صادق شیخ‌زاده: توجه غربی‌ها به‌سادگی موسیقی ایران است

صادق شیخ‌زاده: توجه غربی‌ها به‌سادگی موسیقی ایران است

هنر آنلاین/ پس از انتشار آلبوم «اینک از امید» در جشنواره موسیقی «آی‌سی‌ام» در کشور اتریش و کسب موفقیت، این‌بار فرانسه میزبان نوای موسیقی ایرانی بود.

انتشار و پخش این آلبوم با صدای صادق شیخ‌زاده، ساکنان سرزمین فرانک‌ها را بیشتر با موسیقی اصیل ایرانی آشنا کرد. شیخ‌زاده وعده انتشار اثر خود را در ایران پس از انتشار در فرانسه داده است. به همین بهانه گفت‌وگویی با وی انجام دادیم که در ادامه می‌خوانید:

چه دلیلی باعث استقبال و جلب توجه فرانسوی‌ها نسبت به آلبوم شما شد؟

پس از اینکه این آلبوم در فستیوال موسیقی (آی‌سی‌ام) در کشور اتریش مقام دوم را به دست آورد، جشنواره فردریک لونورمان فرانسه نیز از آلبوم «اینک از امید» استقبال کرد و در آنجا نیز توانست نشان درجه‌یک خیام و حق نشر هزارنسخه را کسب کند. پس از این اتفاق، نام این آلبوم ایرانی شناخته‌تر شد تا جایی که حدود سه‌ماه پیش جایزه «مستر ووکال» کشور فنلاند نیز به این آلبوم رسید. این جایزه به توانمندی خواننده در ادای صحیح نت‌های موسیقی داده می‌شود که شامل قدرت و وسعت‌ صداست. آثار ارسالی به این جشنواره بدون کمترین ویرایش است و به همین دلیل قطعه‌ای از آلبوم که به جشنواره مستر ووکال فرستاده شد بکر و بدون دستکاری بود. انعکاس خوب این آلبوم در اتریش، فرانسه و فنلاند برای همه ما و البته برای موسیقی ایرانی جای شادمانی دارد. امیدوارم در آینده نیز چنین اتفاقاتی در بستر موسیقی سنتی ما شکل بگیرد. در حال حاضر نیز اثر دیگری جهت بزرگداشت حضرت‌حافظ با آهنگسازی پویاسرایی در حال تولید است که هم‌اکنون کار ضبط تصنیف و ساز و آوازها در حال انجام است.

*.با توجه به نقش موثر جشنواره‌های مهم موسیقی در دنیا و همچنین با درنظرداشتن زیرساخت‌های فعلی موسیقی آیا می‌توان امیدوار بود روزی در کشور ما که دارای موسیقی ریشه‌داری است، شاهد برگزاری چنین جشنواره‌هایی باشیم؟

‌بدون‌شک با روند فعلی هرگز نمی‌توان چنین جشنواره‌هایی را در ایران برگزار کرد زیرا برای برگزاری چنین برنامه‌هایی نیاز به حامیان مالی و دپارتمان قوی موسیقی است که به تولید ثروت بپردازند و از هنرمندان حمایت کنند. این در حالی است که متولیان موسیقی در ایران مخصوصا طی سال‌های گذشته نیاز چندانی به برگزاری چنین جشنواره‌هایی نمی‌بینند! در حقیقت باید گفت تکلیف موسیقی در کشور ما مشخص نیست. البته جای خوشحالی دارد که در دولت فعلی وضعیت جامعه هنر بهتر از گذشته شده و امیدوارم این روند حمایتی بیشتر و بهتر شود زیرا در هشت‌سال گذشته تصمیم‌گیرندگان عرصه هنر، هنرمندان را بر اساس معیارهای متفاوتی گزینش می‌کردند بنابراین هر نویسنده، خواننده، شاعر، بازیگر و فیلمسازی شانس ارایه آثار خود را نداشت البته این بدعت نتیجه‌ای جز خاموشی بسیاری از هنرمندان در پی نداشت. تبعیض بین اهالی هنر در حقیقت نقض مفهوم هنرمند است زیرا هنر از دوترکیب «هُ» و «نر» تشکیل شده که به معنی صاحب جوانمردی است پس هنر مصداق جوانمردی است و صرفا جوانمردی چیزی جز ارزش نیست و نمی‌توان هنرمندان منتقد دولت‌ها را هنرمندی غیرارزشی خواند. نگاهی که در هشت‌سال گذشته حاکم بر جامعه هنری ما بود، چیزی جز برچسب‌زدن به هنرمندان به دنبال نداشت. البته با نگاهی متفاوتی که دولت اعتدال و وزیر با درایت فرهنگ و ارشاد اسلامی به مقوله هنر داشته است، این پدیده ضدارزش رنگ فراموشی به خود گرفته که جای تقدیر دارد.

*.با وجود جوایزی که آلبوم شما در چندجشنواره اروپایی به دست آورد، در داخل کشور ظاهرا انعکاس و استقبال چندانی از آن صورت نگرفت.

متاسفانه چنین روندی سال‌هاست به‌دلیل مسمومیت شنوایی که در بین مخاطبان عام و خاص به وجود آمده، شکل گرفته است. ریشه این جریان را باید در این فرآیند جست‌وجو کرد که در کشور ما موسیقی‌های مختلف هرگز در ژانر خودشان مقایسه نمی‌شوند و از سویی برای هر سلیقه و شنیداری، خوراک موسیقایی مناسبی تولید نمی‌شود. تفاوت نگاه جشنواره‌ها و مراکز مشهور بین‌المللی موسیقی، با کانون‌های موسیقی در ایران در این نکته است که آنها هر نوع موسیقی را در ژانر و سبک خود نگاه و ارزش‌گذاری می‌کنند ولی در ایران چنین نگرشی وجود ندارد. موسیقی در کشور ما به‌دنبال الگوهای خاصی رفته که در این مسیر نتوانسته است از آنها فراتر برود و برای نوآوری ناچار به خلق حرکات عجیب‌وغریب متمایل شده که موسیقی ما را از اصالت خود دور می‌کند. این در حالی است که برای نوآوری و خلق یک اثر موسیقایی مناسب با نگاه به ریشه‌های فرهنگی ایران می‌توان به این مهم دست پیدا کرد. موسیقی ایران به ذات یک موسیقی اکتشافی است در حالی که امروزه در موسیقی ایرانی، شاهد این پدیده هستیم که خوانندگان و موزیسین‌ها بدون کمترین آفرینشی صرفا در پی آوردن نوای سازهای غربی در موسیقی ایرانی هستند و این وام‌گیری ناشیانه از سازهای غربی در شرایطی انجام می‌شود که به‌ازای هریک از این سازها یک ساز وطنی وجود دارد که قابلیت رقابت با سازهای غربی را دارد.

*.پس با این شرایط نباید انتظار داشت که موسیقی سنتی توانایی رقابت با موسیقی پاپ و... را که مخاطبان زیادی دارد، داشته باشد؟

سبک موسیقی سنتی در ایران طرفداران زیادی ندارد زیرا مانند موسیقی پاپ به مخاطب عام عرضه نمی‌شود. شکی نیست که گوش انسان تربیت‌پذیر است و اگر آواز سنتی نیز فضای کافی و مناسبی برای ارایه‌شدن داشته باشد و صداوسیما و فرهنگسراها توجه بیشتری به موسیقی سنتی داشته باشند، مردم گمشده خود را در موسیقی پیدا خواهند کرد. اما همین موسیقی که در داخل کشور با اقبال چندانی خصوصا در بین جوانان روبه‌رو نیست در خارج از مرزهای ایران حمایت زیادی می‌شود. آنچه باعث توجه غربی‌ها به موسیقی اصیل ایرانی شده این است که موسیقی سنتی ما به صورت ارکستر برای آنها کاملا شناخته‌شده است ولی سادگی موسیقی ما و اینکه ایرانی‌ها چطور با ابزار و آلاتی ساده می‌توانند حس و حال ویژه‌ای را ایجاد کنند، همیشه عجیب و جالب بوده است.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «صادق شیخ‌زاده: توجه غربی‌ها به‌سادگی موسیقی ایران است » اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات