از سی دی تا بلو-ری

از سی دی تا بلو-ری

گویا آی تی/ آیا تا به حال شده که با دیدن یکی از ابزارهایی که به کمک فناوری خلق شده‌اند و ما هر روز از آن‌ها استفاده می‌کنیم، از خودتان بپرسید که اصلا این فناوری چطور طراحی و ساخته شده است؟ در سری مقالات «تک نکته» ما می‌خواهیم به زبان ساده، شما را با انواع و اقسام فناوری‌های روز دنیا آشنا کنیم تا بار دیگر که چنین سوالی برای‌تان پیش آمد جوابش را بدانید. در این قسمت از این سری مقالات به انواع لوح‌های فشرده می‌پردازیم.
در ابتدا سی دی‌ها فقط برای ذخیره کردن موسیقی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. ظرفیت هر دیسک تقریبا ۷۴ دقیقه بود. در خلال سال‌های ۱۹۹۰ تکنولوژی ساخت سی دی آن‌قدر پیشرفت کرد که برای ذخیره کردن اطلاعات کامپیوتری (بازی‌ها، برنامه‌ها و اطلاعاتی از این قبیل) بین عموم رایج شدند.
فتو سی دی‌های شرکت کداک راه جدیدی را در همان سال‌های ۱۹۹۰ جهت ذخیره عکس‌ها در یک لوح فشرده ارائه دادند. سی دی‌های اولیه‌ای که برای کامپیوتر ساخته شده بود به سی دی رام (سی دی‌هایی تنها با قابلیت خوانده شدن) معروف شدند و این به آن دلیل بود که در آن زمان کامپیوترها فقط قادر به خواندن اطلاعات از روی لوح‌های فشرده بودند. در آن روزها لزوم یک وسیله جانبی یا نوعی تجهیزات جدا از کامپیوتر به نام Burner برای نوشتن روی سی دی ها احساس می‌شد.
این وسیله هم به بازار آمد و WORMS (یک بار قابل نوشتن و چند بار قابل خواندن) نام گرفت. امروزه اما سی دی‌هایی که می‌شود اطلاعات را بر روی آنها ذخیره نمود بسیار رایج شده‌اند و جزئی از کامپیوترها می‌باشند. کار به اینجا هم ختم نشد و بیشتر کامپیوترهای مدرن به جای سی دی درایو به دی وی دی درایو مجهز شدند.

تفاوت میان سی دی‌ها و دی وی دی‌ها در چه بود که با وجود اندازه مساوی، دی وی دی‌ها پیشرفته‌تر از سی دی‌ها بودند؟ تفاوت میان این دو به میزان اطلاعاتی می‌باشد که سی دی‌ها و دی وی دی‌ها می‌توانند در خود ذخیره نمایند. یک سی دی می‌تواند حدود ۶۵۰ مگابایت معادل یک میلیون کاراکتر را در خود ذخیره نماید در حالی که دی وی دی‌ها ۴.۷ گیگابایت اطلاعات را در خود ذخیره می‌کنند و این بدان معناست که دی وی دی‌ها که از نظر اندازه با سی دی‌ها یکسان می‌باشند، ۷ برابر بیشتر از سی دی‌ها گنجایش دارند.
اما اگر اندازه سی دی‌ها و دی وی دی‌ها با هم یکسان است پس چه چیزی باعث می‌شود که ظرفیت دی وی دی‌ها بیشتر باشد؟ قاعدتا نقاط صفر و یک یا پستی و بلندی‌هایی که بر روی دی وی دی‌ها قرار دارند باید کوچک‌تر و فشرده‌تر از نقاط سطح سی دی‌ها باشند.
اما کار به اینجا هم خاتمه نیافت و تکنولوژی لوح‌های فشرده آن‌قدر پیشرفت کرد که حالا دیسک‌های فشرده بلو-ری به بازار آمده‌اند که ۶ برابر دی وی دی‌ها و ۴۰ برابر سی دی‌ها گنجایش دارند.

حالا که همراه با تکنولوژی، قدم به قدم تا بلو-ری‌ها پیش آمده‌ایم، بهتر است ببینیم که بلو-ری‌ها چطور کار می‌کنند. تصور کنید که شما مجبورید مقدار مشخصی نوشته را بر روی صفحه‌ای از کاغذ بیاورید که از گنجایش آن صفحه کاغذ خیلی بیشتر می‌باشد. اولین راه حلی که برای جای دادن همه نوشته‌های خود بر روی همان یک ورق کاغذ به فکر شما می‌رسد این خواهد بود که کلمات را کوچک‌تر و با فونت‌های ظریف‌تر و کمی فشرده‌تر بنویسید تا همه مطالب در آن صفحه کاغذ جا بگیرند. و این همان کاری است که شما زمانی که بخواهید مقادیر زیادی داده را روی یک لوح فشرده بنویسید انجام می‌دهید. اما چگونه؟
جواب این سوال، پرتوهای لیزر می‌باشند. پرتوهای لیزر می‌توانند روی بلو-ری‌ها بیشتر از دی وی دی‌ها و روی دی وی دی‌ها بیشتر از سی دی‌ها اطلاعات را ذخیره کنند. یک لوح فشرده دی وی دی از امواج قرمز رنگ لیزر استفاده می‌کند که این پرتوهای قرمز لیزر می‌توانند یک موج نوری به طول ۶۵۰ نانو متر ایجاد کنند که این میزان معادل ۰.۰۰۰۰۰۰۶۵ متر یا یک صدم ضخامت یک تار موی انسان می‌باشد. این میزان به طور قابل ملاحظه‌ای کوتاه‌تر از طول موج امواج نامرئی مادون قرمز است (حدودا ۷۸۰ نانومتر) که در سی دی پلیر‌ها استفاده می‌شوند.

حالا تصور کنید که یک لوح فشرده بلو-ری از چه امواج دقیق‌تری از لیزر استفاده می‌کند که قادر است ۶ برابر بیشتر از دی وی دی‌ها روی خودش اطلاعات ذخیره کند. بلو-ری‌ها از پرتوهای آبی لیزر به جای پرتوهای قرمز استفاده می‌کنند که طول موجی بسیار کوتاه‌تر از پرتوهای قرمز لیزر دارند، یعنی چیزی حدود ۴۵۰ نانومتر. پس با این قابلیت، بسیار منطقی به نظر می‌آید که امواج آبی لیزر بتوانند از سطوحی به مراتب کوچک‌تر و ظریف‌تر استفاده کنند و این بدان معناست که لوح‌های فشرده بلو-ری می‌توانند هر نوع اطلاعاتی را در فضایی چندین برابر کوچک‌تر از دی وی دی‌ها بر روی خود ذخیره کنند و همین امر باعث می‌شود که کیفیت تصویر در بلو-ری‌ها بسیار بالاتر از کیفیت آن در دی وی دی‌ها باشد و دیسک‌های بلو-ری می‌توانند فیلم‌هایی با کیفیت HD به شما ارائه کنند. اگر شما بتوانید ۴ قسمت ۱ ساعت و نیمه از یک سریال را در دی وی دی ذخیره نمایید، دیسک‌های بلو-ری به شما امکان ذخیره ۲۴ قسمت یک ساعت و نیمی از این سریال را می‌دهند.

علی‌رغم شروع کندشان، دیسک‌های بلو-ری محبوبیت زیادی را در بین عامه مردم کسب کرده‌اند، به خصوص زمانی که نوعی دیسک‌های رقیب به نام HD دی وی دی (همان دی وی دی‌های با کیفیت HD) در اوایل سال ۲۰۰۸ قصد رقابت با دیسک‌های بلو-ری را داشت. کارخانه سونی دستگاه پلی استیشن ۳ را بر اساس درایوهای بلو-ری به بازار عرضه نمود که محبوبیت زیادی بین مردم پیدا کرد.
تصور می‌شود که داستان لوح‌های فشرده و پرتوهای متفاوت لیزر با طول موج‌های مختلف هنوز به پایان نرسیده و در آینده نه چندان دور می‌توانیم شاهد ابداعات جدیدتری هم باشیم.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «از سی دی تا بلو-ری» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات