سرمقاله جوان/ رهبری امام جواد(ع) دردوران دشوار شیعیان

سرمقاله جوان/ رهبری امام جواد(ع) دردوران دشوار شیعیان

جوان آنلاین/ «رهبری امام جواد(ع) دردوران دشوار شیعیان» عنوان یادداشت روز روزنامه جوان است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

از ویژگی‌های ولادت امام نهم این بود که شیعیان از سال‌ها قبل بی‌صبرانه منتظر ولادت آن حضرت بودند. 45 سال از زندگی امام هشتم می‌گذشت اما آن حضرت پسری نداشت. سرانجام مولود مبارک در شب دهم ماه رجب سال 195 هجری به دنیا آمد.
امام محمد تقی‌(ع) در آخر ماه صفر سال 203 پس از شهادت حضرت‌رضا‌(ع) در حالی که حدود هشت سال داشت، عهده‌دار امامت شد که 17 سال و چند ماه ادامه داشت. نخستین و مهم‌ترین رسالت حضرت اثبات امامت خویش و پاسخگویی به شبهاتی بود که با توجه به خردسالی حضرت برای برخی مطرح بود. استناد به آیاتی از قرآن کریم که اشاره به پیامبری خردسالان داشت و اظهار علم و شرکت در مناظرات و پاسخگویی به سؤالات دو راه امام برای اثبات امامت بود. برخی از شیعیان در صلاحیت‌های امام جواد(ع) نسبت به بعضی از شئون امامت مثل علم امام تا زمان بلوغ تردید داشتند. گروهی نیز در اصل امامت حضرت دچار تردید شدند. جمعی به امامت احمد بن موسی بن جعفر‌(ع) معتقد شدند. گروهی به نام مؤلفه پس از شهادت امام رضا‌(ع) در امامت حضرت موسی بن جعفر‌(ع) توقف کردند، جمعی از فرقه‌های زیدیه و اصحاب حدیث به اعتقادات سابق خود بازگشتند. بروز چنین اختلافاتی در آغاز امامت پیشوای نهم ترسیم‌کننده وضعیت اسفناک سازمان داخلی شیعیان و شرایط سخت و حساس این دوره از امامت است. منشأ اکثر این اختلاف‌ها هم خردسالی امام بود.
از سوی دیگر جهان اسلام در آن دوران هر روز توسعه می‌یافت و سرزمین‌های زیادی به قلمرو اسلام افزوده می‌شد. یکی از دستاوردهای این توسعه آشنایی مسلمانان با علوم و فرهنگ‌های ملل مختلف بود که زمینه را برای تبیین علوم اسلامی از راه بحث و مناظره با دانشمندان کیش‌های مختلف فراهم می‌کرد. علاقه‌مندی برخی خلفای عباسی مثل مأمون به مناظرات علمی نیز بازار مناظرات را داغ‌تر می‌کرد. شرایط سنی امام جواد‌(ع) عامل افزونی بود تا توجه همگان را به خود جلب کند. همه گروه‌های فکری سیل پرسش‌های علمی و مسائل اعتقادی را متوجه امام می‌ساختند، مخالفان با انگیزه شکست دادن امام و شیعیان و دوستان نیز به انگیزه راهیابی به حقیقت و آزمایش آن حضرت.
در این شرایط شیعیان در موقعیت استثنایی و خطرناک قرار گرفتند و اساس رهبری در نظام اسلامی نیز دچار تندبادهای ویران‌کننده شد. اگر دستگاه خلافت به هدف خود می‌رسید و موفق می‌شد امام و در نهایت شیعیان را از صحنه خارج کند، دیگر هیچ قدرت و جریان فکری قادر نبود در برابر اراده حکمرانان به مخالفت برخیزد و چه بسا مبانی عقیدتی شیعه در امر امامت نیز تضعیف می‌شد اما امام و شیعیان توانستند این مرحله حساس را با موفقیت سپری کنند و تفوق و برتری اندیشه خود را به اثبات برسانند تا حیات سیاسی و فرهنگی نسل‌های بعدی را که با چنین حادثه‌ای مواجه خواهند شد نیز تضمین کنند. چه پس از این امامت در سن پایین‌تر از سن بلوغ برای پیروان امامان بعدی نیز مسئله‌ای حل شده بود.
موقعیت سیاسی، نفوذ اجتماعی و فعالیت‌های گسترده فرهنگی و دینی امام از نظر دست‌اندر‌کاران حکومت مخفی نبود لذا معتصم پس از استقرار در مسند خلافت ( پس از مأمون) در‌صدد کنترل امام بر‌‌آمد و از حاکم مدینه خواست تا هرچه زودتر امام و همسرش ام‌الفضل را که دختر مأمون بود نزد او بفرستد. امام در سال 220 همان سالی که به شهادت رسید، وارد بغداد شد. ام‌الفضل از ابتدای زندگی با آن حضرت ناراضی بود زیرا زندگی که با آن خو گرفته بود با زندگی امام تناسبی نداشت، لذا بارها شکایت و سعایت آن حضرت را نزد پدرش مامون برده بود. ازدواج امام با سمانه مغربیه مادر امام هادی‌(ع) و عقیم بودن ام‌الفضل نیز بر نارضایتی وی افزوده بود. معتصم از این مسئله استفاده و امام را به دست همسرش مسموم کرد.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سرمقاله جوان/ رهبری امام جواد(ع) دردوران دشوار شیعیان» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات