردارد. برداشتن یک گام به جلو در مذاکرات، لازمه‌اش اعتمادسازی عمیق‌تر در روابط ایران و طرف‌های بین‌المللی است. این توقع را جامعه بین‌المللی از جبهه مقابل ایران یعنی گروه 1+5 نیز دارد که به پالس‌های مثبت ایران پاسخ درخور دهند.
فراموش نکنیم که پرونده هسته‌ای ایران یک پرونده سیاسی است. در این عرصه همه دولت‌ها علایق سیاسی خود را دنبال می‌کنند. طرف‌های مذاکره ایران هم به این می‌اندیشند که اگر مذاکرات یک گام به سمت حل و فصل نهایی پیش برود، چه منفعتی برای آنها خواهد داشت. بنابراین چنان که بازیگران مقابل احساس کنند منافع‌شان تأمین می‌شود، بی‌گمان به سمت ارتقای سطح مذاکرات گام برخواهند داشت. نباید خوشبین بود که مذاکرات در دور جدید به نتیجه نهایی می‌رسد. شاید برجسته‌‌ترین نتیجه‌ای که در این دور از مذاکرات می‌توان متصور بود، ارتقای سطح گفت‌وگو‌ها از وزرای امور خارجه به سطح سران است. باید منتظر ماند و دید که آیا گفت‌وگوهای ایران و 1+5 در همان سطح وزرا ادامه خواهد یافت یا آقای روحانی با همتایان خود در این گروه وارد گفت‌وگو می‌شود.
در هر حال پیداست که هر یک از طرف‌های مذاکره کننده منافع خاص خود را دنبال می‌کنند. مثلاً روسیه در فکر این است که از این پرونده چه نفعی برای ایجاد توازن قدرت در اوکراین در برابر امریکا می‌برد. یا چین به این می‌اندیشد اگر پرونده هسته‌ای ایران به فرجام برسد و اوضاع اقتصادی به شرایط قبل برگردد، بازار معاملات اقتصادی آنها چه تغییری خواهد کرد. نگرش و مواضع کشورهای طرف گفت‌وگوی ایران یکسان نیست. اما در این میان امریکا بازیگر عمده‌ای است که مطالبات و دغدغه‌هایش با دیگران متفاوت است. به همین دلیل در نگاه اغلب ناظران، گفت‌وگوهای دوجانبه نمایندگان تهران- واشنگتن از حساسیت بیشتری برخوردار است. کما این که تا به امروز مشکل عمده پرونده هسته‌ای و اعمال فشارها از سوی امریکا صورت گرفته است. طبیعی است که افکار عمومی برای حل این موضوع و گشایش‌های اقتصادی و سیاسی، توجه خویش را به گفت‌وگو‌های دوجانبه دیپلمات‌های ایران و امریکا معطوف کند.
بر این باورم که در چند دور مذاکره هسته‌ای در ژنو و وین، بحث‌های فنی مربوط به این پرونده روشن شده و آنچه باقی مانده بحث‌ها و موضوعات سیاسی است که عمدتاً میان طرف ایرانی و امریکایی جریان دارد. گروه دیگر بازیگران هسته‌ای مثل اروپا عمدتاً در پی ارزیابی نتیجه چانه‌زنی ایران و امریکا هستند.
کار مهمی که در نیویورک می‌توان کرد، منعطف کردن فضا برای مذاکرات هسته‌ای است. چنان که رئیس جمهوری ایران اعلام کرده در این پروسه ایران در پی اعتمادسازی است و افکار عمومی و سران کشورها باید متقاعد شوند که جریان مذاکره جدی است و هر دو طرف در پی عبور از این مناقشه پر از سوء تفاهم هستند.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سرمقاله ایران/ ظرفیت های دیپلماتیک نیویورک» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات