از کودکی مورد بی مهری مادرم قرار گرفته ام

از کودکی مورد بی مهری مادرم قرار گرفته ام

خراسان/ * دختری ۲۹ساله ام از کودکی مورد بی مهری مادرم قرار گرفته ام او بین من و خواهرم تبعیض قائل می شود. حمایت مالی هم نمی شوم.
کوچک ترین حرفی هم بزنم برادرم مرا چندین بار به قصد کشت کتک می زند، از این وضع خسته شده ام مگر آدمی چند بار زندگی می کند؟
* دختری هستم ۱۹ساله. ۲ سالی است که پدر و مادرم به خواهر بزرگ ترم اهمیت بیشتری می دهند و مرا از یاد برده اند، پول تو جیبی او را می دهند و برایش چیزهایی که نیاز دارد می خرند اما ذره ای نیازهای من برایشان مهم نیست.
عباس کیوان لو- روان شناس بالینی: اگر از بیشتر پدر و مادرها این سوال را بپرسند منکر این مسئله می شوند و می گویند بچه ها فرقی باهم ندارند و بچه، بچه است و از این قبیل صحبت ها اما بسیاری از فرزندان نظر دیگری دارند و مدعی هستند که پدر و مادر بین فرزندان خانواده تبعیض قائل می شوند.
آن ها هم مقایسه شده اند
هر قدر هم پدر یا مادری نخواهند درباره فرزندشان قضاوت کنند که بر آن اساس نسبت به او رفتار کنند، باز هم فشار اطرافیان گاهی آن ها را وادار به این واکنش می کند. مثلا فرزندی مطیع پدر و مادر است و فرزند دیگر ممکن است کمی جسورتر باشد و در جاهایی مخالفت خود را با پدر و مادرش اعلام کند؛ در چنین موقعیت هایی ممکن است عمه، خاله یا اطرافیان بگویند که این یکی بهتر است و آن یکی بهتر نیست و در نتیجه چون خود پدر و مادر به وسیله رفتار فرزند در معرض قضاوت قرار می گیرند، به طور طبیعی در حس آن ها نسبت به فرزندان تاثیر می گذارد و همان طور که گفته شد کم پیدا می شوند والدینی که بتوانند مرز این حس ها را برای خودشان روشن کنند و بدون قضاوت با فرزندشان رفتار کنند.
تفاوت فرزندان هم در میان است
دلیل مهم دیگر برای تفاوت نوع برخورد والدین با فرزندان ویژگی های شخصیتی و رفتاری فرزندان است. همان طور که می دانیم همه انسان ها ویژگی ها و نقاط ضعفی برای خود متصور هستند که دوست ندارند درباره آن صحبت کنند یا مدام سعی می کنند آن را مخفی نگه دارند. وقتی فرزندی این ویژگی ها را داشته باشد همان طور که این ویژگی از جانب آن پدر یا مادر مورد غفلت و ندیدن قرار می گیرد ممکن است همان فرزند دارای این ویژگی هم طرد شود یا مورد غفلت قرار گیرد؛ برای مثال، پدری ضعیف بودن را دوست ندارد و فکر می کند زمانی قوی است که بتواند همه جا حرفش را حتی شده با پرخاشگری و کتک کاری به کرسی بنشاند. این پدر وقتی تحمل هیچ نوع گذشت یا صبوری را در خودش ندارد طبیعی است اگر پسرش نتواند از حقش دفاع کند یا مثلا در مدرسه از دانش آموز دیگری کتک بخورد، ضعف پسرش هم برایش غیرقابل تحمل است و از او عصبانی می شود. اگر در چنین شرایطی پسر دیگری داشته باشد که بزن بهادر باشد و بتواند بقیه را کتک بزند، نتیجه مشخص است؛ برای این پدر، پسر دوم دوست داشتنی تر می شود یا مادری وسواسی را تصور کنید که فرزند اولش مثل خودش وسواسی بار آمده و همه جا مرتب و تمیز است، این مادر نمی تواند مرتب نبودن فرزند دیگرش را تحمل کند.
دوست نداشتن رفتار، نه دوست نداشتن فرد
بنابراین در جواب به افرادی که مدعی هستند پدر و مادرشان بین فرزندان تبعیض قائل می شوند می توان گفت هر پدر و مادری براساس شیوه تربیتی خودش و براساس ویژگی هایی که دارد، ممکن است رفتار فرزندی را دوست داشته باشد و رفتار فرزند دیگر را دوست نداشته باشد و البته می توان بین دوست نداشتن رفتار با دوست نداشتن خود شخص هم فرق قائل شد. پس اگر جزو آن دسته از فرزندانی هستید که فکر می کنید والدینتان با شما رفتار متفاوتی دارند؛ احتمالا از برخی ویژگی های رفتاری شما خوششان نمی آید.
آن ها را بررسی کنید و اگر می توانید آن ها را تعدیل وگرنه حتما درباره آن ها با والدینتان صحبت و متقاعدشان کنید که شما را همان طور که هستید بپذیرند.
حقش را ادا کنید
خداونـــــد در آیه ۸ سوره مبارکه مائده می فرماید: «عدالت داشته باشید که به پرهیزکاری نزدیک تر است و از معصیت خدا بپرهیزید که از آن چه انجام می دهید با خبر است.» براساس این آیه شریفه، عدالت شرط اساسی برای هر برخورد و قضاوتی است و موجب می شود حقوق افراد محفوظ بماند.
طبیعی است که این نکته در مورد روابط بین اعضای خانواده اهمیت بیشتری پیدا می کند. چرا که فرزندان در خانواده عدالت و رفتار درست را از پدر و مادر و بزرگ ترهای خود می آموزند.
عدالت رفتار یک شکل نیست
اشتباه نکنید! رفتار عادلانه با فرزندان به این معنی نیست که همه آن ها را یک جور ببینید و هیچ فرقی میانشان قائل نباشید. واضح است که نیازهای هر انسان در سنین مختلف با هم فرق دارد و نباید نیازهای مادی و عاطفی دوران کودکی و نوجوانی را یک جور دید و آن ها را مانند هم تامین کرد. کودک نیازهای عاطفی پررنگ تری دارد و شیوه پاسخ دادن به آن ها باید به گونه ای باشد که از افراط و تفریط خودداری شود اما نوجوان بیشتر از هر چیز دیگری می خواهد از طرف خانواده و بزرگ ترها به عنوان یک شخص صاحب نظر و محترم شناخته شود.
احساساتتان را کنترل کنید
امکان دارد پدر یا مادری یکی از فرزندان خود را به دلیل داشتن مزیت هایی از جمله مهربانی و دلسوزی، نسبت به والدین یا فضیلت های دیگر، بیشتر از بقیه فرزندان دوست داشته باشد.در این خصوص باید توجه داشت که ابراز احساسات و اظهار علاقه در میان فرزندان و به خصوص کودکان و نوجوانان به گونه ای نباشد که روحیه حساس آن ها را تحریک کند چون کودکی و نوجوانی دوران حساس و مهمی است و هر نوع احساس تفاوت داشتن با فرزند دیگر سلامت روحی کودک یا نوجوان را تهدید می کند.
حسادت، نتیجه بزرگ تبعیض
از مهم ترین واکنش هایی که فرزند مورد تبعیض واقع شده از خود نشان می دهد، حسادت نسبت به دیگر فرزندان است. در این گونه مواقع حس انتقام جویی در فرزند شعله ور می شود و حتی ممکن است خواهر و برادر در دوران بزرگسالی نیز رابطه خوبی با یکدیگر نداشته باشند. کودکان مورد تبعیض، واکنش های متفاوتی از خود نشان می دهند، تهدید کردن و آزاردادن یا در پیش گرفتن رفتارهای تهاجمی به صورت پنهانی، خود را به شکل پسرها یا دخترها درآوردن، انواع ناسازگاری و آزار پدر و مادر از این گونه رفتارها محسوب می شود.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «از کودکی مورد بی مهری مادرم قرار گرفته ام » اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات