همه چیز درباره ی دنباله دار ها

همه چیز درباره ی دنباله دار ها

باشگاه نجوم ساری/ دنباله دار یک جسم یخیست که از خود گاز یا غبار آزاد می کند. اغلب، دنباله دار ها با گلوله های برفی کثیف مقایسه می شوند اما، پژوهش های اخیر دانشمندان را وادار کرده که آن ها را گلوله های خاکی برفی نیز بخوانند.
دنباله دار ها شامل غبار، یخ، کربن دی اکسید، آمونیاک، متان و … هستند که دانشمندان را به این فکر وا داشته که شاید همین دنباله دار ها بوده اند که با برخورد به زمین، آب و مواد آلی و به طور کلی زندگی را در آن به وجود آورده اند.

تاریخ
مردم دوران کهن، دنباله دار ها را به عنوان عامل ترس و زنگ هشداری برای خود می دانستند. چرا که آن ها شبیه به شمشیر هایی آتشین بودند که در آسمان حرکت می کردند و حرکت آن ها قابل پیش بینی نبود. اغلب، از دنباله دار ها به عنوان نشانه ای از بدبختی یاد می شد – از کهن ترین افسانه ها در این باره، می توان به افسانه ی ایرانی [گیل گَمِش] اشاره کرد که نویسنده، آتش، گوگرد و سیلاب را با دیدن یک دنباله دار توسط [گیل گَمِش] به هم مربوط می کند و آن ها را توضیح می دهد. همچنین، امپراتور رم، [نِرو]، موفق می شود که با اعدام کردن جانشینان، خود را از شر “لعنت یک ستاره دنباله دار” رهایی بدهد. البته این نوع از فکر کردن محدود به گذشته ای بسیار دور نیست در سال ۱۹۱۰ (۱۲۸۸)، مردم [شیکاگو]، در و پنجره ها ی خانه های خود را ایزوله و خود در آن ها حبس کردند تا از از آن چه که دم سمی دنباله دار خوانده می شد، در امان باشند.
قرن ها دانشمندان تصور می کردند که دنباله دار ها از جو زمین عبور می کنند، اما در سال ۱۵۷۷ (۹۵۵)، مشاهدات یک ستاره شناس دانمارکی، [تیکو برِی]، آشکار کرد که دنباله دار ها، از بسیار دورتر از ماه عبور می کنند. بعد ها اما، [آیزاک نیوتون] کشف کرد که دنباله دار ها مدار هایی بیضی شکل دارند که به دور خورشید می چرخند و به درستی پیش بینی کرد که دنباله دار ها می توانند بار ها و بار ها در آن مدار بچرخند.
ستاره شناسان چینی، برای قرن ها، سوابق گسترده ای از دنباله دار ها را جمع آوری کرده اند؛ مانند سابقه ی مشاهده ی دنباله دار [هالی] که در سال ۲۴۰ پیش از میلاد (حدود دوره ی اشکانیان/پارتیان در ایران) که اطلاعات ارزشمندی را برای ستاره شناسان امروزی بر جای گذاشته است.
همچنین در شماری از ماموریت های فضایی، بر روی دنباله دار ها سرمایه گذاری شده است. در سال ۲۰۰۵ (۱۳۸۳)، کاوشگر ناسا اطلاعاتی از یک برخورد در دنباله دار [تِمپِل ۱] را بایگانی کرد که ترکیب فضای داخلی و ساختار هسته ی این دنباله دار را نشان می داد. در سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۷)، ناسا نمونه هایی که از ماموریت [استارداست] و از دنباله دار [وایلد ۲] بدست آمده بود را آشکار کرد که این نمونه، یک بخش از ساختمان زندگی را شامل می شد. در سازمان فضایی اروپا، همچنین، برنامه ریزی شده بود که در سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۲)، کاوشگر [رُزِتا] به دور دنباله دار [کُریومُف-جِرازیمِنکو] بگردد و اقدام به نخستین تلاش برای نشستن بر روی سطح آن دنباله دار بکند.

دنباله دارهای نامی

دنباله دار [هالی] به احتمال زیاد، یکی از نامی ترین دنباله دار ها در جهان است که حتی در وقایع جنگ [هاستینگز] که در سال ۱۰۶۶ (۴۴۴) روی داد، به تصویر کشیده شده است. این دنباله دار، هر ۷۶ سال که در نزدیکی خورشید قرار می گیرد با چشم غیر مسلح قابل رویت می شود. وقتی دنباله دار [هالی] در سال ۱۹۸۶ (۱۳۶۴)، به زمین نزدیک شد، ۵ فضاپیما به حرکت در آمدند و درباره ی ساختار هسته ی آن اطلاعات بی سابقه ای بدست آوردند که کاری بس دشوار بود. چرا که معمولا هسته ی دنباله دار ها در [کوما]ی آن پنهان و دستیابی به آن دشوار است. ساختار این دنباله دار، شامل قسمت های مساوی یخ و غبار می شد که ۸۰ درصد یخ آن از جنس آب و ۱۵ در صد یخ آن از جنس یخ کربن مونواکسید می بود. پژوهشگران معتقدند که دنباله دار های دیگر نیز از دیدگاه ساختار شیمیایی باید بسیار نزدیک به ساختار شیمیایی دنباله دار [هالی] باشند. هسته ی دنباله دار [هالی] به طور شگفت انگیزی سیاه بود.
در سال ۱۹۹۴ (۱۳۷۲) دنباله دار [شومِیکِر-لِوی ۹] برخورد چشمگیری با سیاره ی مشتری داشت، که عامل آن کشش گرانشی توسط این سیاره بود که باعث شد این دنباله دار از هم بپاشد و به حداقل ۲۱ تکه ی آشکار تبدیل شود. این از بزرگترین برخورد هایی بود که گلوله ی انفجار آن تا حدود ۱۸۰۰ مایل (۳۰۰۰ کیلومتر) بالاتر از ابر های مشتری پیش رفت و محدوده ای تاریک به قطر ۷۴۶۰ مایل (۱۲۰۰۰ کیلومتر) – تقریبا به ابعاد سیاره زمین – بر روی آن بر جای گذاشت. و برآورد شده که با نیرویی در حدود ۶۰۰۰ گیگا تن تی ان تی منفجر شده است.
یکی از دنباله دار ها اخیر، [هِیل-باپ] که در سال ۱۹۹۷ (۱۳۷۵) به ۱۲۲ میلیون مایلی (۱۹۷ میلیون کیلومتری) زمین رسیده بود، به دلیل هسته ی بسیار بزرگ خود، مقدار بسیار زیادی از گاز و غبار را از خود آزاد می کرد که باعث شده بود بسیار درخشان جلوه کند؛ به طوری که با چشم غیرمسلح نیز قابل رویت بود.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «همه چیز درباره ی دنباله دار ها» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات