سرمقاله ایران/ گامی به سوی احیای سینما

سرمقاله ایران/ گامی به سوی احیای سینما

ایران/ «گامی به سوی احیای سینما» عنوان یادداشت روز روزنامه ایران به قلم علیرضا داوود نژاد (کارگردان سینما) است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

طی یک سال اخیر و با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید، عزم جدی‌تری برای بهتر کردن اوضاع به وجود آمده است. برجسته‌ترین رخدادها هم دیجیتالی شدن سینماها و بازگشایی خانه سینما پس از سه سال است و همین طور طرح‌های در دست اقدام که به طور قطع در آینده‌ای نزدیک سینماگران می‌توانند از آن بهره‌برداری کنند. ضمن اینکه تعامل بسیار خوبی با اهالی سینما صورت گرفته و تفرقه‌ها و کشمکش‌ها تا حد زیادی کاهش یافته است.
مسأله‌ای که اکنون مدیران سینمایی به آن جدی نگاه می‌کنند و برای اهالی سینما هم حائز اهمیت است تلاش برای طرح و تدوین دفترچه سیاست‌های راهبردی سینماست که می‌تواند انعکاس دهنده عملکرد سینماگران باشد. اما به نظر می‌رسد که موانع جدی‌تری هم در راستای اجرایی کردن این طرح وجود خواهد داشت و باید گفت که کار مدیران سینمایی در این راه خیلی هم آسان نیست.
مسائلی وجود دارند که به زعم من پرداختن به آنها بسیار حائز اهمیت است. مبارزه با قاچاق فیلم‌ها و کپی‌های غیرقانونی، بهره‌گیری بیشتر و بهتر از تبلیغات محیطی و رسانه‌ای از جمله آنهاست.
نکته دیگری که برایم به صورت یک دغدغه در آمده بحث حضور و جذب تماشاگران و مخاطبان سینماهاست. در حال حاضر در خوشبینانه‌ترین حالت حدود 10 میلیون مخاطب بالقوه دارد. به طوری که شاهدیم این روزها فروش فیلم‌ها با استقبال خوبی همراه شده است، اما آیا براستی و در واقعیت چه میزان از این جمعیت علاقه‌مند را می‌توانیم حفظ کنیم؟ تا چه حدی می‌توانیم آنها را از شبکه‌های ماهواره‌ای به سینما بکشانیم؟ آنچه بیش از هرچیزی محسوس است وضعیت نگران‌کننده‌ای است که با مرور زمان هم بر شدت آن افزوده می‌شود و آن نبود کالایی به نام سینما در سبد خانواده‌هاست.
در کشور ما، اغلب سینما را به عنوان یک کالا نمی‌بینند و وقتی می‌دانند که می‌شود فیلم‌ها را دانلود کرد یا از شبکه‌های ماهواره‌ای دید رغبتی به خرید نشان نمی‌دهند در حالی که علاقه‌مندان وقتی حمایتی از سینمای کشورشان نکنند سینما روبه افول می‌رود.
این بحث و معضل فقط مربوط به کانال‌های ماهواره‌ای و دانلود‌های اینترنتی نیست، در بسیاری از سیستم‌های حمل و نقل کشور همچون کشتیرانی، هواپیمایی، قطارها و اتوبوس‌ها هم پخش فیلم‌ها بدون هیچ پرداختی به صاحب اثر نمایش داده می‌شود، از این رو نمی‌توان به آینده این مبحث خوشبین بود. اما باید این پرسش را مطرح کرد که ما چه چیزی را تولید می‌کنیم که قادر نیستیم هم مخاطب را قانع به خریدن کنیم و هم تماشاگران ثابت و پروپا قرصی داشته باشیم؟
اگر امروز فیلمی به فروش چهار میلیاردی می‌رسد نباید فکر کنیم که از هر لحاظ موفق بوده‌ایم به هرحال این فیلم یک نوستالژی و خاطراتی را زنده کرده که مخاطبان بسیاری را به سینماها کشانده من هم به شخصه انتقادی ندارم اما نباید از فروش چنین فیلم‌هایی به خودمان مغرور شویم که همه چیز درست شده و سینمای‌مان بدون مشکل است.
به اعتقاد من زمینی که حاصلخیز است باید بذر درست در آن بکاریم و به آن رسیدگی کنیم تا رستنی‌های لازم بروید. زمین و خاک خوب می‌تواند همیشه به ما بار و میوه دهد بنابراین در سینما هم باید به شیوه‌ای دست یابیم که موفقیت‌ها موقتی نباشند.
یکی از راهکارهایی که من به آن معتقدم، ایجاد جریان با نشاط در مضامین فیلم‌هاست. به هرحال اگر سینمای ما قصد ارتباط با مخاطب و حفظ آن را دارد باید با زندگی جاری مردم ارتباط نزدیکی برقرار کند.
حسرت‌ها، آرزوها، دغدغه‌ها، مشکلات و کانون خانواده از جمله مفاهیم و مضامینی است که باید بیش از پیش به آن بپردازیم، اما امروزه می‌بینیم که روز به روز در حال فاصله گرفتن از این موارد هستیم و این مسأله می‌تواند فاصله جبران ناپذیری را میان سینما و مردم ایجاد کند. البته از ایجاد جذابیت هم نباید بسادگی گذر کرد.
یکی از مواردی که در حال حاضر سینمای ما را تحت‌الشعاع قرار داده و به اعتقاد من به آن لطمه هم زده بحث ورود فیلم‌های خارجی است. متأسفانه آنها از مفاهیمی که ذکر کردم بدرستی استفاده می‌کنند و ارتباط‌شان با مخاطب هر روز بیشتر از قبل می‌شود اما ما نخواستیم که پی به اشکالات و نقایص‌مان ببریم و آن را اصلاح کنیم. تا زمانی هم که مشکلات اینچنینی را مرتفع نکنیم به موفقیت دائمی دست نخواهیم یافت.
امروزه مخاطبان سینما در کشور از طریق ماهواره، اینترنت و قاچاق بیش از هر زمان دیگری فیلم خارجی می‌بینند و تمایلات همین مخاطبان می‌تواند تأثیر زیادی بر روند محتوایی فیلم‌های داخلی بگذارد به گونه‌ای که فیلمساز ایرانی می‌خواهد به سمت مذاق بیننده پیش برود و از فیلم‌های خارجی الهام بگیرد و ناخودآگاه در چاه تقلید و کپی کاری می‌افتد. البته افزایش مخاطبان فیلم‌های خارجی آسیب دیگری هم دارد که آن هم گرفتن ظرفیت‌های نمایشی در کشورمان است.
بحث دیگری که باید به آن جدی‌تر نگاه کنیم، مبحث ممیزی است. این مسأله باید یکبار برای همیشه حل و فصل شود در غیر این‌صورت در تمام ادوار به حرف و حدیث‌ها و مشکلاتی مرتبط می‌رسیم. به نظرم باید با در نظر گرفتن قوانین کشور به فیلمساز اجازه داده شود که فیلمش را حتی اگر برخلاف ذائقه مدیران هم بود تولید کند. تحقق یافتن این مسأله می‌تواند اعتماد به نفس را در مخاطبان هنر سینما به وجود آورد چراکه اعتماد به نفس ریشه در حقانیت و بیان درست حقیقت - البته در چارچوب قوانین - دارد.
به هرحال نباید فراموش کنیم که فیلم‌های خارجی و ممیزی دو تیغه یک قیچی هستند که می‌توانند هنر سینما را در کشورمان با مشکلات عدیده‌ای روبه‌رو سازند.
از این رو مسئولان کار سختی پیش رو دارند و باید بتوانند سینما و مردم را به مفهوم واقعی به هم متصل کنند. من به شخصه در مقابل آینده و چشم‌انداز سینمای کشور نگاهی دوسویه دارم و در یک جمله، چشم انداز سینما را در «بیم و امید» می بینم.
از یک سو معتقدم که نیروهای با ذوق و کارآمدی به میدان آمده‌اند و عزم‌شان را برای رشد و ارتقای سینما جزم کرده‌اند و از سویی دیگر مقاومت‌هایی هم در مقابل وجود دارد و برخی تمایل دارند که مانع تراشی کنند که امیدوارم با تدبیر مدیران سینمایی مشکلات مرتفع شود.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سرمقاله ایران/ گامی به سوی احیای سینما» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات