سرمقاله اعتماد/ مساله حجاب

سرمقاله اعتماد/ مساله حجاب

اعتماد/ «مساله حجاب» عنوان یادداشت روز روزنامه اعتماد است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

برخی مسائل اجتماعی هست که هر جامعه‌یی کمابیش با آن مواجه است، مثل فقر یا جرم یا فساد. از این رو به تناسب شدت هر یک از این مسائل، درباره آنها و راه‌های پیشنهادی برای تخفیف آنها گفت‌وگو می‌شود. ولی برخی موارد هست که برای مدت‌های طولانی به عنوان مساله مطرح می‌شود و در عین حال هیچ راه‌حلی پیشنهاد نمی‌شود یا آنهایی هم که پیشنهاد و اجرا می‌شود اثرات مطلوب را ندارد، اگر اصولا اثرات منفی نداشته باشد. یکی از این موارد در جامعه ما موضوع حجاب بانوان است. چرا پس از 35 سال همچنان درباره این موضوع بحث و اقدام می‌شود و در عین حال پیشرفت مورد نظر طرح‌کنندگان به دست نمی‌آید؟ حتی در ماه اخیر نیز حداقل دو نفر از روسای قوا یعنی رییس‌جمهوری و رییس قوه قضاییه در این باره اظهارنظر کرده‌اند ولی به نظر می‌رسد که برای مواجهه با این پدیده رسیدن به یک راه‌حل اجماعی دور از دسترس است. چرا؟ حداقل یک علت مهم این عدم کامیابی، طرح نادرست صورت مساله است. حل هر مساله‌یی منوط و مشروط به طرح درست صورت مساله است. تا وقتی که صورت مساله درست طرح نشود، ممکن نیست که به راه‌حل مورد توافق نیز دست یافت. تا وقتی که نسبت به نوع بیماری، تفاهم و توافق نشود، امکان تجویز و درمان نیز وجود ندارد، حتی اگر نسبت به بیماری توافق باشد، لزوما به معنای رسیدن توافق نسبت به راه‌حل درمان نیست، ولی در هر حال توافق درباره روش درمان مستلزم توافق نسبت به بیماری یا صورت مساله است. مساله حجاب را باید مشخص کرد که چه نوع مساله‌یی است، مساله‌یی مرتبط با نظم اجتماعی یا مساله‌یی فرهنگی و عقیدتی؟ قتل و دزدی از منظر حکومت بیش از آنکه یک مساله فرهنگی باشد، موضوعی مربوط به نظم و امنیت اجتماعی است. به همین دلیل برخورد اصلی حکومت با این دو پدیده، از طریق پلیس و دادگاه و مجازات است. البته قتل و دزدی دارای وجه فرهنگی نیز هستند که پلیس و دادگاه مسوولیت حل آن را ندارند، بلکه آموزش و پرورش، رسانه‌ها و متولیان دینی و خانواده باید به حل آن اقدام کنند. من و شما باید در تربیت فرزند خود به گونه‌یی عمل کنیم که مرتکب این دو جرم نشوند، ولی پلیس و دادگاه باید با مرتکبین از زاویه امنیتی و قضایی برخورد کنند. نمونه دیگر عبادت مهم مسلمانان، یعنی نماز است. اگر کسی نماز نخواند، قطعا برخورد امنیتی و قضایی با او راه‌حل نیست، زیرا نخواندن نماز، امنیت و نظم را نقض نمی‌کند، در حالی که از نظر مسلمانان این عبادت خیلی مهم است. در مقابل توقف خودرو در محل ممنوع، با عکس‌العمل و جریمه پلیس مواجه می‌شود که به معنای برخورد حقوقی و امنیتی است. حال پرسش این است که طرح‌کنندگان مساله حجاب از کدام منظر به موضوع نگاه می‌کنند؟ آیا فقدان حجاب نظم و امنیت را به هم می‌زند یا یگ گزاره دینی در خطر قرار می‌گیرد؟ اگر دومی است، در این صورت باید گفت عدم رعایت حجاب اهمیت بسیار کمتری از ترک نماز یا روزه یا سایر احکام دینی دارد، پس چرا به این احکام پرداخته نمی‌شود؟ حتی اگر هم از این منظر به موضوع پرداخته شود، راه‌حل آن پلیس و دادگاه نیست، بلکه روحانیون و سایر نیروهای اجتماعی هستند که باید عهده‌دار تغییر فرهنگی و فکری و رفتاری شوند. ولی اگر از منظر دیگر، یعنی برهم‌زننده نظم اجتماعی به موضوع نگاه شود، در این صورت اصلی‌ترین روش برای برخورد با مساله، پلیس و دادگاه است و شیوه‌های دیگر در مراتب بعدی قرار می‌گیرند.البته در این صورت باید چند نکته را روشن کرد. اول اینکه چه حدی از بی‌توجهی به حجاب نظم اجتماعی را تهدید می‌کند؟ آیا این حد مربوط به حجاب شرعی است؟ در این صورت آیا می‌توان گفت عدم رعایت حجاب شرعی در هر حدی که باشد، نظم اجتماعی را تهدید می‌کند، قطعا پاسخ مثبت نیست، همان طور که نخواندن نماز هم ربطی به نظم اجتماعی ندارد. تعیین این حد بسیار مهم است. حتی در مکان‌های گوناگون نیز حد مذکور فرق می‌کند. یکی از مهم‌ترین تعارضات در این زمینه از سوی مراجع رسمی نشان دادن فیلم‌هایی است که زنان خارجی در آنها با نوعی از پوشش هستند که برای زنان فیلم‌های ایرانی این پوشش ممنوع است. در حالی که هر دو فیلم از تلویزیون پخش می‌شوند و اگر اثرات سوئی بر نظم اجتماعی داشته باشد، فیلم‌های خارجی با پوشش غیرمحجبه زنان نیز چنین اثراتی را خواهند داشت. البته در فیلم‌های خارجی هم زنان را با هر نوع پوششی نشان نمی‌دهند، ولی بدون روسری و حتی بیش از این را نشان می‌دهند. بنابراین مساله حجاب ربطی به نظم اجتماعی ندارد، پس اگر چنین است چرا رعایت حجاب را برای زنان غیرمسلمان و حتی خارجی‌ها الزامی می‌کنند؟ و اگر مساله مربوط به نظم اجتماعی است چرا در فیلم‌ها از معیارهای کاملا دوگانه استفاده می‌شود؟ و نیز چرا اصرار دارند که زنان ایرانی در خارج یا برنامه‌های خارج از کشور نیز باحجاب ظاهر شوند، آنجا که ربطی به نظم اجتماعی در ایران ندارد؟ پس مساله عقیدتی و انجام یک دستور دینی است. در این صورت همان طور که آقای رییس‌جمهور هم تاکید کردند، این مساله با «ون» و «سرباز» حل نمی‌شود، زیرا ورود «ون» برای نظم اجتماعی است و نه تغییر نگرش فرهنگی و دینی. حجاب که از اصل اعتقاد به خدا بالاتر نیست، مگر با «ون» می‌توان کسی را به خدا معتقد کرد؟ استهلاک نیرو در برخورد با موضوع حجاب، بیش از آن است که در ظاهر دیده می‌شود. دلیل اصلی آن هم این است که کوششی برای طرح درست مساله نشده است. و تا وقتی که موضوع به طور درستی طرح نشود راه‌حلی هم برای آن پیدا نخواهد شد.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سرمقاله اعتماد/ مساله حجاب» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات