سرمقاله فرهیختگان/ پوتین و اوباما

سرمقاله فرهیختگان/ پوتین و اوباما

فرهیختگان/ «پوتین و اوباما» عنوان یادداشت روز روزنامه فرهیختگان به قلم حسین دهشیار (استاد دانشگاه) است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

در گستره سیاست خارجی، کشورها مجموعه‌ای از اهداف را برای خود مشخص می‌سازند. حرکت در راستای تحقق اهداف جدا از اینکه آنها چه ماهیت یا جهتی را دارا هستند نیازمند منابع است. با درنظرگرفتن منابع دراختیار، تصمیم‌گیرندگان باید اهداف را طراحی کنند و به صحنه آورند. حرکت به ضرورت نیازمند منابع و گردآوری حجمی از دارایی‌هاست. اما باید در نظر داشت که حرکت در مسیر دستیابی به اهداف تنها یک بُعد قضیه است. توفیق برای تحقق اهداف نه‌تنها نیازمند منابع است بلکه تابعی از زمان مناسب برای پیاده‌سازی سیاست نیز هست. هدفی محقق می‌شود که براساس «تناسب‌سازی» شکل گرفته باشد. تصمیم‌گیرندگان برای اینکه اهداف طراحی‌شده را به یک واقعیت انکارناپذیر تبدیل کنند باید از یک‌سو منابع متناسب با هدف را در اختیار داشته باشند و از سوی دیگر زمان مناسب برای پیاده‌سازی سیاست را به‌درستی تشخیص بدهند. هروقت این دو بُعد تناسب‌سازی به توجه آیند، تصمیم‌گیرندگان در چارچوبی که برای خود مشخص کرده‌اند و با تقبل هزینه از پیش تعیین‌شده نتایج مورد قبول را به‌عنوان دستاوردها عرضه می‌کند. از زمانی که بوریس یلتسین به دلیل ناتوانی جسمی افسر سابق کی‌جی‌بی ‌را به بالاترین حلقه تصمیم‌گیری در قوه مجریه وارد کرد و او را عملا در مقام هدایت روسیه قرار داد، ولادیمیر پوتین به روشنی آگاه بود که اولویت‌های او در صحنه داخلی و بین‌المللی چه هستند. یک سال بعد او به دنبال انتخابات جایگاه خود را کاملا تثبیت کرد و بالاترین مقام اجرایی کشور را به دست آورد تا به شکل رسمی در مسیر تحقق سیاست‌های خود حرکت کند. ولادیمیر پوتین که به‌شدت ملهم و تحت تاثیر ناسیونالیسم روسی است و از سوی دیگر به‌عنوان شخصی که دوران بلوغ فکری و سیاسی را در دنیای خاکستری امنیتی طی کرده است هدف سیاست‌های غرب و اندیشه‌های غربی را در تضعیف آگاهانه جایگاه روسیه و تبدیل این کشور به یک جامعه وابسته تعریف می‌کند. این افسر امنیتی سابق، روابط غرب بالاخص آمریکا و روسیه را در چارچوب منطق صفر و یک می‌سنجد و ارزیابی می‌کند به همین روی او گسترش ناتو و همه‌گیرشدن اتحادیه اروپا را ستون‌های ضروری برای ضربه زدن به روسیه تصویر کرده است. هدف او از همان آغاز ورود به بالاترین صحنه قدرت سیاسی متوقف کردن پیشروی غرب به سوی مرزهای غربی روسیه و جلوگیری از خفقان فرهنگی کشور بود. از نظر او تلاش غرب برای الحاق اوکراین به ناتو و عضویت اوکراین در اتحادیه اروپا موتور محرکه سیاست پیشروی غرب به سوی روسیه است. در چارچوب این تفکر او در سال 2000 به انباشت منابع مورد نیاز برای پیاده‌سازی سیاست ناکام گذاشتن غرب به رهبری آمریکا پرداخت. احزاب، گروه‌های مدنی و سیاستمداران روسگرا در اوکراین از حمایت‌های وسیع و متنوع روسیه به‌طور آشکار و غیرآشکار برخوردار شدند. از سال 1992 تا 2004 روسیه به اشکال مختلف حمایت خود را نصیب دولت‌های مستقر در کی‌یف کرد چون روسگرا بودند. از سال 2004 تا زمان به قدرت رسیدن ویکتور یانوکوویچ به جهت اینکه دولتمداران کی‌یف سیاست‌های غرب‌گرایانه را به صحنه آوردند، روسیه از اهرم‌های مالی و گازی برای تضعیف آنها استفاده کرد. اما ولادیمیر پوتین آگاه بود که هرچند منابع لازم برای ممانعت از ورود اوکراین به ناتو و به تعلیق انداختن عضویت این کشور در اتحادیه اروپا را دارد اما زمان مناسب برای پیاده کردن سیاست‌ها مهیا نیست. به قدرت رسیدن باراک اوباما او را متقاعد کرد که زمان مناسب هم آماده است. با توجه به شاکله ذهنی و شخصیتی رهبر آمریکا، مبانی ارزشی و تئوریک او در قلمرو سیاست خارجی و ملاحظات مربوط به پایگاه حزبی، برای رهبر روسیه محرز بود که آمریکا به تنهایی و بدون معاضدت اروپا در صورتی ‌که روسیه به پیاده کردن اهداف خود در اوکراین بپردازد واکنش ملموس نشان نخواهد داد. در طول بیش از یک دهه، روسیه کشورهای بزرگ اروپایی مخصوصا آلمان را وارد یک مجموعه وسیع از وابستگی‌های متقابل اقتصادی کرده است تا برای آنها عملا غیرممکن باشد رویارویی با روسیه را دنبال کنند چراکه پیامدهای اقتصادی ناگوار را رقم می‌زند که ضرورتا به شکست‌های سیاسی در داخل برای سیاستمداران اروپایی تبدیل خواهد شد. از سال2000 به بعد ولادیمیر پوتین ابتدا در داخل اوکراین منابع مورد نیاز برای تحقق اهداف خود را ردیف کرد و به موازات آن شرایط برای وابستگی اقتصادی کشورهای بزرگ اروپایی به‌ویژه آلمان را به‌شدت تقویت کرد و بسط داد. (امروزه 6000 کمپانی در روسیه فعالیت می‌کنند که بیش از20میلیارد در این کشور سرمایه‌گذاری کرده‌اند.) الحاق شبه‌جزیره کریمه به آسانی رقم خورد و شکل‌گیری محیط بی‌ثبات داخلی برای حکومت غربگرای مستقر در کی‌یف به سهولت انجام شده است. باراک اوباما با آگاهی به اینکه کشورهای بزرگ اروپایی تمایلی به رویارویی با روسیه ندارند و با وقوف به اینکه گسل‌های داخلی اوکراین ماهیت تاریخی دارند و آمریکا هیچ کاری درباره حل و فصل آنها نمی‌تواند انجام دهد، با وجود ظرفیت‌های بالای نظامی و اقتصادی، جدا کردن کریمه و اقدام مسکو در بسط ناآرامی‌ها در مناطق شرقی اوکراین را به‌عنوان واقعیات غیرقابل چالش پذیرفته و به نظاره نشسته است.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «سرمقاله فرهیختگان/ پوتین و اوباما» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات