چگونه بعضی از گیاهان گوشت خوار شدند؟ - آکا

سایت علمی ، اخبار علمی آکااخبار علمی تازه های فناوری اخبار آموزشی ,[categoriy]

چگونه بعضی از گیاهان گوشت خوار شدند؟

چگونه بعضی از گیاهان گوشت خوار شدند؟ - آکا

آکاایران: چگونه بعضی از گیاهان گوشت خوار شدند؟

آکاایران: از زمان آغاز حیات بی مهرگان بر زمین، گیاهان باید از خودشان در مقابل موجوداتی محافظت می کردند که برای تغذیه شاخ و برگ های آنها را گاز می زدند. اما در بعضی موارد، گیاهان قاعده را برعکس کردند و خودشان به شکارچی تبدیل شدند. از میان این گیاهان این موارد شناخته شده ترین آنها هستند: «دروزا» (sundew) با شاخک های چسبناکش، «پارچ گیاه» (pitcher plant) با حوضچه ی آنزیم های فریبنده و «ونوس مگس خوار» (Venus Flytrap) با چنگال مرگش. این گیاهان به کمک عادت های غذایی تهاجمی می توانند در خاک عاری از مواد غذایی کافی، نیتروژن و دیگر مواد غذایی مورد نیازشان را تامین کنند و زنده بمانند. بسیاری از زیست شناسان معتقدند که این رفتار شکاری زمانی تکامل یافت که اجداد گیاهان گوشت خوار امروزی مکانیسم های شناسایی و دفاع در مقابل حشرات را به سلاح های تهاجمی تبدیل کردند.

به گزارش آکاایران: حالا مطالعه ای روی ونوس مگس خوار انجام شده که این فرضیه را تایید می کند. این پژوهش توسط  تیمی تحقیقاتی به سرپرستی یک زیست فیزیک دان به نام «رینر هدریک» و یک متخصص بیوانفورماتیک به نام «یورگ شولز» از دانشگاه «وورتسبورگ» انجام شد. این تیم هنگامی که گیاه حضور حشره را احساس و طعمه اش را هضم کرده، آن را زیر نظر گرفته و ژن های بیان شده ی آن را در طول این پروسه مطالعه کردند. این تحقیق که در ژورنال Genome Research منتشر شده، جزییات بسیار زیادی از فعالیت های مولکولی گیاه در طول روند به دام انداختن طعمه ارایه می دهد. یک ژنتیک شناس به نام «ویکتور آلبرت» از دانشگاه نیویورک می گوید «این پژوهش بسیار عالی بوده و از مطالعات قبلی که انجام شده کامل تر و دقیق تر است.»

مگس خوار برای گرفتن جاندار بی مهره ای که به تله اش افتاده از یک سیستم هشداری بسیار قدیمی استفاده می کند. وقتی دست و پا زدن طعمه موهای گیاه را تحریک می کند، این سیستم هشداری گیاه را با خبر می کند. موهای گیاه هم به نوبه ی خود پالس هایی الکتریکی تولید می کنند که درنتیجه ی آن غده های درون دام تحریک شده و جاسمونیک اسید تولید می کنند. گیاهان غیرگوشت خوار هم از همین سیگنال برای دفاع در مقابل گیاه خواران استفاده می کنند. هدریک می گوید الگوهای بیان ژن در این دو نوع گیاه به هم شبیه هستند.

اما پیامدهای سیستم هشدار کاملا متفاوت هستند. در گیاهان غیرگوشت خوار جاسمونیک اسید ترکیبی از سموم دفاعی و مولکول ها را تولید می کند که «هیدرولاز» را خنثی می کنند. هیدرولاز آنزیم هایی هستند که  جانداران گیاه خوار برای تجزیه ی پروتئین گیاهان آن را ترشح می کنند. گیاهان هم برای ضد حمله هیدرولاز خودشان را تولید می کنند که می تواند «کیتین» (ماده ی سازنده ی اسکلت خارجی حشرات) و دیگر اجزای حشرات یا میکروب ها را از بین می برد. اما در ونوس مگس خوار، جاسمونیک اسید یک واکنش تهاجمی را به همراه دارد. ده ها هزار غده ی ریز، هیدرولاز ساخته و ترشح می کنند. بی مهره ی به دام افتاده در آنزیم های هضم کننده ای غرق می شوند که گیاهان عادی از آن برای راندن یک دشمن استفاده می کنند.

پس از چند ساعت، غده های درون دام ژن های دیگری را فعال می کنند که به جذب مواد غذایی در گیاه کمک می کند. آزمایش ها نشان داده که بسیاری از این ژن ها همان هایی هستند که در ریشه ی گیاهان دیگر بیان شده اند.

«آندره پاولوویچ»، یک فیزیولوژیست گیاه از دانشگاه پالاکی می گوید: «تکامل به همین شکل عمل می کند.» اینکه گیاهان گوشت خوار از ساختار مولکولی مشابه گیاهان عادی با هدف متفاوتی استفاده می کنند تا مواد غذایی مورد نیازشان را تامین کنند، واقعا الهام بخش است.

 

[ منبع این خبر سایت آکاایران-علمی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «چگونه بعضی از گیاهان گوشت خوار شدند؟ - آکا» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت آکاایران-علمی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات