از خانه به‌دوشی خوابگاه‌نشینان تا صابون بانک برتن دانشگاه!

حوالی غروب بود که با خستگی از دانشگاه روانه خوابگاه شد، به دلیل تاخیر در ورود به ساختمان دقایقی با حراست بحث کرد و بعد با عصبانیت راه پله‌های باریک را در پیش گرفت و وارد اتاقش شد.

در اتاق را که باز کرد نزدیک بود از وحشت جیغی بنفش سر دهد، این اتاق، چیدمانش و این تخت همانی نبود که روز قبل با دقت بسیار و صرف وقتی طولانی مرتبش کرده بود. وقتی کمی به اعصاب مغشوش و ذهن مشوش خود مسلط شد متوجه تغییراتی روی تختش شد. یک بی‌نزاکت که شب گذشته خواب را بر او و هم‌اتاقی‌ها حرام کرده بود، حالا اتویش را برداشته و بدون اجازه از آن استفاده کرده بود آن هم روی تخت او که باعث شده بود رو‌تختی‌اش کاملا خیس شود.

او حتی وسایل را بعد از استفاده سرجایش نگذاشته و با شلختگی تمام هر کدام را به سویی پرت کرده بود، این اولین بار نبود که از این دست اتفاقات در خوابگاه می‌افتاد؛ نه چشم‌غره‌ها و نه بحث و دعوا و واسطه‌ها هیچ کدام کارساز نبود و در نهایت با اعتراض‌هایی به سرپرست خوابگاه قرار شد اتاقش را با یک اتاق مستهلک دیگر عوض کند.

او هم مثل هم‌اتاقی‌هایش برای اولین بار بود که یک زندگی جمعی آن هم در اتاقی کوچک و قدیمی با شش تخت و البته ظرفیت سه تخت، را تجربه می‌کرد. راهی طولانی را همراه پدرش از استانی دیگر پیموده و با جستجوی فراوان در خوابگاه‌ها توانسته بود اتاقی دلگیر را که تصور می‌کرد با هم‌اتاقی‌هایش روزگار خوشی را در آن رقم خواهد زد، پیدا کرده بود.

حالا اما می‌دید که نمی‌تواند تفاوت فرهنگی، تفاوت ساعات خواب و بیداری و بسیاری تفاوت‌های دیگر را تحمل کند، هم‌اتاقی بی‌نزاکت را نیز نمی‌توانست از اتاق بیرون کند از این رو خود دست به تغییر اتاقش زد تا شاید با خوابگاه نشینان دیگر آبش در یک جوی برود، اما ... .

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) – منطقه مرکزی- وضعیت هزاران دانشجوی دیگر از ‌جمله دانشجویان قطب‌های دانشگاهی کشور به همین منوال است و این تنها گوشه‌ای از معضلاتی است که جامعه دانشجو با آن روبرو است.

شاید بتوان در راه علم و دانش تفاوت‌های فرهنگی، اختلافات، دوری از خانواده، خوابگاه‌های مستهلک، غذاهای شک‌برانگیز و بسیاری مشکلات دیگر را تحمل کرد، اما با جیب‌های خالی از یک سو و شهریه‌های دانشگاه و خوابگاه و هزینه‌های کتاب و غذا از سوی دیگر نمی‌توان کنار آمد. از همه بدتر اینکه مجبور باشی با شکم گرسنه در فکر تحقیق و پژوهش و آینده‌ای روشن با شغلی خوب باشی.

به گزارش ایسنا؛ اختصاص یک هفته در سال به نام هفته خوابگاه‌ها بهانه‌ای شد تا با برگزاری میزگردی در این خبرگزاری با حضور دبیر شورای هماهنگی دانشگاه‌های استان مرکزی، مدیرعامل انجمن دانشجویان و فارغ‌التحصیلان اراک، یک عضو هیات علمی جامعه شناسی و دبیر شورای صنفی رفاهی دانشگاه اراک به عنوان نماینده دانشجویان و چند صندلی خالی بار دیگر مشکلات، دردسرهای زندگی خوابگاهی و دانشجویی مطرح شود تا شاید با بیان راهکارهایی مناسب حال دانشجویان بویژه دانشجویان غیربومی و خوابگاهی از طرح مشکلاتشان بهتر و گوش‌هایی که از شنیدن این مشکلات پر شده، بیشتر به این معضلات متوجه شود.

در آغاز این نشست پس از ارائه آمار و ارقام از وضعیت خوابگاه‌ها، دانشگاه‌ها و دانشجویان استان مرکزی برخی مسائل و مشکلات صنفی دانشجویان از جمله خوابگاه مطرح، ریشه‌یابی و مورد نقد و بررسی قرار گرفت و در پایان راهکارهایی که اجرایی کردن آنها صدالبته امکان‌پذیر است و فقط نیاز به همت و دلسوزی مسئولان امر دارد، توسط مهمانان ارائه شد.

تحصیل بیش از 102 هزار دانشجو در استان مرکزی

به گزارش ایسنا؛ غلامرضا فتح‌آبادی، دبیر شورای هماهنگی دانشگاه‌های استان مرکزی در این میزگرد با اشاره به آمارهای کلیدی برگرفته از فاز ششم اطلس جامع دانشگاه‌های استان مرکزی بیان کرد: در حال حاضر استان مرکزی دارای 81 مرکز آموزش عالی است که از این تعداد 15 مرکز دولتی، 13 مرکز پیام‌نور، 23 مرکز علمی کاربردی، 19 مرکز آزاد اسلامی و 11 مرکز غیرانتفاعی در 12 شهرستان مستقر هستند.

وی افزود: به طور کلی 102 هزار و 397 دانشجو در سطح استان مشغول به تحصیل هستند که 41 درصد آنها دختر و 59 درصد پسر هستند، همچنین 45 درصد از کل دانشجویان استان در واحدهای دانشگاه آزاد تحصیل می‌کنند و بیشترین تعداد دانشجویان را دانشگاه‌های آزاد پوشش داده‌اند؛ سپس دانشگاه‌های دولتی 20 درصد، مراکز پیام‌نور 18 درصد، مراکز علمی کاربردی 11 درصد و مراکز غیرانتفاعی شش درصد از دانشجویان را تشکیل داده اند.

فتح‌آبادی ادامه داد: در مجموع نسبت دانشجویان مراکز آموزش عالی به جمعیت استان یک به 14 نفر و نسبت استاد به دانشجو یک به 15 است، همچنین شش هزار و 696 استاد شاغل در استان مشغول انجام وظیفه هستند که از این تعداد هزار و 738 نفر عضو هیات علمی و چهار هزار و 958 نفر غیرهیات علمی‌اند.

وی تصریح کرد: تعداد مراکز دانشگاهی استان از سال 90 تا 95 به میزان 3.8 درصد رشد داشته است به شکلی که این رقم از 78 مرکز در سال 90 به 81 مرکز در سال 95 رسیده است. در مقایسه با سال 93 نیز دو مرکز غیرانتفاعی غیرفعال و در مقابل دو مرکز جدید ایجاد شد که در نتیجه نسبت به سال قبل تغییری در کمیت دانشگاه‌های استان نداریم.

بحرانی به نام کاهش دانشجو/صابون بانک بر تن دانشگاه!

مدیرکل دفتر امور اجتماعی و فرهنگی استانداری مرکزی در خصوص تغییرات کمیتی دانشجویی، ادامه داد: جمعیت 117هزار نفری دانشجویان استان در سال گذشته به 102 هزار دانشجو در سال جاری کاهش یافته است، یعنی استان با 13 درصد کاهش دانشجو مواجه شده است. به طور دقیق‌تر، تعداد دانشجویان استان از سال 90 تا 94، 4.4 درصد افزایش داشته، اما از سال 93 به 94 با کاهش13درصدی دانشجو مواجه شدیم.

وی اثرگذاری کاهش دانشجو را بر دانشگاه‌های غیردولتی، پیام‌نور و آزاد که به نوعی از دانشجویان هزینه دریافت می‌کنند، منفی دانست و افزود: حتی برخی از مراکز غیرانتفاعی به مرحله ورشکستگی رسیده‌اند که به آنها دانشگاه‌های در حال بحران گفته می‌شود. از آنجاکه تعدادی از مراکز غیرانتفاعی استان وام‌های باسود بالا از دولت گرفته‌اند و از سویی جمعیت دانشجو کاهش پیدا کرده است، دچار مشکل شده‌اند و حتی بانک‌ها نیز به دنبال مصادره دانشگاه‌های بدهکار هستند.

فتح‌آبادی تصریح کرد: در مجموع اغلب دانشگاه‌های آزاد با این مشکلات مواجه هستند، بویژه در شهرستان‌های کوچک تمامی دانشگاه‌ها به دلیل کاهش جمعیت با بحران روبرو هستند و تقریباً دانشگاه آزاد اراک و ساوه روی پای خودشان ایستاده‌اند. چنین مراکزی جهت تطبیق خود با شرایط جامعه باید برنامه‌های خود را در سطوح بالاتر ادامه دهند بدین معنا که یا در مقطع ارشد و دکترا سرمایه‌گذاری کنند یا به سمت اقتصاد آموزش و سایر راهکارها حرکت کنند، در غیر این‌صورت دچار مشکل شده و در آینده حتی با کاهش تعداد کارکنان و اخراج آنها مواجه خواهند شد که این موارد بحران‌های آموزش عالی در آینده به شمار می‌روند.

وی حوزه هیات علمی را نیز در طول این مدت با تغییراتی همراه دانست و بیان کرد: در مجموع تعداد اعضای هیات علمی از سال 90 تا 94، 23 درصد کاهش داشته است و این کاهش از یک سو به کمبود دانشجو و از سوی دیگر به مهاجرت اعضای هیات علمی و سایر مسائل همچون تغییر رشته‌ها مرتبط است، در حالیکه در کشور در طول چهار سال این رقم چهار درصد افزایش داشته که باید به این موضوع نیز در استان پرداخت.

اعدادی بیگانه با شاخص‌های جهانی

فتح‌آبادی در ادامه داد: بیش از 55 هزار نفر از دانشجویان استان بومی و بیش از 44 هزار نفر نیز غیربومی هستند که به ترتیب 57درصد و 43درصد از دانشجویان را تشکیل می‌دهند.

وی در خصوص این مسئله که آیا ظرفیت‌های تحصیل و امکانات آموزشی به نسبت تعداد دانشجویان پاسخگو هستند یا نه، پیش از ارائه آمار و ارقام مربوطه گفت: در بسیاری از شاخص‌های کلیدیِ آموزشگاهی در خصوص خوابگاه و سایر امکانات با شاخص جهانی فاصله داریم.

فتح‌آبادی با یادآوری این نکته که در سطح استان 89 خوابگاه دانشجویی وجود دارد، افزود: این رقم متشکل از 47 خوابگاه دولتی، 25 خوابگاه واحدهای آزاد اسلامی، 14 خوابگاه مراکز علمی کاربردی، دو خوابگاه مراکز غیرانتفاعی و یک خوابگاه پیام نور است. بیشترین تعداد خوابگاه‌ها با 53درصد فراوانی مختص دانشگاه‌های دولتی است.

دبیر شورای هماهنگی دانشگاه‌های استان مرکزی اضافه کرد: اشغال خوابگاه‌ها توسط دانشجویان دختر و پسر برابر است. ظرفیت کل خوابگاه‌ها 11 هزار و 800 نفر است که حدود 12درصد دانشجویان به نوعی وارد خوابگاه شده‌اند و 88 درصد وارد خوابگاه نشده‌اند.

وی در خصوص خوابگاه‌های خصوصی اظهار کرد: بخش رفاهی خوابگاه خصوصی را دانشگاه مستقیما مدیریت می‌کند، همچنین بر بخش‌های خودگردان نیز نظارت می‌کند. بخش‌های غیردولتی غالبا با مشارکت مردمی اداره می‌شوند به عنوان مثال یکی از خوابگاه‌های دانشگاه آزاد براساس استاندارهای وزارت علوم ساخته شده، اما کاملا در دست بخش خصوصی است و قیمت‌ها نیز براساس قیمت‌های مصوب وزارت است.

فتح‌آبادی اشاره‌ای هم به امکانات خوابگاه‌ها کرد و با بیان اینکه 29 خوابگاه در سطح استان مجهز به کتابخانه است، افزود: فضای کتابخانه در دنیا دارای استانداردها و شاخص‌های خاصی است و ما در زمینه اینترنت، کتابخانه و سالن مطالعه و امکانات ورزشی در خوابگاه‌ها مشکلی نداریم اما باید آنها را به استانداردها برسانیم.

وی با بیان اینکه در حال حاضر سرانه فضای خوابگاهی برای هر دانشجو 12 مترمربع در کشور و هشت متر مربع در استان مرکزی است، تصریح کرد: در کل مهم‌ترین مشکل خوابگاهی استان تراکم بیش از حد دانشجویان در اتاق‌ها و سرانه کم فضای مورد نیاز هر فرد است که از این لحاظ رتبه ما نسبت به استاندارد جهانی فاصله بسیاری دارد. اگر 35 درصد به ظرفیت خوابگاه اضافه کنیم آنوقت به استاندارد جهانی از لحاظ کمیت می‌رسیم، اما از لحاظ کیفی نیز مشکلاتی وجود دارد.

فتح‌آبادی تصریح کرد: مشکل تامین خوابگاه متاهلین از دیگر مشکلات در این حوزه است که باید به آنها توجه کرد؛ بسیاری از خوابگاه‌ها مستهلک شده‌اند و در کل کشور 55 میلیاردتومان اعتبار جهت بازسازی خوابگاه‌ها مورد نیاز است که اگر دو درصد از آن به استان مرکزی تعلق پیدا کند بازهم نظام آموزشی استان از عهده کار بر نمی‌آید. اعتباراتی که جهت نگهداری تخصیص پیدا می‌کند، مکفی نیست و امیدواریم در برنامه ششم توسعه این مهم پررنگ دیده شود.

40درصد دانشجویان خوابگاهی درگیر اختلالات روحی روانی!

مدیرکل دفتر امور اجتماعی استان مرکزی در ادامه در خصوص آسیب‌ها و ناهنجاری‌های اجتماعی در این حوزه اظهار کرد: در این زمینه گزارشاتی رسیده است که بیانگر وجود کمی ناهنجاری و نابسامانی اجتماعی درخوابگاه‌هاست. در چند سال اخیر شاهد گزارشاتی از استعمال موادمخدر میان خوابگاهیان بوده‌ایم که باعث نگرانی شده است، اما مهم‌تر از همه موضوع اختلالات روحی روانی خوابگاه‌نشینان است. مطالعات نشان می‌دهد که حدود 40درصد از دانشجویان خوابگاهی به نوعی از اختلالات روحی روانی و افسردگی رنج می‌برند که این نشان می‌دهد دانشجویان حتما باید تحت پوشش برنامه‌های مشاوره‌ای قرار گرفته و مشاوران در خوابگاه حضور مستمر داشته باشند.

وی با تاکید بر اینکه باید با دقت بیشتری به این مسئله پرداخت، افزود: متاسفانه این مشکل به دوره دبیرستان نیز برمی‌گردد. عوامل مختلف همچون دوری از خانواده‌ها و ورود به شهری دیگر با فرهنگ متفاوت، همچنین امکانات کم خوابگاه‌ها همه دست به دست هم داده و اختلالات روانی را باعث می‌شوند، اما این آسیب‌ها در تعداد محدود طبیعی است و تنها مختص دانشگاه نیست بلکه درخوابگاه‌های دانش‌آموزی و سایر خوابگاه‌ها نیز وجود دارد؛ نگرانی اینجاست که نمی‌توانیم اوقات فراغت دانشجویان را در خوابگاه‌ها غنی کنیم و برنامه تکمیلی برای آنها داشته باشیم.

وی اظهار کرد: تفاوت‌های فرهنگی بسیار موجود در خوابگاه‌ها خود باعث احتلافات و سرد شدن فضای خوابگاه می‌شود که مشکلات عاطفی و روانی با خود همراه دارد.

فتح‌آبادی تصریح کرد: علاوه بر این، مشکلات تغذیه‌ای بویژه در دانشجویان پسر وجود دارد که عموما دستی در پخت غذا ندارند و غذایی که توزیع می‌شود نیز از تنوع لازم برخوردار نیست، از این رو مسئله تغذیه به ویژه در خوابگاه‌ها حاد می‌شود و گاهی دانشجویان مجبورند همان غذایی که در وعده نهار میل کرده‌اند را برای شام نیز میل کنند. باید حتما روی مباحث تغذیه‌ای برنامه داشته باشیم، در این راستا شورای صنفی دانشجویی با تعاملی که دارد می‌تواند منوی غذایی مناسبی تهیه کنند.

وی در زمینه مسائل بهداشتی نیز عنوان کرد: در حوزه بهداشت شاهد استهلاک خوابگاه‌ها از یک سو و آموزش ندیدن‌های خود دانشجویان در خصوص رعایت بهداشت آشپزخانه و سرویس‌های بهداشتی از سوی دیگر هستیم. دانشگاه علوم پزشکی و مسئولان بهداشت نیز باید ضمن کنترل و مراقبت در این موارد، بازدیدهای سرزده ترتیب دهد تا مسئولان دائما به این مسائل رسیدگی کنند.

دولت ناتوان از تامین خوابگاه

به گزارش ایسنا؛ دبیر شورای صنفی رفاهی دانشگاه اراک نیز در این میزگرد ضمن تشریح فهرست بلندبالایی از مسائل صنفی رفاهی دانشجویان و خوابگاهیان اراک و با بیان اینکه مشکلات خوابگاه‌ها بسیار ملموس است، گفت: در برنامه پنجم توسعه آمده است که خوابگاه‌سازی از طرف دولت ملغی است، با این وصف به نظر می‌رسد در برنامه ششم توسعه قید دانشگاه رایگان به کل زده شود.

سجاد مولوی که از نزدیک با مشکلات خوابگاهی آشناست، افزود: طبق قانون بومی‌گزینی بیشتر دانشجویان پذیرفته شده در استان مرکزی مخصوصاً در دانشگاه اراک به عنوان دانشگاه مادر، از استان‌های محروم همچون لرستان و چهارمحال و بختیاری هستند که باید شرایط فرهنگی و مالی و اجتماعی این دانشجویان را سنجید.

وی تصریح کرد: ما 14 میلیون نفر کارگر در کشور داریم که اگر همه آنها را خانواده‌ای سه نفره حساب کنیم جمعیت قشر کارگری کشور حدود 42 میلیون نفر خواهد بود، این در حالی است که از کل دانشجویان کشور تنها به دانشجویان روزانه که هفت درصد از کل دانشجویان را تشکیل می‌دهند، خوابگاه تعلق می‌گیرد.

جالب اینجاست که هنوز نتوانسته ایم برای این تعداد از دانشجویان روزانه کشور نیز خوابگاه تهیه کنیم. به عنوان مثال، دانشگاه اراک کمتر از چهار الی پنج هزار دانشجوی روانشناسی در نوبت روزانه جذب می‌کند که سه ترم اول را باید به خوابگاه خصوصی بروند و هنوز دولت نمی‌تواند برای دانشجوی روزانه ما که جزو هفت درصد قشر طبقه کارگر هم محسوب می‌شود خوابگاه دولتی تهیه کند و دانشجو در شهر غریب باید دنبال خوابگاه خصوصی بگردد که در این راه با مشکلات بسیاری مواجه می‌شود.

مولوی بیان کرد: جدا از مشکلات فرهنگی، خوابگاه‌های خصوصی دارای امکانات رفاهی فوق‌العاده ضعیفی هستند. به عنوان مثال در خیابان طالقانی اراک خوابگاهی خصوصی وجود دارد که هیچ شباهتی به خوابگاه ندارد، شیشه‌های شکسته با چسب چسبانده شده، اتاق‌ها با موکت‌های سوخته فرش شده و مشکلات بهداشتی بیداد می‌کند.

دانشجوی دانشگاه اراک به امکانات کم خوابگاه‌ها اشاره و بیان کرد: در خوابگاه دخترانه شش بلوکی الزهرا(س) با 700 دانشجو یک گیرنده دیجیتال وجود ندارد و دانشجویان دختر فقط شبکه‌های یک تا سه آن هم به صورت برفکی تماشا می‌کنند. یک سال است که درخواست خرید هشت دستگاه دیجیتال را به دانشگاه اراک دادیم و حالا می‌گویند بودجه نیست.

مولوی به عنوان نماینده دانشجویان استان مرکزی با اشاره به مصداق‌هایی از بی‌پولی دانشجویان و اینکه دانشگاه‌ها به سمت پولی شدن می‌روند، گفت: دانشجویی می‌شناسم که علاوه بر وامی که از وزارت علوم گرفته به دنبال وام گرفتن از نهاد‌های دیگر هم هست چراکه هیچ پولی ته جیبش ندارد.

وی با بیان اینکه باید مشکلات خوابگاهیان را از نزدیک دید و ضمن انتقاد از اینکه کشوری با این همه منابع نمی‌تواند برای هفت درصد دانشجویانش خوابگاه تهیه کند، ادامه داد: خوابگاه در ابتدای هر ترم به دانشجویان فشار می‌آورد که اگر کسی شهریه را واریز نکند، در ترم بعد به او خوابگاه داده نمی‌شود. این رفتار برای دانشجویانی که از شهرهای محروم می‌آیند و از قشر ضعیف جامعه هستند و حتی روزهای تعطیل را کار می‌کنند بسیار سنگین تمام می‌شود. حتی دانشجویانی را سراغ دارم که نزدیک یک سال است به خانواده خود در شهرستان سر نزده‌اند چراکه مجبورند شهریه و پول خوابگاه و غذا را تهیه کنند.

مولوی با اشاره به اینکه روزهای پنج‌شنبه و جمعه دانشگاه اراک تعطیل است و این دو روز جزو تقویم آموزشی محسوب نمی‌شود، گفت: در این روزها غذا به دانشجویان ارائه نمی‌شود. حداقل دانشجویان دختر مشکلی با پختن غذا ندارند، اما دانشجویان پسر غذا پختن بلد نیستند آیا باید این دو روز را به شهر خود رفته و بازگردند؟ در این شرایط با فشارهای بسیار دانشگاه متقبل شد غذای پنج شنبه را نیز به قیمت سه هزار تومان تهیه کند.

وی در خصوص امکانات بهداشتی درمانی دانشگاه گفت: مردم کشور ما قانون را نمی‌شناسند و کاری هم با آن ندارند. اگر کسی در دانشگاه اراک سرما بخورد نمی‌داند که می‌تواند از خدمات درمانگاه دانشگاه که رایگان است استفاده کند، همچنین کسی نمی‌داند که می‌تواند از بیمه تکمیلی خود استفاده کند چراکه این مسائل در مقایسه با مشکلات دیگر به چشم نمی‌آید. اینها برایشان مهم نیست چراکه نیازهای ضروری‌تر همچون خوراک و پوشاک و مسکن تامین نیست، وقتی این نیازهای پایه ای رفع نشود به دغدغه تبدیل و ذهن آنها را به خود مشغول می‌کند. بدون تامین نیازهای اولیه نمی‌توان از دانشجو توقع فعالیت‌های پژوهشی داشت.

دبیر شورای صنفی رفاهی دانشگاه اراک نتیجه اعتصاب‌های دانشجویی نسبت به کیفیت غذا را موقتی دانست و گفت: اعتراض و اعتصاب نسبت به وضعیت غذا فقط به مدت یک هفته جواب می‌دهد و بعد از این مدت همه چیز به همان روال قبل باز می‌گردد.

وی افزود: ما باید به اطلاعات دسترسی آزاد داشته باشیم، این مهم دو سال گذشته در مجلس به تصویب رسید و سه ماه اخیر نیز به همه مراکز ابلاغ شده است، اما ما به عنوان شورای صنفی اجازه نداریم بدانیم که به عنوان مثال پیمانکار چه مبلغی دریافت کرده که چنین غذاهایی به خورد دانشجویان می‌دهد. سال گذشته تن ماهی تاریخ مصرف گذشته در خوابگاه توزیع شده بود و نهایتا اقدامی که صورت گرفت این بود که مسئول کمیته غذایی غذاها را جمع کرد.

مولوی ادامه داد: در ایتالیا به دانشجویان ایرانی حقوق می‌دهند، اما در ایران این اعتماد نیست و به توانایی‌های دانشجو بها داده نمی‌شود. با این وصف، دانشجو باید به چه امیدی در ایران تحصیل کند؟

وی در خصوص سرانه فضا برای دانشجو گفت: مشکل سرانه فضا ناشی از نظام آموزشی نیست بلکه خود دانشگاه‌ها هستند که به سمت پولی شدن می‌روند، پس برای این مسئله اهمیتی قائل نیستند. به عنوان مثال دانشگاه شبانه شهریه می‌گیرد و این مبالغ با دانشگاه آزاد برابری می‌کند، دانشجویان شبانه خوابگاه ندارند، غذای‌شان گرانتر است، به آنها وام تعلق نمی‌گیرد و مزایای دیگری نیز ندارند.

مولوی تصریح کرد: هزینه تحصیل برای کسی که در دانشگاه اراک در نوبت شبانه درس می‌خواند ترمی بیش از یک میلیون تومان می‌شود. این دانشجو می‌توانست با پرداخت این مبلغ در دانشگاه آزاد شهر خودش تحصیل کند.

وی در مورد وام‌های دانشجویی نیز تصریح کرد: 400 هزار تومان وام در هر ترم به دانشجو داده می‌شود که از این مبلغ باید 150هزار تومان به خوابگاه داده شده و 150هزار تومان دیگر صرف سایر هزینه‌ها همچون تغذیه شود. این 400 هزار تومان زمینه ساز بدهکار شدن به دانشگاه است و دانشجو بلافاصله بعداز فارغ‌التحصیلی در حالی که شغلی هم ندارد باید اقساطش را پرداخت کند.

رابطه کمبود سرانه فضای خوابگاهی و پرخاشگری دانشجو

به گزارش ایسنا؛ دکتر مولایی عضو هیات علمی گروه جامعه‌شناسی دانشگاه آزاد اسلامی اراک نیز در این نشست از دیدگاه اجتماعی و جامعه شناختی به مسائل حوزه خوابگاه نگاه کرد و گفت: در زمینه مشکلات دانشجویان در خوابگاه‌ها تحقیقات بسیاری به عمل آمده است و می‌توان گفت مشکلات خوابگاه‌ها در تمامی نقاط کشور تقریبا از یک جنس است و بنا به نوع دانشگاه کمی متفاوت است.

وی افزود: قدمت زندگی خوابگاهی در ایران به سال 1324 که اولین خوابگاه دانشجویی در تهران و اولین خوابگاه دخترانه در سال 44 با 52 دانشجوی دختر تاسیس شد برمی گردد و تا کنون زمان زیادی از پایه گذاری زندگی خوابگاهی در کشور می‌گذرد، اما متاسفانه در این مدت رشد چندانی دیده نشده و بین تعداد دانشجو و کیفیت خوابگاه‌ها تناسب زیادی وجود ندارد.

مولایی با اشاره به اینکه مشکلات دانشجویان در خوابگاه‌ها از زوایای اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و روانی ابعاد متفاوتی دارد، تصریح کرد: اصلی‌ترین نکته که اشاره شد و در تحقیقات علمی نیز به آن توجه شده، تراکم جمعیت و کمبود فضا در خوابگاه‌هاست. همیشه کمبود فضا اثرات منفی بر افراد یک اجتماع می‌گذارد و زمانی که فضا کم است احتمال پرخاشگری و خشونت خیلی بیشتر می‌شود.

این جامعه شناس بیان کرد: آزمایشاتی در این زمینه روی حیوانات و انسان‌ها انجام و مشاهده شده است که در هر مکانی که فضا بسته یا محدود باشد، احتمال پرخاشگری، استرس و اضطراب بین ساکنان آن مکان تا حد زیادی افزایش می‌یابد. در مورد خوابگاه‌ها نیز وضع به همین منوال است.

وی ادامه داد: از آنجاکه دانشگاه‌ها به یکی از ارکان ضروری جامعه تبدیل شده‌اند و به تبع آن خوابگاه‌ها خانه‌های دوم برای دانشجویان غیربومی به شمار رفته‌اند، باید تا جای ممکن فضای خوابگاه را نزدیک به فضای خانه کرد. این مهم مخصوصا برای دختران به دو دلیل دارای اهمیت است، یکی به دلیل تعداد بیشتر دختران دانشجو از سال 78 به این سو و دیگر اینکه دانشجویان دختر پیش از این کمتر از خانواده خود دور بوده‌اند، از این رو خلاء عاطفی روحی را بیشتر احساس می‌کنند.

مولایی افزود: براساس نظریه جامعه‌شناسی تنوع فرهنگی احساس محرومیت نسبی به وجود می‌آورد و دانشجویان دختر بر این اساس خود را با دیگران مقایسه می‌کنند. به عنوان مثال ممکن است دانشجویی که از مناطق کوچکتر پا به خوابگاه در شهری دیگر گذاشته خلایی را در خود احساس ‌کند که نقش مهم مشاوره در اینجا برای رفع این خلاء مشهود می‌شود.

وی با بیان اینکه ما معتقدیم مسئولان خوابگاه‌ها نباید با همه دانشجویان به طور یکسان برخورد کنند، گفت: برای ارتقای کیفی خوابگاه‌ها باید به این نکات نیز توجه کرد. از لحاظ روحی روانی تفاوت‌هایی بین دانشجویان دختر و پسر در خوابگاه‌ها وجود دارد و با توجه به نموداری به نام شیب رشد استقلال، تربیت متفاوت خانواده‌ها در این زمینه مشخص می‌شود. برخی دانشجویان خیلی وابسته‌ تربیت می شوند، برخی کاملا مستقل و برخی دیگر متعادل هستند.

لزوم پاسخگویی به نیازهای فرهنگی اجتماعی دانشجویان

عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اراک ضمن تاکید بر حضور مستمر مشاوران در خوابگاه‌ها، بیان کرد: باید پرونده‌های فرهنگی اجتماعی دانشجویان مورد مطالعه دقیق قرار بگیرد و براساس آن به نیازهای روحی روانی آنها پاسخ داده شود. مواردی همچون خودکشی دقیقاً به دلیل فشارهای ناشی از اضطراب، افسردگی و فشارهای مالی است. البته بخشی از این اتفاقات طبیعی است، جامعه شناسان مطرح جهان معتقدند بروز جرم در یک جامعه شاید تا حدی طبیعی باشد، اما وقتی از حد می‌گذرد جای نگرانی و تامل دارد.

وی در ادامه گفت: مشکلات دانشجویان را باید در سه شاخه وزارتخانه، خود دانشجویان و خانواده‌هایشان بررسی کرد. در سطح وزارت‌خانه باید به تراکم جمعیت دانشجو و پراکندگی فرهنگی نگاه کرده و خوابگاه‌ها را به استاندارد جهانی نزدیک کرد. با توجه به قدمت خوابگاه‌ها و فاصله آنها از استانداردها باید امکانات رفاهی را به وجود بیاوریم. در سطح وزارتخانه‌ها باید به نقش جنسیتی و اینکه تعداد دانشجویان دختر افزایش یافته، همچنین به کیفیت خوابگاه‌ها بیشتر توجه کنیم.

مولایی تصریح کرد: برخی دانشجویان خوابگاهی گلایه می‌کنند که فضای تفریحی ندارند و بویژه در زمستان‌های اراک برنامه‌های فرهنگی هنری همچون جشن و تئاتر در سطح شهر بسیار اندک است. از این رو نباید شرایط برای دانشجویانی که از نقاط دیگر کشور می‌آیند غیرقابل تحمل ‌شود؛ از این لحاظ وظیفه خوابگاه‌ها و مسئولان امر در این زمینه بسیار سنگین است.

این استاد دانشگاه ادامه داد: دانشگاهی که دانشجوی غیربومی جذب می‌کند باید به این موضوعات فرهنگی نیز فکر کرده باشد چراکه بر فرهنگ میزبان و فردی که وارد این جامعه می‌شود، تاثیرگذار است، همچنین بخشی از مشکلات دانشجویان غیربومی نیز به فرهنگ ما صدمه می‌زند که باید به این موضوع توجه کنیم.

مولایی ضمن تایید سخنان فتح‌آبادی گفت: در سطح خانواده، معتقدم که رفتار دانشجویان به خانواده‌و دوران کودکی و دبیرستان آنان برمی‌گردد. برخی خانواده‌ها فرزندان خود را در عین مستقل بودن وابسته به خانواده بار می‌آورند. ‌باید از زمان آماده شدن فرزند برای شرکت در کنکور آمادگی‌ها و مهارت‌هایی به خانواده‌ها برای پذیرش تغییر آموزش داده شده و به خود دانشجویان نیز مهارت‌های زندگی خوابگاهی آموزش داده شود. به این منظور، برای دانشجویان جدیدالورود جلسات توجیهی تشکیل و آنان را با مسئولین آشنا می‌کنند، همچنین باید جلساتی با تک تک دانشجویان گذاشته شود، این اقدام انجام شدنی است و با توجه به مددکاران اجتماعی موجود می‌توان در این زمینه با دانشجویان صحبت کرد.

وی نحوه برخورد مسئولان خوابگاه با دانشجویان را نیز مهم دانست و گفت: خشونت به خرج دادن برخی مسئولان خوابگاهی به قصد کنترل خوابگاه زمینه ساز همان دور شدن از مکان امن و عاطفی و احساس غریبگی در دانشجو است.

مولایی ادامه داد: این مسائل همگی موجب استرس و اضطراب در دانشجو می‌شود و در فعالیت‌های درسی وی همچون ارائه کنفرانس نمود پیدا می‌کند. او توان دارد اما به دلایل مختلف در خوابگاه و مقایسه خود با سایر دانشجویان و تفاوت‌های فرهنگی اجتماعی موجود احساس کرده است که با بقیه فاصله بسیاری دارد و این احساس کم‌کم در نوع پوشش و نوع نگرش وی تغییر ایجاد می‌کند در حالی که هیچ نیازی به ایجاد این تغییرات نیست.

وی تاکید کرد: به نظر می‌رسد باید موضوع خوابگاه‌ها را با توجه به ویژگی‌های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی دانشجویان تنظیم و استاندارد کنیم.

این جامعه شناس اظهار کرد: مشکلات خوابگاهی بسیارند، اما در عین حال نکات مثبتی نیز وجود دارد. محققان مقایسه ای بین دانشجویان خوابگاهی و غیرخوابگاهی به لحاظ فرهنگی و ارزشی انجام داده‌اند و نتایج نشان داده است که افرادی که تجربه زندگی خوابگاهی داشته‌اند دارای انسجام و همبستگی و همکاری بیشتری هستند، بسیاری از آنها به دلیل تمرین زندگی جمعی دوست داشتند تشکیل خانواده بدهند، اما دانشجویانی که خارج از خوابگاه سکونت داشتند متفاوت فکر می‌کردند.

وی ادامه داد: افرادی که در خانه‌های خصوصی ساکن بودند میل بیشتری به مهاجرت و تنها زندگی کردن داشتند. بر این مبنا، اگر راهکارهایی در کنار نکات مثبت ارائه شود قطعاً خوابگاه دانشجویی ساکنانش را در دانشگاه‌ها و زندگی شهری فعال‌تر می‌کند.

ناهمسویی فرهنگی با هم‌اتاقی‌ها

مولایی در بخش دیگری از صحبت‌هایش ضمن ابراز گله‌مندی از برخی پاسخ‌ها به اعتراضات خوابگاهیان، اضافه کرد: گاهی اوقات دانشجو به لحاظ فرهنگی با هم‌اتاقی خود همسو نیست و به آنها گفته می‌شود که باید تمرین کنید با فرهنگ‌ها و دانشجویان مختلف سازگار شوید و این کار همیشه شدنی نیست.

وی افزود: خوابگاه می‌تواند حتی در چینش اتاق‌ها نیز زمینه این نزدیکی فرهنگ‌ها را فراهم کند. در خوابگاه از فرهنگ‌های مختلف حضور داشته باشند، اما در یک اتاق ترجیحاَ همسویی فرهنگی لحاظ شود و هم‌اتاقی‌ها احساس مشترک داشته باشند و در عین حال با دانشجویان اتاق‌های دیگر همراه باشند چراکه از این طریق کلید موفقیت را کسب کرده و چگونگی برقراری ارتباط را یاد می‌گیرند.

این جامعه شناس گفت: دانشجو باید نسبت به بهداشت تغذیه‌اش نیز احساس امنیت داشته باشد، همچنین نباید ترس از صحبت کردن با مسئولان دانشگاهی در بین دانشجویان وجود داشته باشد. اگر می‌خواهیم آنجا را خانه‌ای امن بدانیم باید این نکات لحاظ شوند.

وی با بیان اینکه نباید در استقرار دانشجو در اتاق‌ها محدودیت ایجاد کرد، گفت: باید دانشجو را بشناسیم و برای پرونده‌های هر کدام وقت بگذاریم. وقتی می‌بینیم دانشجو نمی‌تواند در یک اتاق راحت باشد باید تغییراتی ایجاد کنیم، اما نباید یک قانون مشخص در این رابطه وضع کنیم چراکه باید دانشجویان را به گونه‌ای تربیت کنیم که قادر باشند با فرهنگ متفاوت هم برخورد داشته باشند.

مولایی ادامه داد: تلویزیون از کمترین امکانات برای دانشجویان است و امروز خوابگاه باید به لوازمی همچون کامپیوتر و اتاق‌های سایت مجهز باشد، در این صورت بسیاری از مشکلات کم می‌شود و دانشجو اوقات فراغت خود را غنی می‌سازد.

باید منتظر افزایش مهاجرت دانشجویی باشیم

وی در خصوص علل و عوامل کاهش تعداد دانشجویان گفت: بخشی از این موضوع به این بر می‌گردد که دانشجو امیدی به یافتن شغل پس از اتمام تحصیلات ندارد و از طرفی هم باید هزینه‌های بالایی در این راه پرداخت کنند، لذا دانشجویان با سنجش این مسائل می‌بینند که علیرغم علاقه به درس و دانشگاه ترجیح می‌دهند که به دلیل مسائل مالی قید دانشگاه را بزنند.

مولایی تصریح کرد: از سویی نگران دانشجویان و فرار نخبگان هستیم و از سوی دیگر دانشجویان را رها کرده‌ایم در حالیکه در گذشته چنین نبود و دانشگاه‌های تهران از لحاظ امکانات تغذیه‌ای در شرایط عالی به سر می‌بردند، هیچ دانشجویی نگران خوراک و مسائل تغذیه‌ای نبود و حتی رابطه‌ای صمیمی با آشپزها داشتند.

وی با اشاره به مهاجرت دانشجویان تصریح کرد: باید به دانشجو حق بدهیم که به خارح از کشور مهاجرت کند چراکه حقوق و امتیاز کسب می‌کند در حالیکه اینجا امکانات اولیه نیز از آنها دریغ می‌شود و آنها را دلسرد می‌کنیم. با ادامه این روند باید شاهد افزایش مهاجرت باشیم.

معضلی به نام خانه های مجردی

به گزارش ایسنا؛ مدیرعامل انجمن دانشجویان و فارغ‌التحصیلان اراک "ادفا" نیز در این نشست با استناد به آمارهای ارائه شده در این میزگرد گفت: استان مرکزی دارای 89 خوابگاه و 11هزار و 800 دانشجوی خوابگاهی و از طرفی 44 هزار دانشجوی غیربومی است که بیش از 32 هزار نفر از آنها خوابگاه ندارند. دانشجوی غیربومی اولا از لحاظ مالی استطاعت اجاره کردن یک خانه را ندارد و از طرفی کسانی که در مناطق مرکزی شهر ساکن هستند، تحت هیچ شرایطی حاضر نیستند خانه مجردی اجاره دهند از این رو دانشجو مجبور می‌شود به حاشیه شهر که پر از معضلات اجتماعی است نقل مکان کند.

عادل حکمت افزود: نهایتا اتاق دانشجویی که اجاره شده به خانه فساد و منبع مشکلات تبدیل می‌شود به طوریکه حتی دانشجویان دیگر به آنجا دعوت شده و به تدریج به سمت معضلات کشیده می‌شوند.

وی تصریح کرد: طبق سخنان آقای فتح‌آبادی باید 35 درصد افزایش خوابگاه داشته باشیم تا به استاندارد جهانی نزدیک شویم با این ارقام اگر تا این مقدار افزایش داشته باشیم، برای این 44هزار نفر خوابگاه تامین می‌شود و نهایتا باز برای همان 11هزار و 800 نفر می‌توانیم ارتقای کمی و کیفی خوابگاه را داشته باشیم. این هم یکی از مشکلات اساسی است که نظام آموزشی ما با آن درگیر است و میانگین هشت مترمربع به عنوان سرانه فضای خوابگاه دانشجویی مشکلی است که باید بررسی شود.

حکمت با اشاره به این مطلب که تهیه خوابگاه خصوصی در سه ترم اول برای یک دانشجوی تازه وارد از معضلات اساسی است، اظهار کرد: یک دانشجوی غریب به این شهر پا گذاشته و تحت تاثیر فرهنگ آن شهری که آمده قرار خواهد گرفت علاوه بر تغییر فرهنگ با مشکلات افسردگی و روحی روانی نیز دست به گریبان است.

مدیرعامل ادفا در خانه سازمان‌های مردم نهاد گفت: سه ترم اول در بسیاری از دانشجویان دقیقا فصل درگیری دانشجو با معضلات است که این مشکل باید برطرف شود. اگر هم قادر به تغییر این قانون نیستیم، حداقل به دانشجویان ترم اول باید خوابگاه دولتی داده شود چراکه در ترم‌های بالاتر نسبت به ترم اول تاثیرپذیری و استقلال فرد بیشتر است.

وی با اشاره به محرومیت دانشجویان امروزی از حقوق و امتیازات اولیه تصریح کرد: در دهه‌50 به دانشجویان حق تحصیل ماهیانه داده می‌شد به طوریکه بعد از فارغ‌التحصیلی مبلغ خوبی را به عنوان پس‌انداز داشتند. کیفیت نامطلوب غذای دانشگاه نیز از دیگر مشکلاتی است که گریبان‌گیر دانشجو است.

حکمت در ادامه با بیان اینکه مطالبه‌گری و نظارت از اختیارات NGOهاست، افزود: اصلی‌ترین هدف سمن‌ها مطالبه‌گری و نظارت است و ما نیز به عنوان بازوی اجرایی دولت در مسائلی که قادر به انجامش نیست و روی زمین مانده ایفای نقش می‌کنیم.

وی اظهار کرد: متاسفانه از سال 91 که انجمن فارغ‌التحصیلان و دانشجویان اراک به ثبت رسیده است تا به امروز با تمام پیگیری‌ها هنوز نتوانستیم در دانشگاه‌ها یک اتاق کوچک بگیریم تا بتوانیم با دانشجویان ارتباط تنگاتنگ داشته و مکشلات را بررسی و پیگیری کنیم از این رو نهایتا باید دانشجویان را به خارج از دانشگاه بکشانیم.

حکمت ادامه داد: بسیار جالب است که این دانشجویان با علاقه و انگیزه بیشتری در سمن‌ها فعالیت می‌کنند، طی سال‌های اخیر شاهد بودیم که دانشجو حاضر نیست در دانشگاه فعالیت کند، اما با تمام توان و انرژی در سمن‌ها ورود پیدا کرده و فعالیت می‌کند و در نهایت به یک نخبه تبدیل می‌شود.

مدیرعامل ادفا گفت: شاید این مسئله ناشی از عدم اعتماد مسئولان دانشگاه به جوانان و دانشجویان باشد که نمی‌خواهند عرصه را برای پیشرفت جوانان فراهم کنند. سمن‌ها این مشکلات را ندارند و دانشجو و فعالیتش در آن دیده می‌شود و او نیز در رفع معضلات از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کند.

وی با اشاره به اینکه ادفا از فرمانداری اراک مجوز اخذ کرده است، افزود: دانشگاه‌های حوزه اراک باید به گونه‌ای باشند که ما به عنوان ناظر حق ورود به آنها را داشته و نظارت کنیم ولی متاسفانه این اتفاق نیفتاده است.

حکمت گفت: تشکیل شبکه صنفی استان موضوعی است که در اولین جلسه شورای هماهنگی دانشجویان مطرح شده و هدف این است که در خارج از دانشگاه هم شورای صنفی به صورت استانی داشته باشیم.

مجتمع خوابگاهی، پروژه‌ای که بر زمین مانده

به گزارش ایسنا؛ فتح‌آبادی در بخش پایانی میزگرد با اشاره به راهکارهای مشکلات ذکر شده در این نشست و با تاکید بر استفاده از ظرفیت‌های مختلف جهت خوابگاه‌سازی و رفع مشکلات دانشجویان گفت: بی‌شک باید همکاری بخش خصوصی را در این عرصه جلب و در سطح استان و کشور باید راهبردهای لازم را ایجاد کنیم.

وی افزود: طی چندسال اخیر، در صدد بودیم دو نقطه را به عنوان مجتمع خوابگاهی تعریف کنیم تا همه دانشگاه‌ها بتوانند از آن استفاده کنند، اما این مجتمع خود زیرساخت‌ها و تشکیلات خاصی می‌طلبد. به عنوان مثال چهار هزار نفر جمعیت این مجتمع به نوعی در حد کانون جمعیتی یک شهر است و قاعدتا چنین مرکزی که جمعیت کثیری در آن تمرکز می‌کند، باید از همه استانداردهای لازم برخوردار باشد.

فتح‌آبادی تصریح کرد: به منظور اجرایی کردن این اقدام که قرار بود با مشارکت بخش خصوصی و خیرین همراه باشد، تا پیش‌بینی زمین هم پیش رفتیم و امیدواریم این پروژه که از زمان استاندار وقت متوقف مانده را با کمک مسئولان و شهرداری پیگیری کنیم.

دبیر شورای هماهنگی دانشگاه‌های استان مرکزی در ادامه به اهمیت نقش شهرداری و مدیریت شهری در خوابگاه‌سازی و کمک به مجموعه دانشگاه اشاره و با بیان اینکه این نکته که در دنیا نیز مورد توجه است در کشور ما مغفول مانده، افزود: شهرداری‌ها دارای منابع فراوان هستند و از لحاظ قانونی دستشان بازتر است؛ اما ما نتوانستیم با شهرداری‌ها و روسای دانشگاه‌ها تعامل لازم را برقرار و از ظرفیت شهرداری دراین راستا بهره ببریم. این سرفصلی است که باید تعریف و راهبردهای آن مشخص شود.

وی اظهار کرد: استفاده از مشارکت خیرین نیز در این زمینه بسیار حائز اهمیت است. در سطح کشور 50 دانشگاه از حمایت خیرین استفاده می کنند و استان مرکزی و دانشگاه اراک نیز به دنبال این موضوع است و اگر به نتیجه برسند بسیاری از مشکلات حل خواهد شد.

فتح‌آبادی ادامه داد: در قانون بودجه سال 94 یک ماده قانونی هست بر این مبنا که اگر خیرین تا 50 درصد به احداث خوابگاه کمک کنند، 50درصد باقیمانده را دولت متقبل می‌شود و این ظرفیت مطلوبی است که می‌توان آنرا دنبال کرد.

اولویت با خوابگاه دختران و متاهلین

وی بر در اولویت قرار گرفتن خوابگاه ویژه دختران، سپس خوابگاه متاهلین تاکید کرد و افزود: به این مسئله که حائز اهمیت است در جلسات با روسای دانشگاه‌ها اشاره می‌شود و جزو برنامه‌هاست تا اقدامی موثر در این زمینه صورت بگیرد.

مدیرکل دفتر امور اجتماعی استانداری مرکزی گفت: می‌توان از فرصت مناسب هفته خوابگاه‌ها و از این ظرفیت جهت اطلاع‌رسانی و برقراری تعاملات جامعه و دستگاه‌های اجرایی با خوابگاه‌ها و دانشجویان استفاده و برنامه‌ای تعریف کرد که خود دانشجویان و گروه‌های صنفی و انجمن‌ها بتوانند در موضوعات مختلف همچون شیوه صحیح زندگی، آموزش‌هایی را برای دانشجویان مدنظر قرار دهند.

وی اضافه کرد: باید شادابی و نشاط در قالب مسابقات ورزشی و بازی‌های محلی و آشپزی حداقل در هفته خوابگاه‌ها ایجاد شود و از امتیازات تفاوت‌های فرهنگی در این مسیر بهره برد. انتخاب اتاق نمونه، اهدای جوایز، برگزاری تریبون آزاد در زمینه مسائل دانشجویی در خوابگاه‌ها از جمله این اقدامات است که باید در برنامه‌ها قرار بگیرد.

فتح‌آبادی با تاکید بر مستمر بودن فعالیت‌های مشاوره‌ای در خوابگاه‌ها، تصریح کرد: علاوه بر این باید در ابتدای هر سال تحصیلی یک سنجش سلامت روانی از دانشجویان صورت گیرد. پایش بخشی از اطلاعات آن نیز می‌تواند ملاکی جهت توزیع دانشجویان و رسیدگی به مباحث اختلالات روانی شود.

ضرورت ورود سمن‌ها به دانشگاه

وی شکل‌گیری تشکل‌ها در سطح جامعه را مثبت ارزیابی کرد و گفت: این تشکل‌ها و سمن‌ها هنوز نتوانسته‌اند به عنوان واسطه در دانشگاه نفوذ کنند البته جرقه‌هایی زده شده است که می‌تواند با افزایش تعاملات توسعه پیدا کند. اگر این مهم برقرار شود می‌توان این صنف را در دانشگاه ایجاد و سپس یک شورای صنفی یا شبکه صنف در استان تدوین کنیم و به طور مستقیم، عملیاتی و تخصصی وارد مباحث خوابگاهی شویم که خیلی می‌تواند موثر واقع شود.

فتح‌آبادی گفت: مسئولان خانه سازمان‌های مردم نهاد باید ارتباط خانه را با دانشجو و ارتباط خانواده‌ها را با دانشجویان ساکن خوابگاه پیگیری کنند. ما آمادگی داریم در هفته خوابگاه‌ها مسئولان را جهت بازدید از خوابگاه‌ها هماهنگ کنیم که یک بار در سال 85 این مهم انجام شد و حتی شخص استاندار از هشت خوابگاه بازدید به عمل آورد. باید در این هفته همکاری و کمک و مشارکت دستگاه‌ها را به سمت خوابگاه‌ها ببریم.

دبیر شورای هماهنگی دانشگاه‌های استان مرکزی گفت: دانشگاه‌های دولتی و غیردولتی این امکانات را ندارند که همه نیازها را تامین کنند، اما دستگاه‌ها دارای این شرایط هستند و منوط بر اینکه لیستی از معضلات خوابگاه‌ها به دست ما برسد، قادر خواهیم بود فرماندار و مدیرکل ارشاد اسلامی و سایر ذیربطان را جهت بازدید و تامین امکانات موردنیاز در این هفته هماهنگ کنیم.

خوابگا‌ه دغدغه اصلی روسای دانشگاه‌ها نیست

وی اضافه کرد: بهتر است روسای دانشگاه‌ها ساعتی را در خوابگاه حضور پیدا کرده و حتی از غذای دانشجویان میل کنند، یا خودشان آشپزی کنند. این موضوع باید در هفته خوابگاه ها دنبال شود. در مجموع خوابگا‌ه دغذغه اصلی روسای دانشگاه‌ها نیست و گروه و صنف حاضر در جلسه امروز می‌تواند این مسئله را به عنوان دغدغه اصلی مطرح کند.

فتح‌آبادی ادامه داد: آمادگی داریم در هفته خوابگاه‌ها تعامل را بین مدیران دستگاه‌های اجرایی و خوابگاه برقرار کنیم. فرمت را شما تهیه و به ما بدهید و در شهرستان‌ها نیز بخش‌نامه شود. حتی امام جمعه شهرستان‌ها می‌توانند ساعتی را در خوابگاه به سر برده و بدون سخنرانی با مشکلات از نزدیک آشنا شوند و صحبت‌ها شنیده شود.

وی در ادامه با اشاره به ظرفیت شورای هماهنگی دانشگاه‌های استان گفت: در این حوزه نیز آمادگی داریم یکی از موضوعات و دستور کار شورای مذکور درباره خوابگ

[ منبع این خبر سایت شمانیوز-استان ها می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «از خانه به‌دوشی خوابگاه‌نشینان تا صابون بانک برتن دانشگاه!» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت شمانیوز-استان ها منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات