سرمقاله ابتکار/ وقتی که نادیده گرفتن ایران ناممکن می‌شود

سرمقاله ابتکار/ وقتی که نادیده گرفتن ایران ناممکن می‌شود

ابتکار/ «وقتی که نادیده گرفتن ایران ناممکن می‌شود» عنوان یادداشت روز روزنامه ابتکار به قلم جواد حیدریان است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

جنایات گروه تروریستی داعش علیه شیعیان، کردها، شهروندان غربی و سنی‌ها به طور آشکار درعراق و سوریه شاید یکی از نادرترین حوادث روزگار ماست که تهدید منافع مشترک غرب و ایران را نمایان می‌سازد.
ضرورت از بین رفتن «داعش» در کنار اهمیت رفع سوء تفاهم‌ها درباره فعالیت‌های صلح آمیز هسته ای ایران، آنقدرها برای غرب حیاتی است که حالا این واقعیت را آشکار می‌کند که «این بار غرب به ایران نیازمند است.» درست همزمان با قرار گفت و گوی قطعی دیوید کامرون و حسن روحانی و بعد هم گفته‌های باراک اوباما در مجمع عمومی سازمان ملل متحد خطاب به ملت ودولت ایران که « من به شما اطمینان می‌دهم می‌توانید برنامه هسته ای صلح آمیز خود را ادامه دهید» روزنامه دیلی میل چاپ انگلیس در یادداشتی از نیاز غرب به ایران نوشت و تاکید کرد «اوضاع فرق کرده است و غرب ایران را به چشم یک متحدبالقوه و حساس می‌نگرد.» واکاوی این نوشته، ترجمه ای است از واقعیت دیپلماسی که همزیستی دیالکتیک دو یا چند رقیب یا متحد بین‌المللی را ممکن م کند. گفت و گو برای رفع سوء تفاهم‌هایی که از میزان تنش‌ها می‌کاهد و آرام آرام می‌تواند حتی دشمنی‌ها را به دوستی‌ها بدل کند! تکاپوی رئیس جمهوری و هیات همراهش در نیویورک تلقی عینی از دیپلماسی پویاست و نشانگر اهمیت گفت و گو است که دولت اساس کار خود را از روزهای آغازین شکل گیری اش بر آن نهاد. دیپلماسی برد - برد که شکل شرافتمندانه رقابت برای پیشبرد اهداف استراتژیک تلقی می‌شود.
بی شک از یکسال پیش تا کنون نشانه‌های واضح این گفت و گوی جهانی را می‌توان در مذاکرات هسته ای و توافقات نسبی آن دید که البته به مراحل حساس و بسیار پیچیده ای رسیده است.
تمایل ایران و غرب برای نزدیکی به هم یا لاقل در اندازه رفع سوء تفاهم ها، اگرچه آرام آرام و با شک و تردید بسیاری ابراز می‌شود اما بی گمان نمایان تر شدن این تمایل، محصول کنش‌های منطقی و مدبرانه دولتی است که با دولت پیش از خود، درست در نقطه تقابل است. دولتی که بر خلاف نگرانی دلواپسان مذاکره با جهان، این روزها سخت حرفهایش خریدار دارد. برنامه فشرده ای از گفت و گو و قرارهای دیپلماتیک. چرا که این منش و روش، راه برون رفت کشور از تنگنای تحریم‌ها و فشارهای بی رحمانه است، نه گفتمان‌های هیجانی و بی تدبیرهایی که کشور را در کشاکش زور و سلطه به زیر فرو می‌برد و فشار و تحریم را بر کشور تحمیل می‌کرد. مقایسه کیفی و کمی حضور دولت یازدهم در نیویورک نسبت به دولت محمود احمدی نژاد، جای هیچ نگرانی را باقی نمی‌گذارد. از حضور چند نفره و مختصر اطرافیان در نشست‌ها و مصاحبه‌ها و اجلاس‌ها گرفته تا نتیجه‌های به دست آمده و دیدارهای دو جانبه با سران کشورها!
حسن روحانی و دستگاه دیپلماسی حرفه ای اش، یک لحظه از مذاکره دست نکشیده و به قول آیت الله هاشمی رفسنجانی «نهراسیده اند» و با جهان بینی دور از هیجان و بر مبنای منافع ملی و نه هیجانات کاذب و شعاری به گفت و گو با جهان نشسته اند اما در مرحله ای دیگر باید میل و اشتیاق غرب برای برداشتن گام‌های مثبت و نزدیکی به ایران نیز به خوبی تحلیل شود.
اینکه طرفین احتمال دیدار روحانی و اوباما را منوط به احتمال مذاکره هسته ای در سطح دو رئیس جمهوری دانسته اند خود گام دیگری بر روند بهبود شرایط البته با شیب ملایم است. اگرچه کاخ سفید در هیاهوی سفر روحانی به نیویورک، به صراحت از اشتیاق برای گفت و گو با ایران سخن گفته اما آنطور که سال پیش اوباما در تماسی ناگهانی و تاریخی با حسن روحانی رئیس جمهوری ایران به صورت تلفنی گفت و گوی کوتاهی داشت تا تابوی 35 ساله را شکسته باشد این بار هم در سخنرانی آغازین مجمع عمومی پیش فرض تازه ای را برای رفع سوء تفاهم‌ها برداشت و گفت «ما می‌توانیم به راه حلی دست یابیم که پاسخگوی نیازهای ایران در زمینه انرژی باشد و برنامه صلح آمیز هسته ای را برای این کشور تضمین کند.»

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سرمقاله ابتکار/ وقتی که نادیده گرفتن ایران ناممکن می‌شود» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات