روش جدید برای شناسایی قمر های سیارات فراخورشیدی

روش جدید برای شناسایی قمر های سیارات فراخورشیدی

ویکی پی جی/ روش جدیدی که توسط تیمی از دانشمندان دانشگاه تگزاس در آرلینگتون ابداع شده ممکن است کلید شناسایی قمرهای سیارات فراخورشیدی باشد و دستاورد بزرگی در علم اخترشناسی را رقم زند. این تکنیک به دانشمندان امکان بیشتری برای کشف سیارات دارای حیات می دهد.
روش های معمول شناسایی سیارات فراخورشیدی و رصد آن ها امکان شناسایی قمر ها را ندارند. این عدم توانایی به دلیل حساسیت ناکافی آن هاست به خصوص که باید تداخل ستاره مادر را هم در نظر گرفت. به عنوان مثال، یک روش شناسایی که با استفاده از تلسکوپ های مدرن برای شناسایی سیاره های فرا خورشیدی استفاده می شود، زیر نظر گرفتن کاهش نور ستاره مادر در هنگام عبور سیاره از روبروی آن است. اگر چه از نظر تئوری انجام این کار ممکن است اما تا کنون با استفاده از این روش تائید قطعی برای وجود قمر سیاره فراخورشیدی انجام نگفته است.
در روش جدید می توان ردپاهایی از سیگنال های رادیویی به نام نشر دکامتری لو-کنترل که حضور قمر را نشان می دهند پیدا کرد. این سیگنال برای نخستین بار در منظومه شمسی شناسایی شد که از اندرکنش میان مشتری و درونی ترین قمر گالیله ای آن، آیو نشات می گرفت. آنالیزها مشخص کرد که این سیگنال نتیجه اصطکاک ایجاد شده بین یونوسفر باردار آیو و مگنتوسفر مشتری که لایه پلاسمایی برای حفاظت از سیاره در برابر تشعشع است، ایجاد می شود.
ممکن است این مسئله مطرح شود که استفاده از آیو به عنوان مدلی برای شناسایی امواج رادیویی به شدت نوع قمرهای شناسایی شده را محدود می کند؛ زیرا این قمر یونوسفر را مدیون آتشفشان های خود است. اما ژاکلین نویولا، فارغ التحصیل دکتری که رهبری تیم این مقاله را بر عهده داشته معتقد است که این تکنیک فراتر از قمرهای آتشفانی است. او می گوید: "قمرهای بزرگ تر مانند بزرگ ترین قمر زحل، تیتان، می توانند اتمسفر ضخیمی داشته باشند و این به معنای داشتن یونوسفر است. بنایراین فعالیت آتشفشانی الزامی نیست. علاوه بر این مقاله منتشر شده در این مورد پشنهاد داده است که شناسایی این پدیده که به اواج الفون (Alfvén Waves) معروف هستند می تواند برای شناساسی قمرهای فراخورشیدی نیز استفاده شود.
این تیم دو سیاره فراخورشیدی را مشخص کرده و امیدوارند که این سیارات دارای قمر باشند. این دو سیاره گلیز 876b در فاصله 15 سال نوری و اپسیلون اریدانی در فاصله 10.5 سال نوری از ما هستند. امید است که اختر فیزیکدانان بتوانند با استفاده از تلسکوپ های حساس تر و استفاده از این الگوریتم، قمرهای بزرگ در سیستم های سیاره ای مجاور را بیابند.
یکی از جالب ترین جنبه های کشف قمرهای فراخورشیدی، افزایش احتمال یافتن یک جرم آسمانی دارای حیات است. در بسیاری از موارد قمرها کاندیدای بهتری برای جستجوی حیات هستند. به عنوان مثال می توان به اروپا و انسلادوس در منظومه شمسی اشاره کرد.
سومان ساتیال یکی از اعضای این گروه تحقیقاتی می گوید: "بیشتر سیارات فراخورشیدی که در مناطق قابل سکونت شناسایی شده اند، غول های گازی هستند و حیات در غول های گازی وجود ندارد اما می توان در قمرهایی این سیارات نشانه هایی از حیات یافت."
مقاله ای که جزئیات این تحقیق را مطرح کرده در The Astrophysical Journal به چاپ رسیده است.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «روش جدید برای شناسایی قمر های سیارات فراخورشیدی» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات