رمان «گلوگاه» طیبه گوهری نقد شد

جلسه نقد و بررسی رمان «گلوگاه» نوشته طیبه گوهری با حضور نویسنده و جمعی از نویسندگان و منتقدان دانشگاهی در محل انجمن داستان شیراز برگزار شد.

به گزارش بخش ادبیات و کتاب ایسنا، ابوتراب خسروی در ابتدای جمع‌خوانی به انتخاب خوب موضوع و تازه بودن قصه رمان «گلوگاه» اشاره کرد و گفت به لحاظ موضوعی در سه چهار دهه اخیر کسی به آن نپرداخته، لااقل من نخوانده‌ام و علاوه بر موضوع، رمان جزئی‌نگاری خوبی دارد .

این داستان‌نویس زبان و نثر اثر را شایسته و درخور دانست و طنز تلخ جاری در زبان اثر را جاندار توصیف کرد.

خسروی گزیده‌ای کوتاه از کتاب را برای حاضران خواند و در بخش دوم سخنان خود به ظرفیت بالای رمان برای بسط و گسترش بیشتر اشاره کرد.

او گفت: تاریخ معاصر ما مملو از حادثه است و نویسنده این امکان را داشته است که ماجراهای فرعی و شخصیت های روایتش را بسط و توسعه بیشتری بدهد . االبته از نظر فرمی هم سرراست‌ترین راه را برای اجرای خود برگزیده است.

نویسنده «اسفار کاتبان» و «رود راوی»، «گلوگاه» را به خاطر حسن انتخاب در موضوع و زبان و نثر خوب ستود و آن را در اجرا موفق دانست.

فرشته توانگر دومین نویسنده‌ای بود که در این جمع‌خوانی در سخنانی گفت: من یک هفته تمام با این رمان و شخصیت‌های آن زندگی کردم.موضوع انتخابی نویسنده ملموس و خوب بود و به زندگی و شنیده‌های ما نزدیک بود. صدای شفاف زن در فصل اول و فضای خانواده بسیار خوب درآمده بود، مخصوصا رابطه پسر و مادر . برای من خواندن فصل خونخاک بسیار لذت‌بخش بود گرچه فصل دوم شدت تاثیر و لذت فصل اول را نداشت اما در مجموع نویسنده خوب کار را جمع کرده و از پس روایت خانه شیشه‌ای برآمده بود تا به بخش پایانی برسد.

به نظر نویسنده کتاب «کانادا جای تو نیست»، بعضی حوادث نیاز به بسط بیشتر و اشاره صریح‌تری داشتند که نویسنده از دادن اطلاعات بیشتر اهتراز کرده است.

او همچنین «گلوگاه» را یک داستان بلند دانست تا رمان .

توانگر در ادامه سخنان خود گفت خواندن «گلوگاه» برایش بسیار خوش‌خوان و لذت‌بخش بوده است.

در ادامه، محمد کشاورز کشش رمان را مرهون نزدیکی آن به فضای سال‌های اخیر جامعه دانست و گفت: با اینکه همه ما با این حوادث و وقایع آشنا هستیم اما کسی ان را در قالب داستان و رمان ننوشته بود و با این دیدگاه قصه آن با همه ملموس بودن، نو بود. در رمان ماجرا با گم شدن همسر شروع می شود و نویسنده این ماجرا را از یک مسئله شخصی آناهید کم کم تبدیل به مسئله خواننده و بعد مسئله جامعه می کند. گوهری با این تمهید کشش و تعلیق حقیقی برای متن خود می‌سازد.

به نظر نویسنده «روباه شنی»، «گلوگاه» رمان سیاسی نیست، بلکه داستان روزنامه‌نگاری است که نا خواسته در گیر مسائلی شده است. همچنین حس این‌همانی و تسری این حس به مخاطب، اثر را به روایتی خوشخوان تبدیل کرده است.

کشاورز در ادامه گفت: به نظرم زاویه دید سوم‌شخص به جای اول‌شخص برای فصل اول امکانات بیشتری را برای بسط و توسعه به نویسنده می داد. نویسنده در فصل خانه شیشه ای هم به لحاظ فنی موفق عمل کرده است اما اگر بخشی هم به این فصل اضافه می شد تا ما با درگیری‌ها و انگیزه‌های حسام بیشتر آشنا می‌شدیم به بعضی از سوالات مخاطب در رابطه با حسام جواب داده می‌شد..

او افزود: ما در گذشته با ادبیات گریز روبه‌رو بودیم و «گلوگاه» از نوع ادبیات درگیر است. این ویژگی مثبتی برای رمان محسوب می شود و پرداختن به ادبیات درگیر لازمه جامعه امروز است. خواندن رمان «گلوگاه» برای من لذت‌بخش بود.

منتقد بعدی جلسه دکتر طاهره جوشکی گفت: با این که قبل از انتشار رمان را خوانده بودم و بر قصه روایت به طور کامل اشراف داشتم اما خوانش دوباره رمان برایم لذت بخش و خوش خوان بود. بهترین بخش «گلوگاه» و دو کتاب قبلی خانم گوهری وجود المان ها و نشانه ها و استفاده بجای آن‌ها در اثر است.المان ها و نشانه ها خوب به کار گرفته شده و نویسنده توانایی به بازی گرفتن آن ها را برای پیشبرد روایتش دارد.علاوه بر این توصیف ها بکر و خواندنی هستند و این هرسه به خوشخوان شدن روایت کمک کرده است.

او افزود: نوشتن این رمان به نظرم بسیار سخت بوده است چرا که نویسنده موضوعی را انتخاب کرده که طبقه متوسط جامعه شهری که مخاطب اثر هم محسوب می شوند با رنج این نسل و این بخش جامعه آشنا هستند و اطلاعات و تجربیات گسترده ای دارند.سختی کار نویسنده این بوده که با وجود این اشراف باز هم اثر خود را نو و جذاب به مخاطب خود عرضه کند که از این بابت جای تبریک دارد و رمان به اجرای موفقی رسیده است یعنی بخش بازنمایی آنچه همه می دانیم. اما در بخشی که نویسنده باید همه آنچه را هستیم و آنچه را می دانیم به نقد و چالش بکشد جای بازنگری دارد و گاهی دچار آسیب شده است. من با دیالوگ های دانیال و پدرش حسام هم موافق نیستم نه به این دلیل که شعاری است بلکه با نوع جایگیری کلمات در داستان مشکل داشتم.

همچنین مهدی جعفری نویسنده کتاب «سوار بر اسب مرده» نظرش را این گونه بیان کرد: کتاب را تا آخر با رغبت خواندم .با کتاب و شخصیت ها زندگی کردم و پیش آمدم. به نظرم انتخاب موضوع و جسارت نویسنده ستودنی است .پیش از هرچیز دو جمله شروع داستان را دوست داشتم .گیجی ،اضطراب و پریشانی راوی در این دو جمله به درستی تجلی پیدا کرده است. به نظرم این که رمان ورودی خوبی دارد به همین تردیدهای راوی برمی گردد .اما جاهایی را که راوی خیلی مطمئن است و متعین حرف می زند نپسندیدم و نتوانستم با این همه اطمینان کنار بیایم.توصیفات بیرونی عالی است و پاساژها به درستی و با درایت انتخاب شده است. با قسمت هایی که به نوعی ترجمه احساسات نویسنده بود مشکل داشتم و به نظرم می شد بهتر از این کار کرد.

او افزود: من با بسط اثر هم موافق نیستم و به همین میزانی که هست آن را کافی می دانم و اصولا بسط و توسعه را موجب ارتقای اثر نمی دانم.در فصل پایانی هم با نوعی نمادپردازی آیینی روبه‌رو هستیم که مورد سلیقه من نیست و به نظرم آسیب زننده است .اما بخش هایی که مربوط به مواجهه حسام و کیانی با شیشه حاوی الکل است بسیار خوب از کار درآمده .رمان با همه آنچه برشمردم کار خواندنی‌ای محسوب می شود و جای تقدیر دارد.

غلامحسین دهقان با تاکید بر نثر رمان و شایستگی زبان اثر، به انفعال آناهید اشاره کرد و گفت: به نظر می رسد سردی دنیای بیرون بر روی راوی زن و پسرش دانیال تآثیر عمیقی نداشته است .قسمت هایی که زن کابوس می بیند لازم بود و خوب درآمده بود ولی برای نشان دادن پریشانی کافی به نظر نمی رسد.

نویسنده کتاب «تا دوشنبه دیگر» ادامه داد: من با فصل بندی کتاب هم مشکل داشتم و ترجیح می دادم همه سنگینی روایت بر دوش آناهید باشد.یا راوی یکی از فصل‌ها دانیال باشد تا نقش پررنگ‌تری در پیشبرد روایت داشته باشد.

او در ادامه توصیف ها و تصویرسازی نویسنده را تحسین کرد و انتخاب موضوع و جسارت نویسنده در ارائه روایتی متفاوت از رنج های انسان امروز را از نقاط قوت اثر برشمرد.

همچنین امین فقیری گفت: وقتی منتقد، خودْ نویسنده باشد خیلی سخت است تا نظر درستی روی کار بدهد .من این را ظلم به کتاب می دانم که منتقد دائما بگوید اگر من بودم چنین می کردم و چنان می کردم.چون اگر بر فرض این پیشنهادها عملیاتی شود دیگر اثر متعلق به نویسنده و نظرگاه او نیست و تبدیل به اثری دیگر شده است.

این نویسنده اظهار کرد: من ضمن تحسین دوباره نویسنده به خاطر ورود به این موضوع و پروراندن چنین روایتی و زبان و نثر خوب و توصیف های جاندار اثر که در نقدی که به تازگی در روزنامه فرهیختگان منتشر شده به آن پرداخته ام ، از محاسن اثر تیتروار می گذرم و یک بار دیگر به دیالوگ های دانیال و حسام اشاره می‌کنم که آسیب‌زننده است. مورد بعدی خونسردی آناهید است که توقع من این بود که در چنین شرایطی پریشان‌تر باید باشد. و نکته آخر این که راوی اول آناهید خوشبختانه اصلا به مسائل سیاسی وارد نمی‌شود و فقط به درگیری و سیاست‌زدگی تحمیلی به خانواده شان می پردازد .این گذشتن از کنار مسائل و به صراحت باز نکردن آن در اثر آگاهانه بوده و تمهید داستانی دارد.

در ادامه جلسه احمد کاظمی، دکتر یوسف کازرونی، دکتر فهیمه حیدری، دکتر حسین رحمانی، فرزانه فرهنگ، زهره طحامی، اعظم سبحانیان و ویدا قهرمانی به بیان نظرات خود در خصوص رمان «گلوگاه» پرداختند.

انتهای پیام

[ منبع این خبر سایت ایسنا-هنری می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر می توانید روی این قسمت کلیک کنید ]

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «رمان «گلوگاه» طیبه گوهری نقد شد» اینجا کلیک کنید. شفاف سازی:
خبر فوق در سایت ایسنا-هنری منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.

نکته: با توجه به جمع آوری خودکار مطالب از سطح وب در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب سایت ها با ایمیل khabargroup.info@gmail.com در تماس باشید

تبلیغات





جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات