کارگردان نمایش «در همین نزدیکی»: تئاتر می تواند دانش آموزان را جامعه پذیرتر کند

 کارگردان نمایش «در همین نزدیکی»: تئاتر می تواند دانش آموزان را جامعه پذیرتر کند

قدس آنلاین/ نمایش «درهمین نزدیکی» به نویسندگی و کارگردانی جلال تجنگی 16 روز است که در سالن سایه مجموعه تئاتر شهر تهران به روی صحنه رفته است .
«در همین نزدیکی» قصه ی بخشی از زندگی 4 دانش آموخته دانشگاه صنعتی شریف است که تجربه مشترک آنها شکست خوردن در راه اندازی کسب و کار مرتبط با تحصیلاتشان است .
تجنگی تا به حال ۸ نمایش را به صحنه برده که «ته جاده» و «باران بر بام» از جمله این آثار است .
داستان هست ولی قصه نیست بلکه یک حقیقت است؛ واقعیتی که برای لمس حقیقی آن نیازی به نگاه جست وجوگر نیست، همین نزدیکی است، شاید همین جا در ذهن و تفکر خودت.
این توصیفی کوتاه وی از نمایش «درهمین نزدیکی» است که سال گذشته در بخش چشم انداز جشنواره تئاتر فجر روی صحنه می رود.
به بهانه ی اجرای این اثر با این کارگردان به گفت و گو پرداختیم .
اجرای عمومی این اثر نسبت به اجرا جشنواره ای آن چه تغییری کرده است ؟
در اجرای جشنواره، صحنه دوسویه بود که الان تک سویه شده است. زمان نمایش هم حدود 15 دقیقه کمتر شده و برخی تک گویی حذف شده یا به صورت دیالوگ درآمده است.

درباره تم اصلی نمایش برای خوانندگان ما توضیحی ارائه فرمائید .
شاید با گفتن چند کلمه یا جمله بهتر بتوان درباره ی نمایش حرف زد. تناقض های ما در رفتارهایمان، میل به ارتقاء جایگاه اقتصادی در شرایط نا مساعد ساختاری اقتصاد. بی ربط بودن شغل فارغ التحصیلان با تحصیلاتشان.کشمکش بین اخلاقی رفتار کردن با تمایل به پولدار شدن.

شرایط این روزهای نمایش در کشور را چگونه ارزیابی می کنید ؟

تئاتر در کشور رونق دارد در جاهایی بیشتر و در جاهایی کمتر و البته می تواند رونق بسیار بیشتری داشته باشد.
به عنوان مثال قیاس فعالیت دوستان تئاتری در مشهد با برخی دیگر مراکز استانها می تواند نشانگر خیلی چیزها باشد.الان در مشهد و برخی شهرهای استان فرایند اجرای عمومی آثار جدی تر شده.تبلیغات متناسب هم نسبت به گذشته ارتقا پیدا کرده. سایت تخصصی مشهد تئاتر راه اندازی شده، سایت فروش بلیت تئاتر راه اندازی شده. این ها یعنی ارتباط فعالان و آثار آن ها با مخاطبان آثار که دیگر فقط تئاتری ها نیستند و مخاطبان غیر تئاتری هم به این چرخه وارد شده اند، ارتقا پیدا کرده است. این اتفاق می تواند در همه شهرها بیفتد.
نکته ای که هست عدم تناسب بین آثار خلق شده یا آثاری که امکان خلق شدن دارند با سخت افزار اجرای آثار است. پتانسیل فعالان این عرصه بسیار بیشتر از امکان عرضه ی آنها است.
برای رونق شرایط تئاتر چه نهاد یا مسئولی باید وارد عمل شود ؟
امکانات سخت افزاری موجود بین نهادهای مختلف تقسیم شده است. اعتبارات حمایتی هم همینطور. به نظرم حمایت از ظرفیت فعالان تئاتری و اعتماد به آن ها می تواند راه گشا باشد.
اما فعالیت کم رنگ برخی حوزه ها هم الان و هم در آینده به نظرم نگران کننده است.
مشخصا آموزش و پرورش. می دانید که بر طبق سیاست های هنرهای نمایشی مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی وزارت آموزش و پرورش موظف است برنامه مشخصی برای ترویج و آموزش نمایش در مدارس ارائه و اجرا کند. جدی بودن آموزش و پرورش در این امر نوسان داشته. قرار نیست همه دانش آموزانی که در مدارس تئاتر کار می کنند در آینده فعال تئاتری به معنی عوامل تولید تئاتر بشوند اما تئاتر می تواند دانش آموزان را جامعه پذیرتر کند، می تواند کارکرد آموزشی برای آنها داشته باشد، می تواند به رشد آنها در فعالیتهای گروهی کمک کند و مهم تر از همه این که می تواند آنها را به تماشاگران بالفعل تئاتر تبدیل کند و تماشاگر بالفعل یعنی رونق تئاتر، یعنی ارتقا شاخص های فرهنگی و البته ارتقا جایگاه اقتصادی تئاتر. به نظرم آن وقت مدیران هم کمتر با درخواست دوستان تئاتری برای حمایت و گرفتن اعتبار مواجه خواهند بود.

آیا با سپردن امور تئاتر به بخش خصوصی موافق هستید ؟
اگر منظورتان خلق آثار باشد همین الان هم این امر توسط بخش خصوصی انجام می گیرد.تعداد بسیار کمی از فعالان تئاتر هستند که رابطه استخدامی با نهادهای مرتبط دارند. دولت مکان اجرا دارد، تئاترها توسط فعالان بخش خصوصی تولید می شود و مجوز آنها توسط دولت صادر می شود.به نظرم الان همان مشکل عدم تناسب بین مکان اجرا و ظرفیت خلق آثار و در اختیار نبودن مکانهای اجرا به صورت بلند مدت در نزد گروههای نمایشی برجسته است. و البته حمایت های دولتی به ویژه در حوزه اطلاع رسانی و تبلیغات نیز نیاز فعلی است. دولتی که عرض می کنم هم قوه مجریه و هم نهادهایی مثل صدا و سیما، شهرداری ها و حوزه های هنری است.

چرا اجرای نمایش های رئالیستی این روزها بیشتر مورد استقبال کارگردانان قرار گرفته است ؟
نمایشهای رئالیستی قصه محور هستند و آثار نمایشی قصه محور چه در سینما، تلویزیون و تئاتر مخاطبان بیشتری دارند. من به تنوع رنگین کمانی نمایش ها با مضامین و گونه های مختلف اجرا باور دارم اما نمایش های رئالیستی درصد بیشتری از تولیدات تئاتری در همه جای جهان را تشکیل می دهند مضاف بر این که آثار نمایشی معروف به رئالیستی دیگر تمام و کمال به تعریف تاریخی این واژه به معنای یک سبک هنری مشخص وفادار نیستند و تجربه های دیگری هم به لحاظ فرم در دل همین شیوه اتفاق افتاده و می افتد.



برای اجرای این اثر نمایشی در مشهد چه اقدامی باید صورت گیرد ؟
بخشی از آن به هماهنگی های اداری با دوستان مشهدی برمی گردد و بخش دیگری به گرفتاری های شخصی و شغلی گروه به ویژه بازیگران. امیدوارم این اتفاق بیفتد.

و به عنوان حرف آخر ؟
با هم دلی فعالان تئاتری، مدیران هنری و اهالی رسانه اتفاق بزرگی در تئاتر مشخصا مشهد و خراسان در حال رخ دادن است که امیدوارم برجسته تر شود. رشد تحصیلات آکادمیک منجر به ظهور نسل جدیدی از تماشاگران تئاتر شده است که تئاتری به معنای فعال در حوزه تولید و اجرا نیستند اما تئاتر برایشان به عنوان امری متمایز کننده در حوزه فرهنگ تبدیل شده است. این پتانسیلی بالا برای رشد و ارتقاء تئاتر است.

[ منبع این خبر سایت خبر ایرونی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان « کارگردان نمایش «در همین نزدیکی»: تئاتر می تواند دانش آموزان را جامعه پذیرتر کند» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت خبر ایرونی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات