«خط ویژه» فیلمی مطابق استانداردهای سینمایی

«خط ویژه» فیلمی مطابق استانداردهای سینمایی

سینماپرس/ «خط ویژه» در میان تمام فیلم های پرمدعایی که سال گذشته در جشنواره فیلم فجر اکران شدند و غالبا اثاری کسالت بار و بی مایه همراه با ژست های متظاهرانه روشنفکرانه بودند توانست ساعاتی خوش را برای مخاطبان خسته از تماشای فیلم های ملال آور فراهم کند. فیلم همچنین موفق به کسب سیمرغ بلورین بهترین فیلم از دیدگاه تماشاگران شد و در اکران نوروز نیز جزو فیلم های پر فروش بود.«خط ویژه» مدتی است وارد شبکه نمایش خانگی شده و در این بخش نیز با استقبال مردم روبرو شده است.
برگ برنده فیلم «خط ویژه» بی شک اهمیتی است که کارگردان این فیلم برای مخاطب قائل است . کیایی همانند اولین فیلمش «ضد گلوله» اینجا هم الویت اولش جلب نظر تماشاگران و پر کردن سالن های سینماست منتهی برای رسیدن به این مقصود به تماشاگرش باج نمی دهد بلکه از هنرش در فیلمنامه نویسی و تلاشش در کارگردانی سود جسته و فیلمش را به کیفیتی مطلوب می رساند. کارگردان با هوشمندی تمام توانسته در یک فیلم شوخ و پرکشش با جمع کردن عده ای جوان هم به خوبی قصه تعریف کند ،هم اشارات سیاسی و اجتماعی جالبی داشته باشد و هم با نگاهی متعادل به گیشه و سینما به طوری که برای مخاطب ملال آور نباشد، بدور از پز و ژست روشنفکری دردهای جامعه را بیان کند . این یعنی دست یافتن به موفقیت همه جانبه که جرقه اش را یک فیلمنامه کم نقص و بعد از آن بازی های خوب و کارگردانی ِ بی ادعا و سخت کوشانه رقم زده است.
«خط ویژه» داستان زن و شوهر جوانی است که ایده اختلاس از حساب یکی از آقازاده ها که با رانت خواری دم و دستگاهی به هم زده به سرشان میفتند و با کمک برادر ِ دختر که یک جوان هکر استمبلغ هنگفتی را از حساب وی می دزدند. اماجوان هکر به واسطه یک اشتباه کوچکاین پول را به حساب دو جوان ساده و آس و پاس واریز می کند و این موضوع سرآغازی می شود برای بازی موش و گربه جوانان و البته فرارشان از دست آقازاده زی نفوذ که به شدت برای پس گرفتن پولش مصمم است.
فیلم شروعی توفانی دارد و ادامه نیز لحظه ای از تک و تا نمی افتد .کیایی در «خط ویژه» موفق می شود درامی تریلرگونه با درونمایه کمدی سیاه بسازد و باهوشمندی بین تمام این عناصر در فیلمش موازنه ایجاد کند به طوری که فیلم هم می تواند مخاطبش را بخاطر ریتم تند و تعقیب و گریزهای داستان تا انتها با خود همراه کند، هم از کمدی به عنوان پاساژ برای تزریق جو با نشاط به اثر استفاده کند و هم حرف های مهمش را در غالب یک کمدی سیاه به مخاطب منتقل کند.دومین فیلم کیایی همچنین ایراد های فیلم اولش را نیز ندارد مثلا در فیلم «ضد گلوله» کیایی نتوانسته بود ریتم فیلم را یکدست کند و فیلم در برخی از قسمت ها به شدت از ریتم می افتاد اما «خط ویژه» ریتم یکدست و روان و مناسبی دارد.
شاید تنها ایراد دومین تجربه کیایی پایان بندی آن است که از وجهه ضد شعاری فیلم فاصله می گیرد که چندان مناسب فضای کلی فیلم و این نوع شیوه قصه گویی نیست . فیلم اگر پیش از سکانس پایانی و تصمیم عجولانه و احساسی زن و مرد جوان روی پل عابر پیاده مبنی بر ریختن اسکناس ها روی سر مردم به اتمام می رسیداحتمالا با کیلت اثر هماهنگ تر می شد. در واقع این پایان بندی هپی اند چندان تناسبی با کمدی سیاهی که کیایی تمام تلاشش را برای به سرانجام رساندنش داشته ندارد. گذشته از نقطه ضعف ذکر شده«خط ویژه» فیلمی گرم و گیراست که موضوعی تازه و ساختاری خلاقانه دارد و مجموعه ای از ایده های بامزه و بازی های خوب و طعنه های اجتماعی و سیاسی را می توان در آن دید .فیلم با وجود موضع گیری آشکارش در مقابل رانت و رانت خواری و مقوله آقا زاده ها و اختلاس و حرام خواری ،خوشبختانه به ورطه شعار نمیفتد و امتیاز داشتن ایده های پر کشش برای جذب تماشاگر را در مقابل ساختن فیلمی برای ارائه یک مانیفت سیاسی اجتماعی تاخت نمی زند .

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان ««خط ویژه» فیلمی مطابق استانداردهای سینمایی» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات