آیا ما در یک هولوگرام بزرگ زندگی می‌کنیم؟

آیا ما در یک هولوگرام بزرگ زندگی می‌کنیم؟

کانوت/ صفحه‌ی نمایش تلویزیون، جهان به‌ظاهر سه‌بعدی ما را در صفحه‌نمایشی دو‌بعدی نشان می‌دهد، به‌طوری‌که تمام اطلاعات در بسته‌های کوچکی در دو بعد کدگذاری شده‌اند. زمانی‌که به‌اندازه‌ی کافی به تلویزیون نزدیک می‌شویم پیکسل‌‌ها (نقاط کوچکی که داده‌های تصویر را در خورد دارند) را خواهیم دید و هرچقدر که از صفحه‌ی ‌نمایش فاصله‌ی بیشتری بگیریم تصویر یکپارچه‌تری داریم.
دانشمندان معتقدند که اطلاعات عالم نیز رفتار مشابه‌ای دارند و اندازه‌ی یک پیکسل طبیعی از فضا ۱۰ تریلیون بار کوچک‌تر از یک اتم است، اندازه‌ای که فیزیک‌دانان آن را با نام «مقیاس پلانک» می‌شناسند. این پیکسل‌ها باید رفتاری بیشتر شبیه به موج (کم‌تر شبیه به ذره) از خود نشان دهند و اگر چنین چیزی درست باشد، همه‌چیز در عالم قدری در نوسان خواهد بود.
هولومتر نام دستگاه و آزمایشی است که برای اندازه‌گیری این نوسان‌ها طراحی شده است و رفتار فضا-زمان، ماده و انرژی را در مقیاس‌های بسیار کوچک می‌سنجد.
در هولومتر از دو تداخل‌سنج استفاده می‌شود که نزدیک به هم قرار دارند. هر تداخل‌سنج، پرتوی لیزر با قدرت یک کیلووات را (برابر توان ۲۰۰ هزار لیزر کوچک) به قطبنده (دستگاهی که پرتوها را می‌شکافد) می‌تاباند. بعد از شکافته شدن، پرتوها وارد دو لوله‌ی عمودی ۴۰ متری می‌شوند به آینه‌هایی در انتهای این دو لوله برخورد می‌کنند و بعد دوباره در همان مسیر بازتاب می‌شوند. پرتوها پس از بازگشت دوباره ادغام و یکی می‌شوند. اگر حرکتی هرچند کوچک در آینه‌ها ایجاد شده باشد، در پرتوها نوسانی وجود خواهد داشت که شناسایی می‌شود و این یعنی موقعیت آینه‌ها به‌علت نوسان‌های بسیار کوچک در بافت فضا تغییر کرده است.

البته نوفه (نویز) پس‌زمینه نیز در این آزمایش وجود دارد که از لوازم الکتریکی نزدیک ساطع می‌شوند. در این آزمایش هولومتر این منابع را شناسایی و نویزهای آن‌ها را حذف می‌کند اما اگر گونه‌ای را پیدا کنیم که نتوانیم حذفش کنیم به‌ این معنا است که چیزی اساسی در مورد طبیعت را آشکار کرده‌ایم که به گفته‌ی «آرون چو، Aaron Chou»، دانشمند و مدیر پروژه‌ی هولومتر، نویزهای ذاتی فضا-زمان هستند که در حقیقت می‌توانند درکی جدید و اساسی درباره‌ی این‌که فضا چگونه کار می‌کند در اختیار ما قرار دهند، چراکه تمام پیش‌فرض‌های معمول ما درباره‌ی فضا-زمان تحت‌تأثیر قرار خواهند گرفت. علاوه بر این با این آزمایش می‌توان مستقیماً زمان پلانک را اندازه گرفت.
این آزمایش به تازگی آغاز شده است و آرون چو امیدوار است که طی یک سال آینده آن‌قدر اطلاعات جمع‌آوری بشود که بتوان به نتیجه‌ای قطعی از آزمایش رسید. انجام این آزمایش برعهده‌ی آزمایشگاه شتاب‌دهنده‌ی ملی فرمی است.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «آیا ما در یک هولوگرام بزرگ زندگی می‌کنیم؟» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات