چرا کودکان لجباری می کنند -آکا

سایت کودک ، نی نی آکاتربیت کودک ,[categoriy]

چرا کودکان لجباری می کنند

چرا کودکان لجباری می کنند -آکاچرا کودکان لجباری می کنند -آکا

آکاایران: چرا کودکان لجباری می کنند

آکاایران: چرا بچه ها در سنین مختلف باز هم لبجازی می کنند؟

 

به گزارش آکاایران: معمولا رفتارهای منفی گرایانه و لجبازی به شکل یکدندگی مستمر، مقاومت در برابر دستورالعمل ها و تمایل نداشتن به صلح و سلطه پذیری یا جر و بحث با بزرگسالان و همسالان ظاهر می شود.

این اختلال بین دو تا 16 درصد کودکان دیده می شود و تا قبل از بلوغ در پسران شایع تر است و از قبل از هشت سالگی و معمولا تا اوایل نوجوانی دیده می شود. برای تشخیص لازم است چهار یا بیش از چهار مورد از نشانه های زیر حداقل به مدت شش ماه دوام داشته باشد:

 

براحتی از کوره در می رود، با بزرگسالان مشاجره می کند، به طور فعال از انجام خواسته ها سرپیچی می کند، قواعد و مقرراتی را که بزرگسالان اعلام می کنند، نادیده می گیرد، از روی عمد موجب ناراحتی دیگران می شود، دیگران را به خاطر اشتباهات یا بدرفتاری خودش سرزنش می کند، حساس و زودرنج است، خشمگین و اوقات تلخ است، کینه توز و انتقامجو است .

عوامل مختلفی از قبیل فضای خانواده؛ تعارضات و مشاجراتی که بین پدر و مادر وجود دارد؛ نوع ارتباط والد ـ فرزند؛ عدم برخورداری از نظم و برنامه های تفریحی و قوانین سختگیرانه والدین از جمله عوامل موثر در بروز این اختلال است.

برای مقابله با نافرمانی چکار می توان کرد؟

درکشان کنید. وقتی از کودک خود می خواهید برای ناهار بیاید و او فریاد می زند که «الان نه!» و اگر دوباره خواستید که به هر حال بیاید و عصبانی شد، خود را جای او بگذارید. اگر در حال اسکیت بازی کردن با دوستان اش است، بگویید که می دانید ترکِ بازی کار سختی ست ولی غذا آماده شده است.

 

این کار برای این است که به او نشان دهید، علی رغم اینکه جزئی از مشکل بوده اید، ولی در واقع طرف او هستید. سعی کنید عصبانی نشوید (حتی اگر همسایه ها سرگرم تماشای این نمایش بین شما و کودک دبستانی تان باشند). مهربان و درعین حال درخصوص ضرورت آمدنش مصر باشید.

حد و حدودی مشخص کنید. کودکان دبستانی نیازمند – و حتی خواهان- محدودیت هستند، پس این محدودیت ها را وضع کنید و مطمئن شوید که فرزندتان از آنها اطلاع دارد. حد و حدود را گوشزد کنید، «اجازه نداری بدون اجازه از تلفن استفاده کنی»، یا «یه بار که بهت گفتم باید بیای».

 

اگر فرزندتان (مثل هر بچه دیگری) در اطاعت از این حدود مشکل دارد، روی راه حل ها کار کنید. در مورد وضعیت پیش آمده صحبت کنید و سعی کنید که به عمق مسئله ی نافرمانی فرزندتان راه یابید.

شاید به این دلیل از انجام دادن تکالیف خانه خودداری می کند که در ریاضیات مشکل دارد. در این شرایط، یک بازی رایانه ای ریاضی یا چند جلسه ی تقویتی با برادر یا خواهر بزرگتر موثر خواهد بود. یا به این خاطر از پذیرش درخواست شما مبنی بر رفتن برای ناهار یا چیز دیگر سر باز می زند که به اندازه کافی وقت بیرون رفتن ندارد. اگر بداند که شما نیز به همراه او در پی یافتن راهی برای حل مشکل هستید، میزان نافرمانی خود را کاهش خواهد داد.

 
تنبیه ممکن است کودک را به خوب رفتار کردن وادارد، ولی تنها از روی ترس است. بهتر است که او کار خوب را با میل خودش انجام دهد چون این کار روز را برای او خوشایند تر می کند و احساس خوبی در او ایجاد می کند

اخلاق و رفتار خوب را تقویت کنید. با این که تنبیه زبانی به هنگام نافرمانی فزرندتان وسوسه کننده است، توصیه می کنیم که زبان خود را نگه دارید. به گفته ی جین نلسون، نویسنده ی سری کتاب های «انضباط مثبت»، “وقتی رفتار بدی از کودک سر می زند، بلافاصله خود احساس بدی خواهد داشت. این فکر از کجا آمده است که برای بهبود رفتار کودکان، باید ابتدا کاری کنیم که احساس بدتری نسبت به خود داشته باشند ؟» در واقع این کار تنها به رفتاری منفی تر خواهد انجامید.

 

در عوض، سعی کنید وقتی فرزندتان کار خوبی انجام می دهد، او را تشویق کنید. به یاد داشته باشید، تادیب کودک دبستانی تان به معنای کنترل وی نیست – به جای آن به او بیاموزید که خود را کنترل کند.

تنبیه ممکن است او را به خوب رفتار کردن وادارد، ولی تنها از روی ترس است. بهتر است که او کار خوب را با میل خودش انجام دهد چون این کار روز را برای او خوشایند تر می کند و احساس خوبی در او ایجاد می کند.

 

معذلک به کودک خود بفهمانید که وقتی قانونی را زیرپا می گذارد، پیامدهایی خواهد داشت. به جای تنبیه، منطقی و روراست باشید: «اگه تو خونه با توپ فوتبال بازی کنی، مجبورم بذارمش تو گاراژ و دیگه بهت ندمش».

از بهانه ها استفاده ی مثبت کنید. وقتی کودک دبستانی شما به خاطر اینکه چیزی یا کاری مطابق میل اش نبوده، در آستانه ی عصبانی شدن قرار می گیرد، به او کمک کنید تا خونسردی خود را بازیابد. به جای دستور تنبیهی («برو تو اتاقت»)، وی را تشویق کنید که در گوشه ی مورد علاقه اش در اتاق خواب خود یا کاناپه ای راحت در نشیمن تنها بنشیند تا آرام گیرد.

 

شاید کودک شما حتی بخواهد «جایی برای تمدد اعصاب” برای خود پیدا کند – با یک بالش بزرگ، رواندازی نرم، و چند کتاب محبوب خودش. اگر از درخواست شما سر باز زد، پیشنهاد دهید که با هم کتابی بخوانید یا به پیاده روی بروید.

اگر باز مخالفت کرد، خودتان تنها بروید – فقط برای آرام شدن. این کار شما نه تنها مثالی خوب برای او خواهد بود، بلکه برای خودتان نیز فرصت استراحتی ارزشمند پدید خواهد آورد. آنگاه که هر دوی شما احساس آرامش کردید، زمان صحبت کردن در مورد رفتار مناسب فرا رسیده است.

 

به کودک دبستانی خود قدرت و اختیار بدهید. سعی کنید برای فرزند خود فرصتی برای بروز دادن استقلال شکوفاشده اش فراهم آورید. بگذارید خود لباس هایش را انتخاب کند (البته تا جایی که تمیز و فاقد لک یا سوراخ باشند). به عقیده ی نلسون «این نوع مشارکت به این معنا نیست که کودک دبستانی شما همه کاره است. بلکه تنها نشان می دهد که به وی و نیازهایش اهمیت می دهید.»

راه دیگری برای اینکه به کودک تان کمک کنید بیشتر احساس اختیار کند این است به جای اینکه بگویید چه کار نمی تواند بکند، بگویید چه کاری می تواند بکند.

 

 

[ منبع این خبر سایت آکاایران-کودکان می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «چرا کودکان لجباری می کنند -آکا» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت آکاایران-کودکان منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات