نیم قرن با پیکان

سال‌ها پیش زمانی که احمد خیامی، خودروی «ارو» (Arrow) از محصولات گروه خودروسازی ورشکسته روتس بریتانیا را برای مونتاژ در ایران انتخاب کرد، کمتر کسی فکر می‌کرد این خودرو روزی مشهور، محبوب و خاطره‌ساز شود ، طوری که با شنیدن کلمه خودرو، نام پیکان در ذهن بیشتر ایرانیان متبادر می‌شد.

به گزارش جام جم آنلاین ، شرکت ایران ناسیونال، دوازدهم مهر ۱۳۴۱ با هدف مونتاژ و تولید خودرو در خیابان اکباتان تهران با سرمایه ده میلیون تومانی از سوی برادران خیامی تاسیس شد و کار خود را یک سال بعد با مونتا‌ژ اتاق اتوبوس در زمین‌های حاشیه جاده کرج آغاز کرد.

در سال 1345، قرارداد تولید «ارو» میان شرکت ایران ناسیونال و شرکت تالبوت زیرمجموعه گروه خودروسازی روتس منعقد شد و خیامی نام پیکان را که ترجمه فارسی «Arrow» بود، برای این خودرو انتخاب کرد.

ساعت 10 و نیم صبح روز دوشنبه 23 اردیبهشت سال 1346 مراسم افتتاح خط تولید پیکان آغاز شد تا تولید این خودرو رسما با دو تیپ کار و دولوکس شروع شود. تیپ دولوکس مجهز به موتور 1725 سی‌سی با سرسیلندر چدنی و قدرت 75 اسب بخار در 4700 دور در دقیقه، داشبورد چوبی، سپر آبکاری شده شمشیری و نوار استیل دور بدنه بود. تیپ کار نیز با داشبورد تخت «داشبورد وانتی» و بدون تزئینات به بازار عرضه شد. در سال 1347، شرکت آمریکایی کرایسلر توانست گروه خودروسازی روتس را بخرد. در سال 1349 پیکان اتوماتیک با گیربکس بورگ وارنر «Borg-Warner» تولید و روانه بازار شد.

در سال 1350، پیکان جوانان با موتور ارتقا‌ءیافته مجهز به سیستم سوخت‌رسانی دو کاربراتور و سرسیلندر آلومینیومی و قدرت 80 اسب بخار در 4900 دور در دقیقه و ظاهر اسپرت با جلوپنجره جدید، رینگ و صندلی اسپرت و داشبورد دوقلو مجهز به دور موتور و تزئین چوب در رنگ‌های جوان‌پسند عرضه شد. در همین سال تمام مدل‌های دیگر نیز با داشبورد دوقلو تولید شد. در آن سال پنج مدل پیکان دولوکس، جوانان، کار، استیشن و وانت تولید می‌شد.

در سال 55، سپر‌های مکعبی جایگزین سپرهای شمشیری پیشین شد. پس از انقلاب، شرکت ایران ناسیونال به ایران خودرو تغییر نام داد. در سال 58، شرکت کرایسلر با فیس‌لیفت پیکان دولوکس، مدل جدیدی با چراغ‌های مستطیل در جلو و عقب و نمایشگر کیلومتر وآمپر متفاوت عرضه کرد. این مدل به چراغ بنزی معروف شد.

در سال 65، شرکت پژو، کارخانه تالبوت را از کرایسلر خرید و تولید قطعات پیکان متوقف شد و ایران‌خودرو، ماشین‌آلات تالبوت را خریداری و وارد کشور کرد. در سال‌های اواخر جنگ تولید پیکان به دلیل کمبود قوای محرکه کاهش یافت تا این‌که ایران خودرو در مذاکره با پژو توانست تعدادی موتور پژو 504 را خریداری و روی پیکان مونتاژ کند و تولید آن از سال 68 شروع شد و شش سال ادامه داشت. این مدل به پیکان پژویی «پیکاژو» معروف شد که با توجه به سنگینی موتور، بعد از مدت کوتاهی جلوبندی آن نیاز به تعمیر پیدا می‌کرد. ولی سرعت و قدرت بالاتری داشت.

در سال 71، شرکت ایران خودرو با مشارکت مگاموتور و با استفاده از تجهیزات خریداری شده از تالبوت توانست پیکان را با موتور 1600 روانه بازار کند که علاوه بر گیربکس پنج دنده معمولی با گیربکس پنج دنده آرژانتینی و شش دنده آلمانی تولید می‌شد. این موتور 71 اسب بخار در 5000 دور در دقیقه قدرت داشت.

در سال 80 با توجه به مصرف سوخت و آلودگی محیط‌زیست، سیستم سوخت‌رسانی پیکان با مشارکت ساژم فرانسه از کاربراتور به انژکتور تبدیل شد تا استاندارد آلایندگی و مصرف سوخت آن سال را رعایت کند و در سال 84 با حضور اسحاق جهانگیری وزیر صنایع وقت، تولید پیکان متوقف شد و آخرین پیکان با این جمله مشهور از سوی وی به موزه رفت؛ «پیکان ارابه‌ای بود که صنعت خودرو بر دوش آن شکل گرفت و امروز به موزه می‌رود تا نظاره‌گر اعتلای این صنعت باشد.» (اسحاق جهانگیری 25 اردیبهشت 84) گرچه این جمله همچون میخی بود که بر تابوت پیکان کوبیده شد ، اما تولید وانت پیکان تا 10 سال بعد ادامه داشت.

[ منبع این خبر سایت الف-اقتصادی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «نیم قرن با پیکان» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت الف-اقتصادی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات