چالشی کلیشه ای؛ «روشنفکری»یک سندروم که سینمای ایران را می آزارد

چالشی کلیشه ای؛ «روشنفکری»یک سندروم که سینمای ایران را می آزارد

آریا/ جدال بر سر چگونه اندیشیدن در سینمای ایران ادامه دارد.
بحث روشنفکری در ایران بحث مبهمی است. عده ای معتقدند که فضای روشنفکری در ایران فضایی نیمه روشن است و این نیمه روشن بودن به همخوان نبودن فکرها و شیوه ها ارایه آنها توسط جامعه روشنفکری به مخاطبان بر می گردد. مخاطبی که گاهی در بین اندیشه های نامفهوم روشنفکری در ایران دچار سردرگمی می شود. عموما بحث هایی از این دست را کارشناسان این حوزه بهتر پاسخ می دهند. کارشناسان با نشستن بر قله دیدگاه ها خود پاسخ یکدیگر را می دهند و گاهی در بین رد و بدل شدن صبحت های این چنینی، پاسخ بسیاری از ابهامات را می دهند.
چندی است سینماگران در حال بحث و بررسی و از همه مهمتر نقد آثار یکدیگر هستند. نقد سینماگران صاحب سبکی همچون ابراهیم حاتمی کیا و شنیدن انتقادات او اگرچه گاهی از بیانی تند برخوردار است و ممکن است نماینده نقطه نظرات طیفی خاص باشد اما نظرات کارشناسی و تحلیل جامعه شناختی او در بسیاری از موارد قابل تامل است، حتی اگر این تامل را مجبور باشیم با زبانی تند پذیرا شویم.
در سال های اخیر، سایه سنگین سیاست بر سینمای ایران این هنر را دستخوش اغتشاش کرد. این اغتشاش با تعطیلی خانه سینما در دولت دهم، معرفی نشدن فیلم یه حبه قند از سوی دولتمردان آن زمان و حالا معرفی فیلم ضعیف امروز به اسکار 2015 تنها یک معنا را می دهد. اینکه دولتمردان در صدد دلجویی از میرکریمی و نفرستادن فیلم او در دولت دهم هستند.
میرکریمی کارگردان خوش فکر سینمای ایران با کارگردانی یه حبه قند در سال 89 که در سال 91 بر اساس نامه شمقدری نتوانست از سوی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی وقت به اسکار معرفی شود امسال و در دولت تدبیر و امید به عنوان نماینده سینمای ایران به اسکار می رود. میرکریمی خطاب به منتقدان فیلم خود می گوید:« بی تقصیرم!»
ابراهیم حاتمی کیا چندی پیش در برنامه هفت با حضور در این برنامه به نقد سینمای روشنفکری ایران پرداخت. وی آغاز مشکلات سینمای ایران را از زمانی می داند که هنرمند را از زمانش گرفتند. از دیدگاه حاتمی کیا؛ سینماگران روشنفکر به جای مطرح کردن مسایل به روز جامعه و مشکلاتی که مردم درگیر آن هستند، به مسایلی همچون سیاه نمایی مشغولند و به مانند مارکوپولو به سفرهای سینمایی می روند.!
حاتمی کیا سینماگر ارزشی سینمای ایران معتقد است:« ایران به پشتوانه افرادی که انقلاب کردند سرپاست. جامعه در دورانی درگیر جنگ بوده و کوچه ها نام شهیدان را گرفتند؛ در حالی که هنوز زخم ها التیام پیدا نکرده، سینماگر امروز سعی می کند به آنها پشت کند.» (گزارش کامل را اینجا بخوانید)
به دنبال این واکنش، بهروز افخمی نماینده مجلس شورای اسلامی در دوره ششم و اصلاح طلبان، که با فیلم اخیر خود آذر، شهدخت، پرویز و دیگران نقدهای بسیاری را در مورد فیلم خود پذیرفت ، به جریان سینمای روشنفکری در ایران واکنش نشان داد. وی معتقد است:« روشنفکران مردم را از سینما بیرون انداختند.این فیلمسازان با پیچیده کردن فیلم ها، سینما را شبیه به معلم کرده و مردم را از سینماها بیرون انداخته اند و بین خود نیز مشغول ژست گرفتن و قمپز درکردن اند.»
وی در نشست فیلم اخیر خود در نقد سینمای روشنفکری گفته بود:« برخی با پیش فرض اینکه می خواهند فیلمی بسازند و در آن فلسفه بافی کنند و معلم گروهی باشند، قصه گویی را که هدف نهایی فیلم است، فراموش می کنند.»
وی همچنین تاکید دارد:« سینماگر باید به روح داستان در فیلم نامه وفادار باشد. مقابل این تصویر رایج هستم که فیلمساز از داستان مهمتر است.»
افخمی معتقد است:« داستان از فیلمساز مهمتر است. این داستان است که در دل مخاطب می نشیند و در درازمدت فیلم او را به یک اثر هنری تبدیل می کند.»
امروز یکی از ساخته های میرکریمی است که به اسکار می رود. و در این بین شاید فیلم های قابل قبول و بهتری در جامعه وجود داشته اند که نتوانستند از مرز سینمای سیاسی ایران عبور کنند و به عنوان نماینده ایران در اسکار به دنیا معرفی شوند.
سید محمد بهشتی اما در صحبت هایی که اخیرا مطرح کرد، گفته است:«نمود عینی کاری که ما در فارابی کردیم فیلم هایی است که امثال آقای حااتمی کیا یا مرحوم ملاقلی پور ساخته اند. آنها نخستین فیلم های خود را در حوزه هنری نساختند بلکه با حمایت فارابی کارشان را در سینما شروع کردند.»
وی همچنین می گوید:«بسیاری از فیلمسازان بهترین فیلم های خود را زمانی ساختند که از حوزه هنری بیرون آمده بودند.»
بهشتی با اشاره به جدل های سینماگران معتقد است:« این دعوا از صدر اسلام هم وجود داشته است. یک عده بودند که زودتر مسلمان شدند و یک عده دیرتر! عده ای که زودتر مسلمان شدند انگ تازه مسلمانی به دسته دوم می زدند ولی یادتان باشد که نزد پیغمبر اسلام این مساله هیچ وقت ارزش محسوب نمی شد. در این بحت هم ممکن است کسی در جبهه هم حضور داشته ولی اهلیت ندارد و برعکس آن هم وجود دارد.»
وی تاکید دارد:« از ابتدا با این مساله که سینمای جنگ و دفاع مقدس تبدیل به یک امامزاده شود و بخواهیم مدام به آن دخیل ببندیم، مخالف بودیم. این تفکر که ژانر دفاع مقدس یک امر مقدس و باقی ژانرهای سینمایی امر نامقدسی هستند، اشتباه است.»
بهشتی می گوید:« فیلم های ژانر دفاع مقدس را باید کسانی بسازند که اهلیت داشته باشند و مهمتر از آن توانایی ساخت فیلم خوب را هم داشته باشند.»
به نظر می رسد فیلمسازان سینمای ایران، از دیدگاه های مختلفی به ارایه نظرات خود در سینما مشغولند. نظراتی که گاهی با واقعیت های جامعه منطبق نیست و در جریان طیفی خاص گام برمی دارد. گفته می شود مدتهاست سینمای ایران به جای پرداختن به موضوعات روز و با دید هنری به جنبه هایی از زندگی جامعه ایرانی می پردازد که مشمول عده خاصی می شود و در برگیرنده گسترده ای از موضوعات روز نیست. سینمای ایران این روزها درگیر شعار، سیاست و جریان به ظاهر روشنفکری گرفتار شده است.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «چالشی کلیشه ای؛ «روشنفکری»یک سندروم که سینمای ایران را می آزارد» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات