سرمقاله آفرینش/ امربه معروف و مسئولیت اجتماعی

سرمقاله آفرینش/ امربه معروف و مسئولیت اجتماعی

آفرینش/ «امربه معروف و مسئولیت اجتماعی» عنوان یادداشت روز روزنامه آفرینش به قلم حمیدرضا عسگری است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

یکی از فروع دین ما امربه معروف و نهی از منکر می باشد که بر اساس گفته بسیاری از بزرگان ما برهر مسلمانی واجب است. فلسفه این کار را می توان در احساس مسئولیت افراد نسبت به اعمال و رفتار یکدیگر و جامعه یافت. اما متاسفانه به سبب برخی نگرش های خاص به این قضیه نوعی بی میلی در افراد ایجاد شده و رغبتی به انجام آن وجود ندارد.

اما علت چیست؟ چرا مردم رغبتی به انجام این فریضه دینی که بسیار مورد تاکید و سازنده است نشان نمی دهند.

به نظر می رسد یکی از مهمترین دلایلی که این موضوع با وفاق عمومی رو به رو نشده، نحوه عملکرد برخی از افراد و جریانات بوده است. در مورد انجام امر به معروف شرایط تعریف شده و نحوه چگونگی برخورد با طرف مقابل بیان شده و تاکید شده که این امر باید در نهایت ظرافت و ملایمت انجام شود که مورد پذیرش طرف مقابل قرار گیرد.

اما برخورد غلط و دستوری برخی افراد که هیچ آموزشی در این خصوص ندیده اند و یا هیچ مطالعه ای در این زمینه نداشته اند و فقط به انگیزه ایفای مسولیت خود این کار را انجام داده اند باعث شده تا لفظ «امربه معروف و نهی از منکر» با وفاق عمومی همراه نگردد وبعضاً افراد نسبت به آن جبهه گیری کنند. اما در واقع این لفظ به لحاظ معنایی همان «احساس مسولیت» است که هر انسانی باید نسبت به همنوعان خود داشته باشد.

این احساس مسئولیت می‌تواند از جهات مختلف در دستور کار وزندگی جامعه قرار گیرد. امر به معروف و نهی از منکر فریضه‌ای است که مردم ما به خوبی با آن آشنا هستند و حتی در زندگی روزمره خود از آن استفاده می‌کنند. مردم در محیط کار، کانون خانواده و فامیل، فضای مجازی، در رسانه‌ها، مطبوعات و... مدام درحال ارائه راهکار به یکدیگر برای زندگی بهتر هستند، چون اساس امربه معروف برپایه کمال و تعالی بشر می‌باشد.

البته بدیهی است که این راهکارها صرفاً زمانی در محدوده امر به معروف و نهی از منکر می گنجد که معروف و منکر آن مبتنی بر آموزه های دینی شناخته شده باشد.

اما دراین قضیه اختصاص لفظ «امر به معروف» به موضوعاتی خاص و داعیه دار بودن آن از سوی افراد و گروه‌هایی خاص‌تر، موجب تنش‌زا شدن این فریضه الهی در بین مردم گردیده است. همانطور که گفته شد مردم در زندگی روزانه خواسته یا ناخواسته مدام درحال امربه معروف و نهی از منکر یکدیگر هستند، اما نتیجه این برخورد‌ها نامناسب در این فریضه، موجب دلزدگی دینی مردم خواهد شد.

متاسفانه درجامعه ما امربه معروف به معنای مولفه ای شناخته شده که مختص به قشر خاصی است که به اصطلاح خود را مذهبی می دانند درصورتی که فلسفه امر به معروف اعم از وظیفه مذهبی صرف است. امربه معروف درنهایت طراوت بر رشد فرهنگ و تحسس انسان دوستی تاکید دارد؛ و نه برخورد تحقیر آمیز با دیگران.

اگر اجرای غیرمنطقی یک فریضه دینی موجب تحقیر یک فرد و افراد در جامعه گردد، مسلماً نگاه آنها نسبت به دیگر احکام دینی خدشه دار خواهد شد. حال شما جسارت و غرور جوانی را به این مسئله اضافه کنید، چه واکنشی از جوانان ما در گرایش به دین و نظام اسلامی سرخواهد زد؟!

متاسفانه در حال حاضر ما در بخش های سیاسی و اقتصادی بیش از هرجای دیگری نیاز به امر به معروف و نهی از منکر داریم اما به سبب فرهنگ سازی غلط این فریضه دینی و مدنی به برخوردهای مستقیم با مردم در خیابان‌ها محدود شده، وگرنه می توانستیم با فرهنگ سازی صحیح و جا انداختن آن به عنوان «احساس مسولیت» هم جبهه گیری های تعصبی از آن را بزداییم و هم نظارت عمومی در جامعه را گسترش دهیم.

اسلام پتانسیل های فراوان برای بهبود زندگی بشر دارد اما برخوردهای سلیقه ای ما سبب دل زدگی بسیاری از افراد جامعه با اصل موضوع شده است.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سرمقاله آفرینش/ امربه معروف و مسئولیت اجتماعی» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات