جوان نوشت: تحریم، تهدید و تحقیر؛ پاسخ غرب به دیپلماسی مثبت

جوان نوشت: تحریم، تهدید و تحقیر؛ پاسخ غرب به دیپلماسی مثبت

روزنامه جوان/ متن پیش رو در جوان منتشر شده و انتشار آن در اخرین خبر الزاما به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست

روزهای اول مهر ماه با سفر دولتمردان یازدهم به نیویورک همراه شده؛ سفری که حساسیت آن بیشتر به مذاکرات هسته‌ای ایران با طرف غربی برمی‌گردد و به اعتقاد بسیاری از کارشناسان می‌رود تا مذاکرات یک ساله را با سکته‌ای دوباره مواجه سازد و این تنها بحث و جدل‌های رسانه‌ای که همواره پیرامون رویدادهای مهم پدید می‌آید، نیست چراکه با مرور فراز و فرود مذاکرات هسته‌ای طی 12 ماه گذشته و نوع کنش‌های طرف غربی به توافقات فی‌مابین می‌توان به خوبی دریافت که آنچه در این میان می‌گذرد، چیزی فراتر از جار و جنجال است.
به هر روی اظهار می‌شود که اختلاف ایران با 1+5 بر سر سه محور اساسی است:

1- تعداد سانتریفیوژها
2- فردو
3- نحوه و زمان رفع تحریم‌ها.

اما سطح اختلافات موجب شده که هنوز برگزاری نشست 1+5 با ایران در سطح وزرای خارجه در نیویورک در هاله‌ای از ابهام باشد چراکه طرف غربی همچنان بر خواسته‌های خود ایستاده و تیم مذاکره‌کننده ایرانی نیز همچنان تلاش دارد تا امتیازات متوازنی را به طرف مقابل دهد تا مبادا سعدآباد دیگری شکل بگیرد.
درست در سفر مهر ماه سال گذشته بود که برای اولین بار وزرای امور خارجه دو کشور ایران و امریکا پس از نزدیک به 35 سال بر سر یک میز نشستند و پس از آن بود که رؤسای دو کشور در اقدام پرحاشیه و تأمل برانگیز با یکدیگر گفت‌وگوی تلفنی داشتند؛ اقداماتی که هزینه‌های زیادی را برای جمهوری اسلامی ایران به همراه داشت و سؤالات متعددی را در افکار عمومی مطرح کرد نظیر آنکه آیا قطع رابطه 35 ساله جای خود را به روابط دوطرفه خواهد داد؟
آیا ایالات متحده امریکا از دشمنی‌های 60 ساله خود علیه ملت ایران دست برخواهد داشت؟
آیا نگاه سیاستمداران غربی نسبت به جمهوری اسلامی ایران تغییر کرده است و آنها تصمیم گرفته‌اند از در دوستی و آشتی با ملت ایران درآیند؟
پاسخ به اینگونه سؤالات و ده‌ها پرسش مشابه، شاید فرصتی یک ساله می‌خواست، از مهر 92 تا مهر 93 تا افکار عمومی داخل و جریانی که هواخواه و شیفته مذاکره با طرف‌های غربی – به خصوص امریکا – بود، به نگاهی واقع‌بینانه و حقیقی از تفکرات و اهداف سیاسیون غربی برسند.

اما مهم‌ترین اتفاقات یک سال گذشته را – با محوریت رفتار و عملکرد امریکایی‌ها علیه جمهوری اسلامی ایران - می‌توان در سه مؤلفه خلاصه کرد:
1- توسعه تحریم‌های بین‌المللی
2- افزایش تهدیدهای نظامی
3- گسترش تحقیرها و توهین‌ها علیه ملت ایران.
همانطور که اشاره خواهد شد امریکایی‌ها به کمک متحدانشان سه مؤلفه مورد اشاره را طی 12 ماه گذشته به صورت همزمان و موازی در کنار یکدیگر پیش بردند تا بتوانند ضمن متوقف کردن ایران در حوزه هسته‌ای از توانمندی کشورمان در سایر بخش‌ها هم جلوگیری کرده و «نماد و الگوی مقاومت منطقه در مقابل نظام سلطه» را مخدوش کرده و به افکار عمومی دنیا این را القا کنند که کشور یا جامعه‌ای نمی‌تواند در مقابل ابرقدرت‌های بین‌المللی مقاومت کند.
به هر روی، سه ماه پس از دیدارهای دوجانبه
ایرانی-‌امریکایی در نیویورک و تماس تلفنی رؤسای جمهور دوکشور، سه دور مذاکرات فشرده و پشت درهای بسته در ژنو برگزار شد که نهایتاً به توافقنامه‌ای با عنوان «برنامه اقدام مشترک» منجر شد؛ اقدامی که بسیاری از رسانه‌های داخلی وابسته به یک جریان سیاسی از آن به عنوان «واقعه‌ای تاریخی» یاد کرده و پایانی شیرین بر 60سال دشمنی امریکایی‌ها قلمداد می‌کردند؛ آرزویی که تنها پس از یک سال به دلیل اقدامات سه‌گانه ایالات متحده امریکا – که در ادامه به تشریح آن خواهیم پرداخت - به کابوس تبدیل شد.

توسعه تحریم‌ها
دولتمردان یازدهم از همان آغاز شکل‌گیری دولت تأکید داشتند که مذاکرات هسته‌ای با غرب با دو هدف عمده «برداشتن تمام تحریم‌های ظالمانه علیه مردم» و «مرتفع کردن مشکلات اقتصادی و معیشتی» صورت خواهد گرفت اما هر چه از زمان توافقنامه
ژنو 3 می‌گذشت نه تنها گشایشی در وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم اتفاق نیفتاد بلکه به گسترش تحریم‌های بین‌المللی علیه کشورمان هم کشیده شد.
به یک ماه از توافق بر سر «برنامه اقدام مشترک» نکشید که سازمان‌‌های بین‌المللی و دستگاه‌های حکومتی غربی به صورت نوبتی دامنه تحریم‌ها علیه کشورمان را گسترش دادند که بخشی از مهم‌ترین آن در یک‌سال اخیر را می‌توان اینگونه عنوان کرد:

تحریم‌های اتحادیه اروپا علیه ۱۷ شرکت ایرانی
شورای اتحادیه اروپا طی اعلامیه‌ای که در سایت رسمی خود- در تاریخ 8/9/92 - منتشر کرده اعلام می‌کند تحریم‌ها علیه 17 شرکت ایرانی را ادامه می‌دهد.
در این اعلامیه شورای اتحادیه آمده است: این اتحادیه به موجب تصمیمی که در 23 مارس سال 2012 اتخاذ شده اعمال محدودیت بر برخی شرکت‌های ایرانی را ادامه می‌دهد. شرکت مدیریت ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای ایران و 16 شرکت کشتیرانی شرکت‌هایی هستند که در فهرست تحریمی اتحادیه اروپا قرار گرفته‌اند. شورای اتحادیه اروپا همچنین تحریم‌ها علیه سه شرکت «ایران ترانسفو»، شرکت «توربوکمپرسور نفت آسیا» و شرکت «ساخت توربوپمپ» و «کمپرسور ساتاک» را لغو کرده است.

خزانه‌داری امریکا هم تحریم‌های جدید را وضع می‌کند
دو هفته بعد از تحریم‌های اتحادیه اروپا،امریکا به اقدام مشابهی دست می‌زند و نام شماری از شرکت‌های ایرانی را در لیست تحریم‌های جدید قرار می‌دهد. وزارت دارایی امریکا در این اقدام با صدور بیانیه‌ای 17 شرکت ایرانی و خارجی را به دلیل نقض تحریم‌های اعمالی علیه ایران در فهرست سیاه قرار می‌دهد و بنابر بیانیه‌ای که صادر می‌کند شرکت‌های عیوض تکنیک، مارو صنعت، نگین پرتوخاور، صنایع هوایی قدس و صنایع هوایی ایران را تحریم می‌کند. این وزارتخانه همچنین تحریم شرکت میداویل آسیا، شرکت سنگاتانکر؛ دو شرکت به ثبت رسیده در سنگاپور و شرکت فرلاند، به دلیل انتقال تانکر به تانکر نفت ایران را نیز مورد توجه قرار می‌دهد.
وزارت دارایی امریکا در همان ایام طی بیانیه‌ای اعلام می‌کند که با وجود مذاکرات هسته‌‌ای میان ایران و 1+5 برای رسیدن به یک توافق جامع و بلندمدت، ایالات‌متحده به اجرای تحریم‌های خود به خصوص در حوزه نفتی و نظام بانکی مصمم است.
در این بیانیه تأکید می‌شود: ما همچنان متعهد هستیم تحریم‌ها را به طور جدی اجرا کنیم و تلاش‌های ایران برای دور زدن تحریم‌های اعمالی علیه برنامه هسته‌‌ای‌اش را آشکار کنیم.
این خبر زمانی اعلام شده بود که وندی شرمن معاون سیاسی وزارت امور خارجه و دیوید کوهن، معاون وزیر دارایی در امور تروریسم و اطلاعات مالی در جلسه علنی کمیته بانکی سنا حاضر شدند تا بتوانند تحریم‌های جدید علیه ایران را به عقب بیندازند.

تحریم 31 فرد و شرکت طرف معامله با ایران توسط امریکا
18روز پس از آغاز اجرای توافق ژنو، امریکا 31 شرکت و فرد را با این ادعا که «این اشخاص و شرکت‌ها تحریم‌های وضع‌شده علیه ایران را زیر پا گذاشته‌اند» به لیست تحریم‌های خود اضافه کرد.
این لیست تنها دو روز پس از هشدارهای وندی شرمن معاون وزیرخارجه امریکا و دیوید کوهن معاون خزانه‌داری این کشور درباره ادامه مراودات اقتصادی برخی شرکت‌ها و کشورها با ایران منتشر شد.
دفتر روابط خارجی وزارت دارایی امریکا بر همین اساس با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام می‌کند که «شماری از اشخاص و شرکت‌های طرف معامله ایران را مورد تحریم قرار داده است که این اشخاص و شرکت‌ها تحریم‌های وضع‌شده علیه ایران را زیر پا گذاشته‌اند.»
در این اطلاعیه ادعا شده است: «آنها به برنامه هسته‌ای و موشکی ایران و گسترش فعالیت‌های تروریستی کمک رسانده‌اند.» بنا بر این اطلاعیه، اموال تحریم‌شدگان در امریکا توقیف خواهد شد و شهروندان امریکایی از معامله با آنها منع می‌شوند. سه بازرگان ایرانی در صدر تحریم‌شدگان جدید هستند که به ادعای وزارت دارایی امریکا برای دور زدن تحریم‌ها اقدام به تأسیس چندین شرکت در گرجستان، امارات‌متحده‌عربی، ترکیه و سوئیس کرده‌اند. علاوه بر اینها چندین بازرگان و شرکت فعال در ترکیه، امارات‌متحده‌عربی، گرجستان، آلمان، اسپانیا، افغانستان و لیختن اشتاین نیز تحریم شده‌اند.

اوباما خواهان افزایش تحریم‌ها
رئیس‌جمهور امریکا در اواسط اسفندماه- 22 اسفند - 92 در نامه‌ای به کنگره این کشور خواهان تمدید تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران می‌شود و کتباً وضعیت اضطراری در قبال ایران را یک سال دیگر تمدید می‌کند.

اتحادیه اروپا مجدداً تحریم‌ها را از سر می‌گیرد
دو روز پس از درخواست اوباما از کنگره، اتحادیه اروپا طی نشستی تصمیم می‌گیرد تحریم‌های سالانه علیه جمهوری اسلامی ایران را تمدید کرده و دامنه آن را مانند گذشته گسترش دهد.
امریکا افراد و مؤسسات جدیدی را در ارتباط با ایران تحریم کرد
اما وزارت خزانه‌داری امریکا برای سومین بار پس از توافق ژنو3، روز سه‌شنبه، نهم اردیبهشت افراد و مؤسسات جدیدی را به دلیل کمک به برنامه توسعه موشک‌های بالستیک ایران و همچنین همکاری با تهران برای دور زدن تحریم‌های نفتی در فهرست جدید تحریم‌های خود قرار داد. رویترز در این باره می‌نویسد: این وزارتخانه می‌گوید که هشت شرکت مستقر در چین مرتبط با شخصی به نام «کارل لی» که از نام «لی فَنگ وِی» نیز استفاده می‌کند و به شکل صوری تحت عنوان «گروه شرکت سهامی بازرگانی و اقتصادی» (LIMMT) ایجاده شده‌اند به دلیل صدور قطعات موشک به ایران تحریم شده‌اند.
در این بیانیه آمده است که این بازرگان اماراتی سال ۲۰۰۹ در همین ارتباط در فهرست تحریم‌ها قرار گرفته بود.

این بار 8 فرد و 20 شرکت ایرانی در لیست تحریم
گویا توسعه تحریم‌ها توسط کشورهای غربی و به خصوص امریکایی‌ها تمام‌ناشدنی است و پس از گذشت ماه‌ها از توافق بین ایران و 1+5 بار دیگر وزارت خزانه‌داری امریکا در اوایل شهریورماه 93 ، هشت فرد حقیقی و حقوقی و 20 شرکت ایرانی را در لیست تحریم‌‌های جدید خود قرار می‌دهد و سخنگوی شورای امنیت امریکا در این باره تأکید می‌کند که تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران متوقف نخواهد شد و ادامه خواهد داشت. وندی شرمن هم با تأکید بر اینکه تاکنون 680‌فرد و نهاد ایرانی را در لیست تحریم‌ها قرار داده‌اند از ادامه‌دار بودن این روند سخن به میان می‌آورد.

18 بار تهدید نظامی در 12 ماه دیپلماسی
در حالی امریکایی‌ها در کنار سایر شرکای بین‌المللی خود دامنه تحدید و تحریم‌ها را هفتگی افزایش می‌دانند که تهدیدات علیه جمهوری اسلامی ایران افزایش پیدا کرد، آنگونه که طی پنج ماه دیپلماسی دولتمردان یازدهم هفت بار تهدید نظامی علیه ایران صورت گرفت و طی یک‌سال به 18 بار افزایش یافت؛ اقدامی که تنها با سکوت و لبخند دیپلمات‌های ایرانی همراه بود و ناراحتی و افکار عمومی داخلی را به همراه داشت.
برخی از مواضع تند و توأم با تهدید مقامات غربی از این جمله بود:
رویکرد امریکا در قبال تسلیحات نظامی شیمیایی سوریه باید به ایران نشان دهد که برای رویارویی تسلیحاتی، پتانسیل حل مسئله به شکل دیپلماتیک وجود دارد. رئیس‌جمهور امریکا در عین حال گفت که ترجیح او برای حل مسئله به شکل دیپلماتیک به این معنا نیست که به تهران حمله نظامی نمی‌کند (25/6/92 رئیس‌جمهور امریکا در گفت‌وگو با شبکه‌ ای‌بی‌سی امریکا.)
شلدون آدلسون بزرگ‌ترین حامی مالی جمهوریخواهان در دانشگاه یشیوا هم در شهریورماه اعلام می‌کند: امریکا باید قبل از شروع مذاکره با تهران در خصوص برنامه هسته‌ای ایران را با«بمب هسته‌ای» هدف قرار دهد(30/6/92).
باراک اوباما تهدیدات علنی از نوع امریکایی را کمتر از دو هفته بعد از تهدیدات اولیه‌اش در دیدار با نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی اظهار کرد: تهران باید صداقت خود را با اقداماتش ثابت کند. . . همه گزینه‌ها از جمله «گزینه نظامی» روی میز باقی می‌ماند. (9/7/92)
دانکن هانتر، عضو کمیته نیروهای مسلح کنگره هم مانند دیگر سیاسیون امریکایی تأکید می‌کند: فکر می‌کنم اگر ما مجبور باشیم ایران را بزنیم، نباید با نیرو‌های زمینی عمل کنیم بلکه این کار را باید با «بمب‌اتمی» تاکتیکی انجام دهیم تا آنها را برای یک، دو یا سه‌دهه به عقب برانیم. (15/9/92)
رئیس‌جمهور امریکا بار دیگر (16/9/92) به صراحت ایران را تهدید به حمله نظامی می‌کند: اگر ایران به توافق پایبند نماند، تحریم‌ها را افزایش می‌دهیم و آمادگی برای «گزینه نظامی» وجود دارد.
وزیر امور خارجه این کشور هم هماهنگ با رئیس دولتش (19/6/92) بیان می‌کند: اگر ایران هر بخشی از توافقنامه را نقض کند، همه پیشرفت‌ها متوقف می‌شود و امریکا می‌تواند «به صورت نظامی» پاسخ دهد.
جان کری همچنین در گفت‌وگو با العربیه، شبکه اختصاصی سعودی تأکید می‌کند: ایران باید اندوخته اورانیوم5/3درصد خود را محدود کند. ایران نباید واجازه ندارد رآکتور اراک را تکمیل کند. ایران اگر توافق را کنار بگذارد «گزینه نظامی» در پیش گرفته خواهد شد‌(5/11/92).

گسترش تحقیرها و توهین‌ها علیه ملت ایران
فاز دیگر از سناریوی غربی‌ها در موضوع هسته‌ای کشورمان با واژه «تحقیر ایرانی‌ها» عینیت پیدا می‌کند؛ آنجایی که مقامات سیاسی غربی در کنار اقدامات مورد اشاره به ادبیات توهین‌آمیز و تحقیر محور علیه مردم کشورمان روی می‌آوردند؛ موضوعی که با واکنش جدی جامعه ایرانی مواجه شد.

توهین شرمن به ایرانی‌ها
در یکی از این اقدامات در حالی ارگان‌‌های مطبوعاتی جریانی نشانه‌دار در داخل، مذاکرات ژنو 3 را برد تاریخی ارزیابی می‌کردند که خانم وندی شرمن بلافاصله در اظهاراتی بی‌ادبانه و شرم‌آور بیان می‌کند: «‌فریب و نیرنگ بخشی از DNA ایرانیان است. . . ما به دنبال حذف تحریم‌‌های وسیع علیه ایران نخواهیم بود و تنها به ایران فرصت می‌دهیم برای از بین بردن نگرانی‌‌های ما، مدتی «استراحت» کند.»

توهین به رئیس‌جمهور
همین فرد پس از گذشت چند هفته توزیع سبد کالا در ایران را صدقه امریکایی‌ها به مردم ایران بیان کرده و سپس با تحقیر رئیس‌جمهورکشورمان تصریح می‌کند: «شما در اخبار دیدید که ایران اخیراً به طور قابل مشاهده‌ای غذا به مردم فقیر در جامعه داد که به نوعی نشان‌دهنده این است که کاهش هدفمند و محدود تحریم‌ها تأثیر مستقیم بر مردم این کشور داشته است، همانطور که روحانی قول داده بود که این پول صرف اهداف دیگر نشود.»

دخالت در امور داخلی ایران
«دخالت در امور داخلی ایران» و «زیر سؤال بردن استقلال کشور» هم در دستور کار نمایندگان دولت امریکا قرار گرفته بود که یکی از مصادیق آن، بیانیه رسمی و تهدیدآمیز وزارت امور خارجه امریکا بود که در آن دولت ایالات‌متحده خواهان رفع حصر خانگی سران فتنه شده بود.
در بخشی از این بیانیه آمده: «سه سال پیش در چنین روزی حکومت ایران نامزدهای پیشین انتخابات ریاست جمهوری و رهبران مخالفان، مهدی کروبی، میرحسین موسوی و همسرش، فعال حقوق زنان، زهرا رهنورد را بدون تفهیم رسمی هرگونه اتهامی تحت حصر خانگی قرار داد. ما در محکوم کردن ادامه حبس آنها و آزار اعضای خانواده‌شان و در طلب آزادی فوری‌شان، به جامعه جهانی می‌پیوندیم.»

توهین به ظریف
مصداق دیگر مداخله بی‌شرمانه در امور داخلی ایران زمانی است که آقای ظریف در سفر به لبنان برسر مزار عماد مغنیه حاضر می‌شود. «کیتلین ‌هایدن» سخنگوی شورای امنیت ملی کاخ سفید در واکنش به ادای احترام ظریف به مغنیه، با صدور بیانیه‌ای آن را محکوم، حزب‌الله لبنان را به اقدامات خشونت‌آمیز متهم کرده و تصمیم ظریف برای گل‌گذاری در مزار فردی که او و سازمانش تروریستی هستند، «پیامی غلط ارسال می‌کند» و «به تشدید تنش‌ها در منطقه ‏منجر می‌شود.»

عبرت بگیریم
همانگونه که تشریح شد طی یک سال مذاکره جمهوری اسلامی ایران با امریکا و متحدانش نه تنها «گشایش معیشتی و اقتصادی» در داخل اتفاق نیفتاد بلکه «گستره تهدید، تحریم و تحقیر و مداخله» توسط غربی‌ها هم افزایش پیدا کرد.
بنابراین بر اساس تجربیات عینی یک‌سال اخیر باید نوع مواجهه با غرب مبتنی بر «عقلانیت توأم با واقع‌بینی و دشمن‌شناسی دقیق» باشد به گونه‌ای که در هیچ دوره‌ای از مذاکرات «منافع، دستاوردها و عزت جمهوری اسلامی ایران زیر سؤال نرفته»، «رشد و توسعه علمی در کشور متوقف نشود» و «الگوی مقاومت و ایستادگی در مقابل نظام سلطه» دستخوش تغییر قرار نگیرد.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «جوان نوشت: تحریم، تهدید و تحقیر؛ پاسخ غرب به دیپلماسی مثبت» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات