اقیانوسی در دل فضا

اقیانوسی در دل فضا

ویکی پی جی/ تریتون تنها قمر بزرگ در منظومه شمسی است که در چنین مسیری می چرخد. در نظر اول تریتون یک ماه یخی و بسیار سرد به نظر می رسد که بدون ویژگی خاصی و با زمینی لم یزرع به دور سیاره نپتون، سیاره ای از دورترین نقطه منظومه شمسی ما می چرخد، اما درواقع تریتون قمری متفاوت است.

تریتون نمی تواند از همان گاز و غباری که نپتون را به وجود آورده شکل گرفته باشد، اما احتمال این که این قمر توسط جاذبه نپتون به دام افتاده باشد، زیاد است. این سیاره بر خلاف مسیر چرخش نپتون دایره و ار به دور نپتون می گردد. با این نوع چرخش، ماهواره ها و کاوشگرهای فضایی قادر نیستند در این دوران خلاف جهت معمول آنها را همراهی کنند. در حقیقت این ماه بسیار شبیه سیاره پلوتو است که از نظر بزرگی پس از اریس، دومین سیاره کوتوله منظومه خورشیدی حساب می شود و احتمالا از مکان مشابهی در لبه درونی کمربند کوئیپر، ناحیه ای در منظومه شمسی در ماورای سیارات که از مدار نپتون تا خورشید امتداد دارد، آمده باشد.

سال 1989، فضاپیمای وویجر2 از طرف ناسا در ماورای تریتون به حرکت درآمد و تصاویری از سطح یخزده این قمر را ارسال کرد. این تصاویر نشانه هایی از فوران مایعات زیرسطحی را نشان داد که وقتی در معرض سرمای منظومه شمسی خارجی قرار می گیرد، بسرعت یخ می زند. چنین شد که تریتون به فهرست سیاراتی در منظومه شمسی پیوست که از لحاظ زمین شناسی فعال شناخته شده اند.

سطح یخی این قمر بی نظیر است و به طور گسترده ای با نیتروژن به همراه آب و کلاهک قطبی متان یخزده ترکیب شده است، اما با نامی مثل تریتون ـ پیام آور آب های پهناور در اساطیر یونان ـ این قمر باید به راستی ویژگی های زیادی داشته باشد. شاید برای خیلی از محققان سوال باشد که آیا واقعا اقیانوسی زیر لایه یخی اش این قهر پنهان است؟ پاسخی که بتازگی به این پرسش داده شده این است که بله می تواند وجود داشته باشد. برای درک این پاسخ باید نگاه کوتاهی به تاریخچه بی نظیر تریتون بیندازیم.

آنچه ما می دانیم این است که تریتون توسط جاذبه نپتون به دام افتاده است. چرخش مداوم این قمر کوچک به دور سیاره بزرگ مرکزی حرکت جزر و مدی بزرگی در قلب آن به وجود می آورد که موجب تولید انرژی می شود، انرژی فراوانی که باعث گرم شدن این قمر شده و افزایش درجه حرارت نه تنها لایه های بیرونی تر یخی تریتون را ذوب می نماید، بلکه هسته آن را نیز ذوب می کند.

تحقیقات اخیر نشان می دهد اقیانوسی در تریتون وجود دارد. محققان دانشگاه مریلند اطلاعات دقیق تری کشف کرده اند و بر این اساس می توان گفت تجزیه رادیو اکتیو مواد معدنی هسته و فعل و انفعالات شیمیایی موجب گرم شدن این ماه می شود. هرچند افزایش دما در اثر تجزیه رادیواکتیو بیشتر از افزایش دمای ناشی از تاثیرات جزر و مدی است، اما گرمای ناشی از هسته نمی تواند لایه خارجی را مدت 4.5 میلیارد سال حیات منظومه شمسی از انجماد دور نگه دارد.

طبق نتایج به دست آمده توسط پژوهشگران، حتی میزان کوچکی از گرم شدن ناشی از نیروهای شیمیایی، تفاوت عظیمی را موجب می شود، چون در مبدا پوشش یخی اقیانوس زیرسطحی به کار گرفته شده اند، مثل این است که پتوی گرمی در بالای اقیانوس در حال سرد شدن گسترده باشد.

این اقیانوس شامل میزان زیادی آمونیاک است که مایع را از حالت یخ زدن نگه می دارد، مگر این که درجه دما به زیر 90 درجه سانتی گراد برسد، در حالی که این اقیانوس شاید اقیانوسی در اقصی نقاط دور منظومه شمسی باشد، اما هرچه باشد به سردی دریاچه های هیدروکربنی با دمای منهای 180 درجه سانتی گرادی در ماه زحل، تیتان نمی رسد.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «اقیانوسی در دل فضا» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات