آفتاب جزیره غروب می‌کند؟/ اسکاتلندی‌ها در آستانه انتخاب بزرگ

آفتاب جزیره غروب می‌کند؟/ اسکاتلندی‌ها در آستانه انتخاب بزرگ

فرهیختگان/ متن پیش رو در فرهیختگان منتشر شده و انتشار آن در اخرین خبر الزاما به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست

زمانی به گفته ملکه ویکتوریا، پادشاه سابق بریتانیا «آفتاب در قلمروی امپراتوری جهانی بریتانیا غروب نداشت»، اما این کشور تافته جدا بافته اروپایی، این روزها در حال تجزیه شدن است. پیمانی که 307 سال بود مناطق سرسبز شمالی جزیره را به بخش‌های مرکزی و جنوبی آن پیوند داده بود در حال گسستن است و تلاش‌های دولت محافظه‌کار بریتانیا به رهبری دیوید کامرون برای جلوگیری از این روند بیشتر شبیه آخرین زورهای یک کشتی‌گیر بی‌رمق و بی‌نفس روی تشک رقابت است. دیوید کامرون بعد از ظهر دوشنبه (دیروز) چهار روز مانده به زمان برگزاری رفراندوم جدایی اسکاتلند از بریتانیا، به این منطقه رفت تا آخرین تلاش‌های خود را برای سنگین‌تر کردن کفه مخالفان جدایی از بریتانیا در اسکاتلند انجام دهد. نتایج نظر‌سنجی‌ها اما متناقض و کمی پیچیده است. برخی نظرسنجی‌ها از پیشتازی نسبی موافقان استقلال حکایت دارد و برخی دیگر از برتری نسبی مخالفان استقلال حکایت دارد، اما نتیجه غالب نظرسنجی‌ها این است که رقابت شانه به شانه و نزدیکی بین موافقان و مخالفان در جریان است. کشور پادشاهی متحده بریتانیا (united kingdom) که یکی از فاتحان جنگ دوم جهانی و یکی از پنج عضو دائم دارای حق وتو در شورای امنیت ملل متحد است، از ترکیب و اتحاد چهار منطقه انگلستان، اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی به وجود آمده است و در سده‌های گذشته به مدد توسعه طلبی‌های ماورای بحار و اتخاذ سیاست‌های استعماری در دیگر مناطق جهان و رشد علم و فلسفه و جرقه خوردن انقلاب صنعتی از این کشور، توانسته است بین کشورهای توسعه‌یافته و برتر جهان جا گیرد. اما در صورت جدایی اسکاتلند ضربه بزرگی بر پیکره بریتانیا وارد خواهد آمد. این جدایی علاوه‌بر اینکه ضربه‌ای حیثیتی و نمادین به پیکره یک کشور مدعی در عرصه نظام بین‌الملل است، می‌تواند برای دولت لندن متضمن پیامدهای جدی و خطرناک اقتصادی نیز باشد. نخست آنکه دولت لندن از کنترل بخش اعظمی از نفت دریای شمال و درآمدهای آن محروم خواهد شد و درآمد نفت دریای شمال که ذخایر آن بیش از یک تریلیون پوند ارزیابی می‌شود، از مارس 2016 به جای خزانه دولت لندن به خزانه «ادینبورو» (مرکز اسکاتلند) واریز خواهد شد. پر واضح است که این درآمد بزرگ می‌تواند تحولی بسیار جدی در سطح رفاه 3/5 میلیون مردم ساکن اسکاتلند ایجاد کند. از سوی دیگر روند خروج سرمایه و سرمایه‌گذاران از انگلیس به اسکاتلند آن هم در یکی از بدترین شرایط اقتصادی جزیره دیگر تهدیدی است که دولت محافظه‌کار دیوید کامرون با آن مواجه خواهد بود. براساس گزارش‌های جدید سازمان «کراس بردر کپیتال» از آغاز سال جاری میلادی به صورت خالص 127 میلیارد پوند (206 میلیارد دلار) از اقتصاد انگلیس خارج شده است و این در حالی است که در سال 2013 خروج 63 میلیارد دلاری سرمایه از اقتصاد ضربه بزرگی به این کشور تلقی شده بود. خروج سرمایه از انگلیس بیش از دو برابر خروج سرمایه در دو کشور استرالیا و آلمان بود و تنها کشور ژاپن در حال حاضر سرعت خروج سرمایه‌ بیشتری را تجربه می‌کند. براساس این گزارش تنها در ماه آگوست سال جاری میلادی و پس از مطرح شدن موضوع رفراندوم استقلال اسکاتلند، بیش از 27 میلیارد دلار سرمایه از انگلیس خارج شده است. دولت اسکاتلند می‌تواند در صورت کسب استقلال محل جذب این سرمایه‌ها و سرمایه‌داران باشد. نگرانی دیگر دولت مرکزی بریتانیا، از دست دادن تسلط بر نظام مالیاتی است. اگر در صورت افزایش حداکثری اختیارات محلی دولت اسکاتلند، نظام مالیاتی رقیب در اسکاتلند عادلانه‌تر از نظام مالیاتی دولت مرکزی باشد، شرکت‌های بسیاری که هم‌اکنون در انگلیس فعالیت می‌کنند، ممکن است مرکز عملیات خود را به اسکاتلند تغییر دهند تا از مالیات عادلانه‌تر و امتیازات دیگر اقتصادی بهره‌مند شوند. نتیجه چنین کاری، رونق اقتصادی و کاهش بیکاری در اسکاتلند به قیمت رکود و افزایش بیکاری در دیگر مناطق بریتانیا خواهد بود، امری که همواره یکی از گلایه‌های اصلی مردم اسکاتلند از نظام اقتصادی به گفته آنها ناعادلانه انگلیس بوده است.
در مجموع استقلال اسکاتلند از بریتانیا و جدایی بخش شمالی و «سر» جزیره می‌تواند برای دولت محافظه‌کار حاکم بر لندن فاجعه‌آمیز تلقی شود. دولتمردان و سیاستمداران چپگرای بریتانیا با این جدایی بهانه‌های فراوانی برای انتقاد و نیش زدن به دولت ائتلافی محافظه‌کار – لیبرال خواهند داشت. مردم اسکاتلند به‌طور سنتی از محافظه‌کاران انگلیسی و حزب محافظه‌کار دل خوشی ندارند. از ترکیب نمایندگان منطقه اسکاتلند در مجلس عوام بریتانیا نیز مشخص است که مردم اسکاتلند هیچ نگاه مثبتی به محافظه‌کاران دست راستی ندارند. هم‌اکنون در مجلس عوام بریتانیا از میان 59 نماینده حوزه‌های انتخابیه اسکاتلند، تنها یک نماینده از حزب محافظه‌کار وجود دارد. این رقم به خوبی بیانگر میزان نفوذ حزب محافظه‌کار در بین مردم اسکاتلند است و طبیعی است عجز و ناله‌های کامرون برای رای منفی به رفراندوم استقلال پذیرای زیادی در اسکاتلند نداشته باشد. مگر اینکه دو حزب دیگر لیبرال دموکرات و کارگر به کمک دولت کامرون بیایند. ملکه بریتانیا نیز دیروز سکوت چند هفته‌ای خود را شکست اما در اظهارنظری میاندارانه تنها به گفتن این جمله کفایت کرد که: «امیدوارم مردم اسکاتلند با هزم و دوراندیشی در رفراندوم رای دهند.» البته این اظهارنظر خنثی از سوی ملکه بسیار کمتر از حد انتظار دولت کامرون است. با این حال ملکه بریتانیا عدم دخالت ملکه در امور سیاسی را بهانه کرده است و با وقوف به این مساله که تعداد طرفداران نظام سلطنتی در اسکاتلند بر مخالفان نظام سلطنتی می‌چربد، تلاش می‌کند موضع بی‌طرفانه‌ای بگیرد تا همچنان و پس از استقلال احتمالی اسکاتلند نیز همان‌طور که «الکس سالموند» رئیس حزب ملی اسکاتلند و وزیر اول دولت محلی وعده داده است، ملکه و رئیس کل تشریفاتی اسکاتلند نیز باقی بماند. به نظر می‌رسد آفتاب حالا نه‌تنها در قلمرو امپراتوری بریتانیا بلکه در جزیره انگلیس نیز در حال غروب است. آفتاب جزیره همیشه کم‌رونق و کم‌رمق بوده است اما در سده‌های گذشته به مدد استعمار و دریانوردی، انگلیسی‌ها از آفتاب درخشان دیگر کشورها استفاده کرده‌اند تا بهشتی برای خود در جزیره بسازند و به نظر می‌رسد حالا که از آن آفتاب درخشان خبر چندانی نیست، همین آفتاب کم‌رمق جزیره نیز در حال افول است.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «آفتاب جزیره غروب می‌کند؟/ اسکاتلندی‌ها در آستانه انتخاب بزرگ » اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات